Да Рымлянаў 9 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Праўду кажу ў Хрысце, не маню, сведчыць аб гэтым маё сумленне ў Духу Святым,
Правду глаголю о Христе не лжу, сопослушествующей ми совести моей в Духу Святомъ •
што вялікі смутак у мяне і няспынны боль у сэрцы маім.
Яко скорбь мне ест велика, и непрестающа болезнь серцу моему,
Я хацеў бы сам быць адлучаным ад Хрыста за братоў маіх, родных мне паводле цела,
жадахъ бо самъ азъ на часъ отлученъ быти от Христа, для братии моей, и сродник моих по плоти,
якія ёсць ізраэльцы, маючыя ўсынаўленне, і славу, і запаветы, і ўклад законаў, і служэнне Богу, і абяцанні,
иже суть Ізраильтяне • Ихъже ест въсынение, и слава, и заветъ, и закону дание, и Богу служения, и обетования,
з іх і бацькі, з іх і Хрыстос паводле цела: Ён — Бог па-над усім, дабраславёны навечна. Амін.
ихъ отцеве от нихже Христосъ по плоти • Сый над всеми Богъ благославенъ во веки амин •
Гэта не значыць, што слова Божае не здзейснілася. Бо не ўсе, што з Ізраэля, — ізраэльцы.
Не також да не отпадеть слово Божие, не вси бо сущие от Ізраиля, сие Израільтяне суть •
Ды не ўсе нашчадкі Абрагама яго сыны, але: «Ад Ізаака будуць называцца твае нашчадкі».
А ни иже от семени Авраамова, вси чада Авраамля суть • Но о Исааце наречет ти ся семя •
Гэта значыць, што не сыны паводле цела ёсць сынамі Божымі, але сыны абяцання лічацца нашчадкамі;
То естъ, не тии еже чада плотская, суть чада Божия • Но толико чада обетования причитаются въ семя •
слова ж абяцання такое: «Прыйду ў той самы час, і ў Сары будзе сын».
Обетования убо слово сицево ест: на се время пріиду к тобе, и будет у Сарры сынъ •
Ды не толькі, але і Рэбэка пачала за адзін раз ад бацькі нашага Ізаака.
А не точию сия, но и Ревекка от единаго ложа имела ест два сыны от Ісаака отца нашего •
Калі яны былі яшчэ не народжаны ды нічога не ўчынілі: ані дабра, ані зла, — каб заставаўся Божы намер адносна выбрання, —
Не роженныма же еще детищем, ани что добро или зло вчинившима • Да по избранию преложение Божие будеть,
сказана было ёй не дзеля ўчынкаў іх, але дзеля Таго, Хто заклікае: «Старэйшы будзе служыць малодшаму»,
не от делъ • Но от призывающего речено ест ей: болій поработаеть меньшему •
як напісана: «Якуба Я палюбіў, а Эзава ўзненавідзеў».
Якоже пишеть: Іакова возлюбихъ, Ісава же возненавидехъ •
Што скажам на гэта? Няўжо Бог несправядлівы? Ніякім чынам!
Что жъ пак речемъ? Еда неправда ест от Бога? Никакоже,
Бо Ён кажа Майсею: «Я пашкадую таго, каго шкадую, ды буду літасцівы да таго, да каго літасцівы».
Моисеови бо глаголеть: помилую егоже восъхощу, и ущедрю егоже возлюблю •
Гэта залежыць ані ад таго, хто хоча, ані ад таго, хто намагаецца, але ад Бога міласэрнага.
Темже убо ни хотящему, ни текущему • Но милующему Богу •
Бо ў Пісанні кажа фараону: «Дзеля таго Я паставіў цябе, каб паказаць на табе магутнасць Сваю ды каб абвяшчалася імя Маё па ўсёй зямлі».
Глаголеть бо Писание фараонови: яко на сее воздвигох тя, да покажу в тобе силу Мою, и да возвестится по всей земли слава Моя •
Дык, каго хоча, літуе і, каго хоча, закамяняе.
Сего ради, егоже хощет Богъ милуеть, а егоже не хощеть затвержаеть •
А ты скажаш мне: «Чаму тады дакарае? Хто бо зможа супрацівіцца волі Яго?»
Речеши ли ми: почтож и пытатися о добром воли бо Его кто спротивится?
Чалавеча! Хто ты такі, каб мог адказваць Богу? Няўжо выраб будзе казаць таму, хто яго зляпіў: «Чаму ты мяне такім зляпіў?»
О человече ты пакъ кто еси отвещаваяй противу Бога? Еда можеть речи здание создавшему: и почто мя сотворил тако?
Ці ж ганчар над глінай не мае ўлады, каб з таго самага месіва зрабіць адну пасудзіну для пачэснага ужытку, а другую — для непачэснага?
Чили не имаеть власти горнъчаръ во глине, от тогоже смешения вчинити, сей въ честь сосудъ овъже не в честь?
Што ж, калі Бог, хочучы паказаць гнеў Свой або выявіць магутнасць Сваю, з вялікім цярпеннем ашчаджаў пасудзіны гневу, прызначаныя на загубу,
Что ж пакъ Богъ аще хотяй показати гневъ свой, и явити силу свою, снашаеть во мнозе долготерпении сосуды гнева совершены въ погибель •
ды, каб выявіць багацце славы Сваёй над пасудзінамі міласэрнасці, якія наперад прыгатаваў на славу,
И да объявить богатество славы своея на сосудехъ милости, еже уготова во славу •
паклікаў нас не толькі з юдэяў, але таксама з паганаў?
Ихже и призва • А не толико насъ от Іудеи, но и от языкъ?
Як кажа таксама праз Осію: «“Не Мой народ” назаву “Маім народам”, а “Нялюбую” — “Любай”».
Якоже Іосей глаголеть: назову людей не Моих, людие Мое • И не возлюбленных, возлюбленные •
І будзе: на месцы, дзе ім было сказана: “Вы — не Мой народ”, там назавуцца сынамі Бога жывога.
И будеть: на месте идеже речено ест не людие Мое есте вы, ту нарекутся сынове Бога жива •
А Ісая ўсклікае пра Ізраэля: «Хоць бы колькасць сыноў Ізраэля была як пясок марскі, толькі рэшта будзе збаўлена.
Ісаія же вопиеть о Ізраили: аще будеть число сыновъ Ізраилевъ яко песок морски, останкове спасени будуть,
Бо слова спаўняецца, і рашуча здзейсніцца паводле справядлівасці, Госпад здзейсніць на зямлі Сваё слова без адкладу».
слова бо скончавая, и укрощая во правде • Яко слово сокращено сотвори Господь на земли •
І як таксама прадказаў Ісая: «Калі б Госпад Сабаот не пакінуў нам нашчадкаў, сталі б мы як Садом ды былі б падобнымі да Гаморы».
И якоже прорече Ісаія: аще не бы Господь Силамъ оставилъ намъ семени • Яко Содомъ убо были быхомъ, и къ Гомору уподобилися быхомъ •
Дык што можам сказаць? Што пагане, якія не імкнуліся да справядлівасці, атрымалі справядлівасць, але справядлівасць, якая ёсць з веры.
И что ж речемъ? Се языци не наследующие правды, постигоша правду • Правду же иже от веры •
А Ізраэль, імкнучыся да закону справядлівасці, да закону не дайшоў.
Людие пакъ Ізраилевы держаще законъ правды, не постигоша правды •
Чаму? Бо імкнуўся не з веры, але з учынкаў. Яны спатыкнуліся аб камень спатыкнення,
А чему? Занеже не от веры, но от делъ закона искаша ея • Преткошеся бо о камень претыкания •
як напісана: «Вось жа, кладу на Сіёне камень спатыкнення і камень згаршэння. І ўсякі, хто верыць у Яго, не будзе асаромлены».
Якоже пишет: се полагаю во Сионе камен претыканию, и камен соблазну • И всяк веруяй нань не постыдится •
