Мацьвея 27 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Чарняўскага 2012
Калі ж настала раніца, усе першасвятары і старэйшыны народу зрабілі нараду супраць Езуса, каб забіць Яго.
А калі настала раніца, сышліся ўсе першасвятары і старэйшыны народа на раду супраць Ісуса, каб аддаць Яго на смерць.
І, звязаўшы, павялі і аддалі Яго намесніку Понцію Пілату.
І, звязаўшы, завялі і перадалі Яго намесніку Пілату.
Тады Юда, які выдаў Езуса, убачыўшы, што Яго асудзілі, пакаяўся, аддаў трыццаць срэбранікаў першасвятарам і старэйшынам
Тады Юда, які Яго выдаў, бачачы, што Ён асуджаны, праняты жалем, аддаў трыццаць срэбранцаў першасвятарам і старэйшынам,
і сказаў: «Зграшыў я, бо выдаў нявінную кроў». Яны ж сказалі: «Што нам да таго? Глядзі сам!»
кажучы: «Зграшыў я, выдаючы кроў бязвінную». А яны сказалі: «Дык што ты хочаш ад нас? Ты сам глядзі!»
Тады ён, кінуўшы срэбранікі ў святыні, выйшаў і пайшоў павесіўся.
І, кінуўшы срэбранцы ў святыні, ён выйшаў і, адышоўшы, павесіўся.
А першасвятары ўзялі срэбранікі і сказалі: «Нельга іх класці ў скарбонку святыні, бо гэта цана крыві».
А першасвятары, узяўшы срэбранцы, сказалі: «Нельга перадаць іх у скарбону, бо гэта плата крыві».
Яны параіліся і купілі на іх поле ганчара для пахавання чужаземцаў.
І, учыніўшы раду, купілі за іх поле ганчара для пахавання вандроўнікаў.
Таму і па сённяшні дзень называецца гэтае поле «полем крыві».
З-за гэтага тое поле аж да сённяшняга дня завецца Гакельдама.
Так збылося сказанае прарокам Ераміем: «Узялі трыццаць срэбранікаў, плату за таго, каго ацанілі сыны Ізраэля,
Тады збылося тое, што было сказана прарокам Ярэміем, які казаў: «І ўзялі трыццаць срэбранцаў, плату за ацэненага, якога ацанілі сыны Ізраэля,
і далі іх за поле ганчара, як сказаў мне Пан».
ды далі іх за поле ганчара, як мне сказаў Госпад».
Езус жа стаў перад намеснікам, а той спытаўся ў Яго: «Ты кароль юдэйскі?» Езус адказаў: «Ты кажаш».
А Ісус стаў перад намеснікам; і спытаўся ў Яго намеснік, кажучы: «Дык Ты — Цар Юдэйскі?» Сказаў яму Ісус: «Ты кажаш».
І калі абвінавачвалі Яго першасвятары і старэйшыны, Ён нічога не адказаў.
І калі Яго вінавацілі першасвятары і старэйшыны, Ён нічога не адказваў.
Тады сказаў Яму Пілат: «Ці не чуеш колькі сведчыць супраць Цябе?»
Тады кажа Яму Пілат: «Ці ты не чуеш, колькі сведчанняў даюць супраць Цябе?»
Але Ён ні на адно слова не адказваў яму, таму намеснік вельмі дзівіўся.
А Ён не адказаў яму на ніводнае слова, так што намеснік вельмі дзівіўся.
На свята намеснік меў звычай адпускаць паводле жадання натоўпу аднаго вязня.
На дзень святочны намеснік меў звычай адпускаць народу аднаго вязня, якога хацелі б.
Быў тады ў іх адзін вязень, званы Бараба.
А меў ён тады вядомага вязня, які зваўся Барабам.
І вось, калі яны сабраліся, сказаў ім Пілат: «Каго хочаце, каб я выпусціў вам, Барабу ці Езуса, званага Хрыстом?»
І, калі ўсе сабраліся, сказаў Пілат: «Каго вы хочаце, каб я вам адпусціў? Барабу ці Ісуса, Якога завуць Хрыстом?»
Ён ведаў, што ад зайздрасці выдалі Яго.
Бо ён ведаў, што Яго выдалі з-за зайздрасці.
А калі ён сядзеў на судовым месцы, жонка ягоная паслала сказаць яму: «Не рабі нічога гэтаму Справядліваму, бо я сёння ў сне шмат цярпела за Яго».
Калі ён сядзеў на судзілішчы, жонка яго паслала да яго, кажучы: «Не рабі нічога гэтаму Справядліваму, бо я сёння ў сне шмат папакутавала з-за Яго».
Але першасвятары і старэйшыны падбухторылі натоўп, каб прасілі за Барабу, а Езуса аддалі на смерць.
А першасвятары і старэйшыны падбухторылі народ, каб прасілі Барабу, а Ісуса загубілі.
Адказваючы, намеснік сказаў ім: «Каго з гэтых двух хочаце, каб я адпусціў вам?» Яны сказалі: «Барабу!»
І, звяртаючыся, намеснік гаворыць ім: «Каго з двух хочаце, каб я вам адпусціў?» І яны сказалі: «Барабу».
Пілат сказаў ім: «А што мне рабіць з Езусам, якога завуць Хрыстом?» Усе закрычэлі: «Няхай будзе ўкрыжаваны!»
Кажа ім Пілат: «А што ж мне зрабіць з Ісусам, Якога завуць Хрыстом?» Кажуць ўсе: «Хай будзе ўкрыжаваны!»
Ён жа сказаў: «Што дрэннага зрабіў Ён?» Але яны яшчэ мацней крычалі: «Няхай будзе ўкрыжаваны!»
Гаворыць ён: «А што Ён благога зрабіў?» А яны яшчэ мацней крычалі, кажучы: «Хай будзе ўкрыжаваны!»
Пілат, убачыўшы, што нічога не дапамагае, а абурэнне ўзрастае, узяў ваду і абмыў рукі перад натоўпам, кажучы: «Невінаваты я ў гэтай крыві. Глядзіце самі!»
І Пілат, бачачы, што нічога не дапамагае, а ўзрушэнне робіцца большае, узяўшы ваду, памыў рукі перад народам, кажучы: «Я не вінаваты ў крыві гэтай. Гэта ваша справа».
І ўвесь народ адказаў: «Кроў Яго на нас і на дзецях нашых».
І, адказваючы, увесь народ сказаў: «Кроў Яго на нас і на нашых сынах».
Тады адпусціў ім Барабу, а Езуса пасля бічавання аддаў на ўкрыжаванне.
Тады ён адпусціў ім Барабу, а Ісуса ўбічаванага аддаў на ўкрыжаванне.
А жаўнеры намесніка, завёўшы Езуса ў прэторыю, сабралі каля Яго цэлую кагорту.
Тады жаўнеры намесніка, узяўшы Ісуса ў прэторыю, сабралі да Яго цэлую кагорту.
І распрануўшы Яго, надзелі на Яго пурпуровы плашч.
І, зняўшы з Яго хламіду, усклалі на Яго пурпуровы плашч;
І сплёўшы вянок з церняў, усклалі Яму на галаву і далі Яму ў правую руку трысціну. Становячыся перад Ім на калені, насміхаліся з Яго, кажучы: «Вітай, кароль юдэйскі!»
і, сплёўшы вянок з церняў, усклалі Яму на галаву; і далі Яму трысціну ў правую руку; і, укленчыўшы перад Ім, здзекаваліся з Яго, кажучы: «Будзь прывітаны, Цар Юдэйскі!»
І плявалі на Яго, бралі трысціну і білі Яго па галаве.
І, плюючы на Яго, узялі трысціну і білі Яго па галаве.
А калі насмяяліся з Яго, знялі з Яго плашч і апранулі ў Ягоную вопратку, і павялі на ўкрыжаванне.
А калі ўжо наздзекаваліся, знялі з Яго пурпуровы плашч, адзелі Яго ў Яго хламіду і павялі на ўкрыжаванне.
Выходзячы, яны сустрэлі аднаго кірэнэйца па імені Сымон, якога прымусілі несці Ягоны крыж.
Выходзячы, напаткалі яны чалавека з Цырэны на імя Сімон; яго прымусілі несці крыж Яго.
Калі прыйшлі на месца, называнае Галгота, што азначае «Месца Чэрапа»,
І прыйшлі на месца, якое называецца Гальгота, што значыць месца Кальварыі,
далі Яму выпіць віна, змяшанага з жоўцю. Ён пакаштаваў, але не хацеў піць.
і далі Яму піць віно, змяшанае з жоўцю. І, калі яго пакаштаваў, не захацеў піць.
Укрыжаваўшы Яго, падзялілі Ягоную вопратку, кідаючы лёсы.
Потым, укрыжаваўшы Яго, падзялілі адзенне Яго, кідаючы жэрабя.
І, седзячы, пільнавалі Яго там.
І, седзячы, сцераглі Яго там.
А над галавой Ягонай змясцілі надпіс з віной: «Гэта Езус, кароль юдэйскі».
І над галавой Яго змясцілі надпіс віны Яго: «Гэта Ісус, Цар Юдэйскі».
Тады ўкрыжавалі з ім двух злачынцаў, аднаго з правага, а другога з левага боку.
Тады ўкрыжавалі абапал Яго двух лотраў, аднаго праваруч, а другога леваруч.
Тыя, хто праходзіў, зневажалі Яго, ківаючы галовамі
І тыя, што міма ішлі, блюзнілі на Яго, ківаючы галавой сваёй
і кажучы: «Ты, што руйнуеш святыню і за тры дні будуеш, уратуй сябе самога; калі Ты Сын Божы, сыдзі з крыжа!»
і кажучы: «Ты, што руйнуеш святыню і ў тры дні адбудоўваеш, уратуй Сябе Самога; калі Ты — Сын Божы, сыдзі з крыжа!»
Таксама і першасвятары з кніжнікамі і старэйшынамі, насміхаючыся, казалі:
Падобным чынам і першасвятары, учыняючы здзек разам з кніжнікамі і старэйшынамі народа, казалі:
«Іншых ратаваў, а сябе не можа ўратаваць. Ён — кароль Ізраэля, няхай сыдзе цяпер з крыжа, і мы паверым у Яго.
«Ён другіх ратаваў, а Сам Сябе ўратаваць не можа. Ён — Валадар Ізраэля; дык няхай цяпер сыдзе з крыжа, і мы паверым у Яго.
Спадзяваўся на Бога, няхай Бог вызваліць Яго цяпер, калі любіць Яго, бо Ён казаў: “Я — Сын Божы”».
Спадзяваўся Ён на Бога, хай жа вызваліць Яго цяпер, калі Ён спагадны да Яго. Бо Ён казаў: “Я — Сын Божы”».
Таксама і злачынцы, укрыжаваныя з Ім, зневажалі Яго.
Таксама і лотры, з ім укрыжаваныя, зневажалі Яго.
Ад шостай гадзіны цемра настала па ўсёй зямлі аж да гадзіны дзевятай.
А ад гадзіны шостай цемра настала на ўсёй зямлі аж да гадзіны дзевятай.
А каля гадзіны дзевятай усклікнуў Езус моцным голасам, кажучы: «Элі, Элі, лема сабахтані?», што азначае: «Божа Мой, Божа Мой, чаму Ты Мяне пакінуў?»
І каля дзевятай гадзіны закрычаў Ісус моцным голасам: «Элі, Элі, лэма сабактані?», што значыць: «Божа Мой, Божа Мой, чаму Ты Мяне пакінуў?»
Некаторыя з тых, хто стаяў там, чуючы гэта, казалі: «Ён кліча Іллю».
І некаторыя з тых, што стаялі там, чуючы гэта, казалі: «Іллю кліча Ён».
І адразу пабег адзін з іх, узяў губку, намачыў воцатам і, насадзіўшы на трысціну, паіў Яго.
І тут адзін з іх, адразу пабегшы і ўзяўшы губку, напоўніў яе воцатам, і насадзіў на трысціну і даваў Яму піць.
А другія казалі: «Чакай, пабачым, ці прыйдзе Ілля ратаваць Яго».
Іншыя ж казалі: «Кінь, паглядзім, ці прыйдзе Ілля вызваліць Яго».
Езус жа зноў ускрыкнуў моцным голасам і аддаў духа.
А Ісус, ізноў закрычаўшы моцным голасам, сканаў.
І вось, заслона ў святыні разарвалася надвое з верху аж да нізу, і зямля затрэслася, і скалы раскалоліся,
І вось заслона ў святыні разарвалася на дзве часткі зверху ўніз, і зямля здрыганулася, і каменне раскалолася,
і магілы адкрыліся, і многія целы памерлых святых уваскрэслі
і адкрыліся магілы, і многія целы святых, што паснулі, паўсталі,
і выйшлі з магілаў пасля Ягонага ўваскрасення, увайшлі ў святы горад і паказаліся многім.
і, выйшаўшы з магіл па ўваскрэсенні Яго прыйшлі ў святы горад і паказаліся многім.
А сотнік і тыя, хто вартаваў з ім Езуса, убачыўшы землятрус і ўсё, што сталася, вельмі спалохаліся і сказалі: «Праўдзіва, гэта быў Сын Божы!»
Сотнік жа і тыя, што з ім былі, вартуючы Ісуса, убачыўшы землятрус ды ўсё, што адбывалася, спалохаліся вельмі, кажучы: «Сапраўды, Ён быў Сын Божы».
Было там таксама шмат жанчын, якія глядзелі здалёк і якія спадарожнічалі Езусу ад Галілеі, служачы Яму.
Было там шмат жанчын, што назіралі здалёк, якія хадзілі следам за Ісусам ад Галілеі, паслугоўваючы Яму.
Была сярод іх Марыя Магдалена і Марыя, маці Якуба і Юзафа, і маці сыноў Зэбэдэя.
Сярод іх была Марыя Магдалена і Марыя, маці Якуба і Язэпа, ды маці сыноў Зебядзеевых.
Калі звечарэла, прыйшоў багаты чалавек з Арыматэі, па імені Юзаф, які таксама быў вучнем Езуса.
А калі настаў вечар, прыйшоў багаты чалавек з Арыматэі, на імя Язэп, які і сам быў вучнем Ісуса.
Ён, прыйшоўшы да Пілата, папрасіў цела Езуса. Тады Пілат загадаў аддаць цела.
Ён прыйшоў да Пілата і прасіў цела Ісуса. Тады Пілат загадаў, каб аддалі.
Узяўшы цела, Юзаф захінуў Яго ў чыстае палатно
І Язэп, узяўшы цела, абгарнуў яго чыстай плашчаніцай,
і паклаў у сваёй новай магіле, якую высек у скале. Пасля прываліў вялікі камень да ўваходу ў магілу і адышоў.
і паклаў Яго ў сваім новым склепе, што быў высечаны ў скале, і вялікі камень падкаціў да ўвахода ў склеп, і адышоў.
Была там Марыя Магдалена і другая Марыя, якія сядзелі насупраць магілы.
І была там Марыя Магдалена і другая Марыя, што сядзелі насупраць магілы.
На другі дзень, што быў пасля прыгатавання, сабраліся першасвятары і фарысеі ў Пілата
А на другі дзень, які ёсць пасля дня прыгатавання, сабраліся першасвятары і фарысеі ў Пілата,
і сказалі: «Пане, мы ўспомнілі, што ашуканец гэты, калі быў яшчэ жывы, сказаў: “Праз тры дні ўваскрэсну”.
кажучы: «Гаспадару, прыпомнілі мы, што ашуканец гэты яшчэ жывы сказаў: “Праз тры дні Я ўваскрэсну”.
Таму загадай вартаваць магілу аж да трэцяга дня, каб вучні Ягоныя, прыйшоўшы ўначы, не выкралі Яго і не сказалі народу: “Ён уваскрос”. І будзе апошні падман горшы за першы».
Дык загадай вартаваць магілу аж да трэцяга дня, каб часам не прыйшлі вучні Яго, і не выкралі Яго, і не сказалі людзям: “Ён паўстаў з мёртвых”, бо тады апошні падман будзе горшы за першы».
Пілат адказаў ім: «Вось вам варта, ідзіце, засцеражыце, як умееце.
Пілат гаворыць ім: «Вы маеце варту, ідзіце, сцеражыце, як умееце».
Яны адышлі і засцераглі магілу, запячатаўшы камень і паставіўшы варту.
Яны, пайшоўшы, умацавалі магілу вартай, прыклаўшы пячатку да каменя.
