Лукаша 13 разьдзел

 

 

І ў гэты ж час прыйшлі некаторыя і паведамілі Яму пра галілеян, кроў якіх Пілат змяшаў з іх ахвярамі.

 

У той час прыйшлі некаторыя і расказалі Ісусу аб Галілейцах, якіх кроў Пілат зьмяшаў з іхнымі ахвярамі.

І ў адказ Ён31 сказаў ім: Ці думаеце вы, што гэтыя галілеяне былі больш грэшныя за ўсіх галілеян, калі яны гэтак пацярпелі?

 

Ісус сказаў ім на гэтае: "Ці думаеце, што гэныя Галілейцы, якія так пацярпелі, былі больш грэшнымі за ўсіх Галілейцаў?

Не, кажу вам, але калі вы не пакаецеся, усе гэтак сама загінеце.

 

Не, кажу вам, але калі не пакаецеся, дык усе гэтак пагінеце.

Або тыя васямнаццаць, на якіх упала вежа ў Сілааме і забіла іх, — ці думаеце вы, што яны былі больш вінаватыя за ўсіх людзей, што жывуць у Іерусаліме?

 

Ці думаеце, што тыя васемнаццаць чалавек, на якіх звалілася Сілаамская вежа ды пабіла іх, былі больш вінаватымі за ўсіх, што жылі ў Ерузаліме?

Не, кажу вам, але калі вы не пакаецеся, усе гэтак жа загінеце.

 

Не, кажу вам; але калі не пакаецеся, усе таксама пагінеце".

І Ён казаў гэтую прыпавесць: У аднаго чалавека ў вінаградніку было пасаджана фігавае дрэва, і прыйшоў ён шукаць на ім плоду, і не знайшоў.

 

І сказаў вось якую прыповесьць. "Нехта меў у сваім вінаградніку пасаджаную смакоўніцу і прыйшоў шукаць на ёй пладоў і не знайшоў.

І ён сказаў вінаградару: Вось тры гады, як я прыходжу шукаць плоду на гэтым фігавым дрэве і не знаходжу; [дык] ссячы яго, навоўта яно і зямлю марнуе?

 

І сказаў вінаградару: вось я трэці год прыходжу шукаць плоду на гэтай смакоўніцы і не знаходжу, дык сьсячы яе, нашто яна і зямлю займае?

Але той у адказ яму кажа: Гаспадару, пакінь яго і на гэты год, пакуль я не абкапаю яго і не абкладу гноем,

 

Але той адказаў яму ў адказ: "Гаспадар! пакінь яе і на гэты год, пакуль я абкапаю яе і аблажу гноем;

ці не дасць плоду на наступны год? Калі ж не, ссячэш яго.

 

ці ня дасьць плоду. Калі-ж не, дык на той год высячэш яе".

І навучаў Ён у адной з сінагог у суботу.

 

Ён навучаў у адной бажніцы ў суботу.

І вось была там жанчына, што васямнаццаць гадоў мела духа немачы, і была яна скурчаная і не магла зусім выпрастацца.

 

І там была жанчына, што мела ўжо васемнеццаць гадоў духа нядужасьці. Яна была скурчаная і не магла выпрастацца зусім.

І Ісус, убачыўшы яе, паклікаў і сказаў ёй: Жанчына, ты вызваленая ад твае немачы.

 

Угледзяўшы яе, Ісус паклікаў і сказаў ёй: жанчына, ты вызвалена ад твае немачы.

І Ён усклаў на яе рукі, і яна зараз жа выпрасталася і славіла Бога.

 

І ўсклаў на яе рукі, і адразу выпрасталася і пачала славіць Бога.

У адказ жа на гэта начальнік сінагогі, абурыўшыся, што Ісус вылечыў у суботу, сказаў да натоўпу: «Ёсць шэсць дзён, у якія належыць працаваць; таму ў гэтыя дні прыходзьце і вылечвайцеся, а не ў суботні дзень.

 

Сказаў-жа начальнік бажніцы, узлаваўшыся, што Ісус аздаравіў яе ў суботу, гаворачы да народу: ёсьць шэсьць дзён, калі годзіцца працаваць; у тыя дні і прыходзьце аздараўляцца, а ня ў дзець суботні.

І адказаў яму Госпад і сказаў: Крывадушнікі32, ці ж не кожны з вас у суботу адвязвае свайго вала ці асла ад ясляў і вядзе паіць?

 

Але Госпад адказаў яму ў адказ: крывадушнікі, ці-ж не адвязвае кожны з вас свайго вала ці асла ад ясьляў у суботу, і ці не вядзе яго паіць?

А гэтую — Аўраамаву дачку, якую звязаў сатана вось ужо васямнаццаць гадоў, ці не трэба было вызваліць ад гэтых путаў у суботні дзень?

 

А гэтую-ж Аўрагамаву дачку, якую зьвязаў нячысты, вось ужо васемнаццаць гадоў, ці-ж не належала звольніць яе ад гэтых путоў ў дзень суботні?

І калі Ён казаў гэта, засаромеліся ўсе Яго супраціўнікі, а ўвесь натоўп цешыўся з усіх слаўных учынкаў, якія Ён рабіў.

 

І калі Ён гэтае гаварыў, усе Ягоныя ворагі засаромеліся, а ўсе людзі радаваліся з усіх слаўных дзеяньняў Яго.

Дык Ён казаў: Да чаго падобнае Царства Божае і з чым яго параўнаю?

 

Яно падобнае да гарчычнага зярняці, якое чалавек, узяўшы, кінуў у свой сад, і вырасла яно і стала [вялікім] дрэвам, і нябесныя птушкі гняздзіліся ў голлі яго.

 

І зноў сказаў Ён: З чым параўнаю Царства Божае?

 

Яно падобнае да закваскі, якую ўзяла жансына і паклала ў тры саты33 мукі, пакуль усё не ўкісла.

 

І праходзіў Ён па гарадах і сёлах, навучаючы і кіруючыся ў Іерусалім.

 

Прайходзіў праз месты і вёскі, навучаючы і кіруючы свой шлях у Ерузалім.

І нехта сказаў Яму: Госпадзе, ці нямногія будуць уратаваны? — А Ён адказаў ім:

 

Нехта сказаў Яму: "Госпадзе, няўжо мала тых, што збавяцца?" Ён-жа сказаў ім:

Змагайцеся, каб увайсці праз вузкія дзверы34, бо многія, кажу вам, будуць імкнуцца ўвайсці, але не змогуць.

 

"Старайцеся ўвайсьці праз цесныя дзьверы, бо кажу вам, многія будуць памыкацца ўвайсьці ды ня змогуць.

Калі ўстане Гаспадар дома і зачыніць дзверы, і вы, стоячы знадворку, пачнеце стукаць у дзверы і казаць: «Госпадзе, [Госпадзе,] адчыні нам», а Ён у адказ скажа вам: «Не ведаю вас, адкуль вы».

 

Калі гаспадар дому ўстане і замкне дзьверы, тады вы, стоячы вонках, пачняце стукаць у дзьверы і казаць: "Госпадзе, адчыні нам!" Але Ён скажа вам у адказ: "Ня ведаю вас, адкуль вы".

Тады вы пачняце казаць: «Мы елі перад Табою і пілі, і на нашых вуліцах навучаў Ты».

 

Тады пачняце гаварыць: "Мы елі і пілі перад Табою і Ты навучаў на нашых вуліцах".

А Ён скажа, мовячы вам: [Кажу вам:] не ведаю [вас], адкуль вы; адыдзіце ад Мяне ўсе, што чыняць няправеднасці.

 

Але Ён адкажа вам: "Кажу вам: ня ведаю вас, адкуль вы; адыйдзеце ад Мяне ўсе, што чыніце бясчынствы".

Там будзе плач і скрыгат зубоў, калі ўбачыце Аўраама, і Ісаака, і Іякава, і ўсіх прарокаў у Царстве Божым, а вас выкідваюць вон.

 

Там будзе плач і скрыгат зубоў, калі ўбачаць Аўраама, Ісаака і Якуба і ўсіх прарокаў у Божым Валадарстве, вас-жа выгнаных вон.

І прыйдуць з усходу і захаду, і з поўначы і поўдня, і ўзлягуць у Царстве Божым.

 

І прыйдуць з усходу і захаду, з поўначы і паўдня і засядуць за сталом у Божым Валадарстве.

І вось ёсць апошнія, якія будуць першымі, і ёсць першыя, якія будуць апошнімі.

 

І вось ёсьць апошнія, што будуць першымі, і ёсьць першыя, якія будуць апошнімі".

У гэтую ж гадзіну35 падышлі некаторыя з фарысеяў, кажучы Яму: Выйдзі і ідзі адсюль, бо Ірад хоча забіць Цябе.

 

А Ён сказаў ім: Пайдзіце і скажыце гэтаму лісу: вось Я выганяю дэманаў і вылечваю сёння і заўтра, і на трэці дзень скончу.

 

Але Мне трэба хадзіць сёння, і заўтра, і ў наступны [дзень], бо немажліва, каб прарок загінуў па-за Іерусалімам.

 

Іерусалім, Іерусалім, што забівае прарокаў і каменуе пасланых да яго! Колькі разоў Я хацеў сабраць тваіх дзяцей, як птушка сваіх птушанят пад крылле, ды вы не захацелі!

 

Вось павідаецца вам дом ваш [пусты]. Кажу [ж] вам: Вы не ўбачыце Мяне, пакуль не [прыйдзе час, калі] скажаце: Дабраславёны Той, Хто прыходзіць у імя Госпада!»