Лукаша 14 разьдзел

 

 

І сталася: калі Ён прыйшоў у суботу ў дом аднаго з фарысейскіх начальнікаў з’есці хлеба, яны сачылі за Ім.

 

І сталася ў суботу Ён увайшоў у дом аднаго з фарысэйскіх старшыняў спажыць хлеб, а яны сачылі за Ім.

І вось перад Ім быў адзін чалавек, хворы на вадзянку.

 

І, азваўшыся, Ісус спытаўся ў законнікаў і фарысеяў, кажучы: Ці дазваляецца вылечваць у суботу ці не?

 

Яны ж змаўчалі. І, дакрануўшыся да хворага, Ён вылечыў яго і адпусціў.

 

А ім Ён сказаў: Хіба хто з вас, у каго сын36 або вол уваліцца ў студню, не выцягне яго зразу ж, у суботні дзень?

 

І яны не змаглі адказаць на гэта.

 

І казаў Ён запрошаным прыпавесць, бо заўважыў, як яны выбіралі сабе першыя месцы, і сказаў ім:

 

Заўважыўшы, як запрошаныя выбіралі першыя мейсцы, Ён сказаў ім прыповясьць.

Калі хто запросіць цябе на вяселле, не ўзлягай на першае месца; каб часам хто важнейшы за цябе не быў запрошаны ім

 

Калі цябе нехта запросіць на вясельле, не садзіся на першае мейсца, каб не надарыўся спаміж запрошаных нехта паважнейшы за цябе;

і не прыйшоў бы той, хто паклікаў цябе і яго, і не сказаў табе: «Дай яму месца», і тады ты з сорамам пачнеш займаць апошняе месца.

 

і каб той, хто запрасіў цябе і яго, падыйшоўшы не сказаў-бы табе: "Дай яму мейсца". І тады з сорамам павінен будзеш сесьці на апошняе мейсца.

Але калі запросяць, пайдзі і ўзляж на апошняе месца, каб той, хто паклікаў цябе, прыйшоўшы, сказаў табе: «Дружа, падыміся вышэй»; тады табе будзе гонар перад усімі, хто з табою ўзлягае.

 

Але калі будзеш запрошаны, прыйшоўшы, садзіся на апошняе мейсца, каб той, хто запрасіў цябе, падыйшоўшы сказаў: "Дружа! перасядзь вышей". Тады табе будзе чэсьць перад тымі, што сядзяць з табою;

Бо кожны, хто ўзвышае сябе, будзе паніжаны, а хто паніжае сябе, будзе ўзвышаны.

 

бо кожны, хто сябе вывышае, будзе паніжаны, а хто сябе паніжае, будзе ўзвышаны.

Казаў жа і таму, хто Яго запрасіў: Калі спраўляеш абед ці вячэру, не кліч сваіх сяброў, ні сваіх братоў, ні сваіх сваякоў, ні багатых суседзяў, каб і яны не паклікалі ў адказ цябе і не была табе аддзяка.

 

Сказаў-жа і таму, што запрасіў Яго: "Калі ладзіш абед, ці вячэру, ня кліч сяброў тваіх, ні багатых суседзяў, каб і яны цябе не запрасілі некалі, і ты не дастаў-бы адплаты.

Але калі спраўляеш гасціну, кліч убогіх, калек, кульгавых, сляпых;

 

Але калі ладзіш банкет, закліч убогіх, калекаў, кульгавых і сьляпых.

і будзеш шчаслівы, бо яны не маюць чым адплаціць табе, табе ж будзе адплачана пры ўваскрэсенні праведных.

 

і будзеш шчасьлівы, што яны ня змогуць адплаціць табе, бо аддасца табе ў дзень уваскрасеньня праведных".

І адзін з тых, што ўзляглі, пачуўшы гэта, сказаў Яму: Шчаслівы той, хто будзе есці хлеб у Царстве Божым!

 

Пачуўшы гэтае, нехта з тых, хто разам былі за сталом, сказаў Яму: "Шчасьлівы, хто будзе есьці хлеб у Божым Валадарстве".

Ён жа сказаў яму: Адзін чалавек спраўляў вялікую вялікую вячэру і запрасіў многіх

 

Ён-жа сказаў яму: якісьці чалавек справіў вялікі банкет і паклікаў многіх.

і паслаў свайго слугу ў час вячэры сказаць запрошаным: «Прыходзьце, бо ўжо ўсё гатова».

 

Калі настаў час банкету, паслаў свайго слугу сказаць запрошаным: — прыходзьце, бо ўжо ўсё гатова.

І пачалі яны ўсе да аднаго прасіць прабачэння. Першы сказаў яму: Я купіў поле і павінен пайсці паглядзець, яго; прашу цябе, прабач мне.

 

І пачалі ўсе зараз адмаўляцца. Першы сказаў яму: я купіў зямлю, і мне трэба пайсьці паглядзець яе; прашу цябе, выбач мне.

І другі сказаў: Я купіў пяць пар валоў і іду выпрабоўваць іх; прашу цябе, прабач мне.

 

І другі сказаў: я купіў пяць пар валоў ды йду пробаваць іх; прашу цябе, выбач мне.

І іншы сказаў: Я ажаніўся і таму не магу прыйсці.

 

І іншы сказаў: я ажаніўся і дзеля гэтага не магу прыйсьці.

І, прыйшоўшы, [той] слуга расказаў гэта свайму гаспадару. Тады, разгневаўшыся, сказаў гаспадар дома свайму слузе: Выйдзі хутчэй на вуліцы і завулкі горада і прывядзі сюды ўбогіх, калек, сляпых і кульгавых.

 

І вяруўся той слуга і пераказаў гэтае свайму гаспадару. Тады разгневаўся гаспадар дому і сказаў свайму слузе: пайдзі хутчэй на плошчы і вуліцы места ды прывядзі сюды ўбогіх і жабракоў, і сьляпых, і кульгавых.

І слуга сказаў: Гаспадару, зроблена, як ты загадаў, і яшчэ ёсць месца.

 

І сказаў слуга: сталася, як ты сказаў і яшчэ ёсьць мейсца.

і сказаў гаспадар слузе: Выйдзі на дарогі і на загароды, і змусь людзей прыйсці, каб напоўніўся мой дом;

 

І сказаў гаспадар слузе: пайдзі па дарогах і ля платоў і ўгавары прыйсьці, каб напоўніўся мой дом.

бо кажу я вам, што ніводзін з тых запрошаных мужоў не пакаштуе маёй вячэры. [Бо шмат пакліканых, ды выбраных мала].

 

Бо кажу вам, што ніводзін з тых, што былі запрошаны, не пакаштуе мае вячэры, (бо шмат ёсьць запрошаных, а мала выбраных).

Ішлі ж з Ім вялікія натоўпы, і, павярнуўшыся, Ён сказаў ім:

 

Вялікія грамады йшлі за Ім і Ён абярнуўшыся сказаў ім:

Калі хто прыходзіць да Мяне і не зненавідзіць свайго бацьку і маці, і жонку, і дзяцей, і братоў, і сясцёр, а яшчэ і жыцця свайго, той не можа быць Маім вучнем.

 

"Калі хто прыходзіць да Мяне і ня мае ў нянавісьці бацькі свайго, і маткі, і жонкі, і дзяцей, і братоў і сёстраў, ды яшчэ і свайго жыцьця, той ня можа быць Маім вучням.

Хто не нясе свайго крыжа, а ідзе за Мною, не можа быць Маім вучнем.

 

І хто не нясе свайго крыжа і ня йдзе за Мною, ня можа быць Маім вучнем.

Бо хто з вас, хочучы пабудаваць вежу, не сядзе спярша і не падлічыць выдаткаў: ці мае на завяршэнне?

 

Бо хто з вас, надумаўшыся будаваць вежу, ня сядзе перш і не аблічыць выдаткаў, ці мае за што выканчыць яе;

Каб, калі ён закладзе падмурак, але не зможа дакончыць, усе, хто пабачыць, не пачалі смяяцца з яго.

 

каб калі паложыць фундамат і ня здолее дакончыць, усе гледзячы, ня сталі сьмяяцца з яго,

кажучы: «Гэты чалавек пачаў будаваць, а не змог дакончыць».

 

кажучы: "Гэты чалавей пачаў будаваць і ня мог закончыць!"

Або які цар, ідучы на вайну супроць другога цара, перш не сядзе і не абдумае, ці зможа ён з дзесяццю тысячамі сустрэць таго, хто ідзе на яго з дваццаццю тысячамі?

 

Або які цар, ідучы на вайну супраць другога цара, ці ня сядзе і не парадзіцца перш, ці здолее ён з дзясяцю тысячамі даць адпор таму, што йдзе на яго з дванаццацю тысячамі;

Калі ж не, то пакуль той яшчэ далёка, ён, паслаўшы пасольства, просіць аб умовах міру.

 

бо калі не, дык пакуль той яшчэ далёка, ён пашле да яго пасольства прасіць міру.

Гэтак і кожны з вас, калі не адмовіцца ад усёй сваёй маёмасці, не можа быць Маім вучнем.

 

Гэтак кожны з вас, хто не адрачэцца ад усяго, што мае, ня можа быць Маім вучнем."

Вядома, соль — добрая; але калі і соль будзе абяссоленая, чым прыправіць?

 

Соль — добрая; але калі соль страціць свой смак, чым паправіш яе?

І ні ў зямлю, ні ў гной яна непрыдатная; яе вон выкідваюць. Хто мае вушы, каб чуць, няхай чуе!

 

Ні ў зямлю, ні ў гной не надаецца, вон выкідаюць яе. Хто мае вушы слухаць, няхай слухае.