Мацьвея 22 разьдзел

 

 

І, адказваючы, Ісус зноў гаварыў ім прыпавесьцямі, кажучы:

 

І ў адказ Ісус зноў прамаўляў ім у прыпавесцях, кажучы:

— Уладарства Нябеснае падобнае да чалавека ўладара, які справіў вясельле сыну свайму.

 

Царства Нябёсаў падобнае да аднаго цара, што справіў вяселле свайму сыну.

І паслаў слугаў сваіх клікаць запрошаных на вясельле; і не хацелі прыйсьці.

 

І паслаў сваіх слуг, каб паклікалі запрошаных на вяселле, але тыя не захацелі прыйсці.

Зноў паслаў іншых слугаў, наказваючы: скажэце запрошаным, — вось я прыгатаваў абед мой, валы мае і кормнікі забітыя, і ўсё гатова, прыходзьце на вясельле.

 

Ён зноў паслаў іншых слуг, кажучы: Скажыце запрошаным: «Вось я падрыхтаваў мой абед, мае быкі і адкормленая жывёла заколаты, і ўсё гатова; ідзіце на вяселле!»

Але яны, зьняважыўшы гэта, пайшлі: хто на поле свае, хто да гандлю свайго.

 

Яны ж, занядбаўшы гэта, паразыходзіліся, хто — на ўласнае поле, хто — да гандлю свайго;

Іншыя-ж, схапіўшы слугаў яго, назьдзекаваліся і забілі іх.

 

а астатнія, схапіўшы яго слуг, зняважылі і забілі іх.

Пачуўшы тое, уладар угнявіўся, і паслаў войскі свае, зьнішчыў забойцаў тых і спаліў места іхнае.

 

І цар, [пачуўшы], разневаўся і, паслаўшы свае войскі, вынішчыў тых забойцаў, а іх горад спаліў.

Тады кажа ён слугам сваім: — вясельная пачостка гатовая, але званыя не былі дастойнымі.

 

Тады ён кажа сваім слугам: Вяселле гатовае, ды запрошаныя былі не вартымі;

Дык пайдзеце на ростані, і ўсіх, каго сустрэнеце, клічце на вясельле.

 

дык ідзіце ж на скрыжаванні дарог і, каго знойдзеце, клічце на вяселле.

І слугі тыя, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго толькі знайшлі: і благіх і добрых, — і на вясельлі было поўна гасьцей.

 

І тыя слугі, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго знайшлі, і ліхіх, і добрых; і вясельная зала напоўнілася застольнікамі.

Уладар, прыйшоўшы паглядзець гасьцей, убачыў там чалавека адзетага не ў вясельнае адзеньне.

 

І цар, увайшоўшы паглядзець на застольнікаў, убачыў там чалавека, апранутага не ў вясельнае ўбранне,

І кажа яму: — дружа, як ты ўвайшоў сюды не ў вясельным убраньні? той-жа маўчаў.

 

і кажа яму: Дружа, як ты ўвайшоў сюды, не меўшы вясельнага ўбрання? — Той жа маўчаў.

Тады сказаў уладар слугам: — зьвяжэце яму рукі і ногі і вазьмеце ўкіньце яго у цемру вонкавую; там будзе плач і скрыгатаньне зубоў.

 

Тады цар сказаў слугам: Звязаўшы яму ногі і рукі, [вазьміце яго і] выкіньце яго ў знадворную цемру; там будзе плач і скрыгат зубоў.

Бо шмат пазваных, але мала выбраных.

 

Бо шмат пакліканых, ды мала выбраных.

Тады фарысеі пайшлі і радзіліся, як-бы падлавіць Яго на словах.

 

Тады фарысеі, пайшоўшы, зрабілі раду, як бы прылавіць Яго на слове.

І пасылаюць да Яго вучняў сваіх з гірадыянамі, кажучы: — Вучыцель, мы ведаем, што Ты справядлівы, і праўдзіва настаўляеш на шлях Божы ды ня дбаеш дагаджаць каму-небудзь, бо ня ўзіраешся на асобу людзкую.

 

І пасылаюць да Яго сваіх вучняў з ірадыянамі68, каб сказаць: Настаўніку, мы ведаем, што Ты праўдзівы і Божай дарозе ў праўдзе навучаеш і ні на кім Табе не залежыць: бо не глядзіш на аблічча людзей.

Дык скажы нам, як ты думаеш? ці дабрагодна даваць падатак кесару, ці не?

 

Дык скажы нам, як здаецца Табе, ці дазваляецца даваць падатак кесару, ці не?

Але Ісус, ведаючы іхны здрадзецкі подступ, сказаў: — што спакушаеце Мяне, двудушнікі?

 

Але Ісус, ведаючы іх падступнасць, сказаў: Што вы Мяне выпрабоўваеце, крывадушнікі?

Пакажэце мне падатковую залатоўку; яны прынясьлі Яму дынар.

 

Пакажыце Мне падатковую манету. — І яны прынеслі Яму дынарый.

І кажа ім: — чый гэта тут воблік і напіс?

 

І Ён кажа ім: Чыя гэта выява і надпіс?

Кажуць Яму — цэсаравы; тады кажа ім: — дык аддайце цэсарава цэсару, а Божае Богу. —

 

Яны кажуць Яму: Кесарава. — Тады Ён кажа ім: Дык аддавайце кесарава кесару, а Божае — Богу.

Пачуўшы гэтае, яны задзівіліся і, пакінуўшы Яго, адышліся.

 

І, пачуўшы гэта, яны здзівіліся, і, пакінуўшы Яго, адышлі.

У той-жа дзень падыйшлі да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрасеньня, і пыталіся ў Яго, гаворачы:

 

У той дзень падышлі да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрэсення, і спыталіся ў Яго,

— Вучыцель! Майсей сказаў: — калі хто памрэ, ня меўшы дзяцей, то брат яго няхай возьме жану ягоную і адродзіць плямя брату свайму.

 

кажучы: Настаўніку, Маісей сказаў: «Калі хто памрэ, не маючы дзяцей, то няхай яго брат ажэніцца з яго жонкаю і ўзновіць патомства свайму брату».

Было-ж у нас сем братоў: першы, ажаніўшыся, памёр, і, ня маючы патомства, пакінуў жану сваю браты свайму.

 

Было ж у нас сем братоў; і першы, ажаніўшыся, памёр і, не маючы патомства, пакінуў сваю жонку брату свайму;

Таксама і другі і трэйці аж да сёмага.

 

таксама і другі, і трэці, аж да сёмага;

Пасьля ўсіх памерла і жана.

 

а пасля ўсіх памерла жанчына.

Дык пры ўваскрасеньні каторага з іх сямёх будзе яна жаною? бо ўсе мелі яе.

 

Дык ва ўваскрэсенні — жонкаю каторага з сямі яна будзе? Бо ўсе мелі яе?

Адказваючы ім, Ісус сказаў: — мыляецеся, ня ведаючы Пісаньня, ані моцы Божае.

 

Ісус жа сказаў ім у адказ: Вы памыляецеся, не ведаючы ні Пісанняў, ні сілы Божай:

Бо пры ўваскрасеньні ня жэняцца, ані замуж ня йдуць, але бытуюць у небе, як анёлы Божыя.

 

бо ва ўваскрэсенні ні жэняцца і не выходзяць замуж, а яны — як Анёлы [Божыя] ў небе.

А пра ўваскрасеньне, ці-ж не чыталі вы сказанага вам ад Бога:

 

А пра ўваскрэсенне мёртвых няўжо вы не чыталі сказанага вам Богам, Які кажа:

— Я Бог Абрагама, і Бог Ісака, і Бог Якуба; Бог ня ёсьць Бог мёртвых, але жывых.

 

«Я Бог Аўраама, і Бог Ісаака, і Бог Іякава»? Ён не Бог мёртвых, а жывых.

І слухаючы, народ дзіваваўся з навукі Ягонае.

 

І, пачуўшы гэта, натоўпы дзівіліся Яго вучэнню.

Фарысеі, дачуўшыся, як Ён асароміў садукеяў, зыйшліся разам.

 

А фарысеі, пачуўшы, што Ён прымусіў замоўкнуць садукеяў, сабраліся разам.

І адзін з іх, законьнік вучоны, спакусьліва папытаў у Яго, кажучы:

 

І адзін з іх, [законнік] спытаўся, выпрабоўваючы Яго і [кажучы]:

— Вучыцель! які найбольшы запавет ў законе?

 

Настаўніку, якая запаведзь самая вялікая ў законе?

Ісус-жа сказаў яму: — Узьлюбі Госпада Бога твайго ўсім сэрцам тваім і ўсёю душою тваёю, і ўсім разуменьнем тваім.

 

[Ісус] жа сказаў яму: «Палюбі Госпада, твайго Бога, усім сваім сэрцам, і ўсёю сваёю душою, і ўсім сваім разуменнем»;

Гэта ёсьць першы і найбольшы запавет.

 

гэта самая вялікая і першая запаведзь.

Другі-ж, падобны да яго: узьлюбі бліжняга твайго, як самога сябе.

 

Другая ж падобная да яе: «Палюбі свайго блізкага, як самога сябе».

На гэтых двух запаветах грунтуецца ўвесь закон і прарокі.

 

На гэтых дзвюх запаведзях трымаецца ўвесь закон і прарокі.

Калі-ж былі зыйшоўшыся фарысеі, Ісус спытаўся ў іх, кажучы:

 

Калі ж сабраліся фарысеі, Ісус спытаўся ў іх,

— што вы думаеце пра Хрыста? чый Ён Сын? — кажуць Яму, Давыдаў.

 

кажучы: Што вы думаеце пра Хрыста? Чый Ён сын? — Яны кажуць Яму: Давідаў.

І кажа ім: — як-жа Давыд у натхненьні заве Яго Госпадам, калі кажа:

 

Ён кажа ім: Дык як Давід у Духу называе Яго Госпадам, кажучы:

— Сказаў Госпад Госпаду Майму: сядзі праваруч Мяне, дакуль не палажу ворагаў Тваіх у падножжа ног Тваіх.

 

«Сказаў Госпад майму Госпаду: сядзі праваруч Мяне, пакуль Я не пакладу Тваіх ворагаў пад ногі Твае?»

Калі-ж Давыд называе Яго Госпадам, як-жа Ён сын яму?

 

Дык калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ён яго сын?

І ніхто ня мог адказаць Яму ані слова, і з таго дня ніхто ўжо не адважваўся больш даваць Яму пытаньні.

 

І ніхто не мог адказаць Яму ні слова; і ніхто з таго дня не адважыўся больш пытацца ў Яго.