Мацьвея 27 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Міцкевіча (Прускага)
Калі ж настала раніца, зрабілі нараду ўсе першасьвятары і старэйшыны народу супраць Ісуса, каб аддаць Яго на сьмерць:
Калі-ж настала раніца, усе архісьвятары й старшыні народныя раду ўчынілі супраць Ісуса, каб выдаць Яго на сьмерць.
і зьвязаўшы Яго, завялі і перадалі яго Понцію Пілату, намесьніку.
І, зьвязаўшы Яго, павялі й перадалі Яго Понцію Пілату, правіцелю.
Тады Юда, які выдаў Яго, убачыўшы, што засудзілі Яго, і раскаяўшыся, аддаў трыццаць срэбранікаў першасьвятарам і старэйшынам,
Тады Юда, які прадаў Яго, пабачыўшы, што Ён засуджаны, раскаяўшыся, вярнуў трыццаць срэбранікаў архісьвятаром і старшыням;
кажучы: зграшыў я, прадаўшы кроў нявінную. Яны ж сказалі: што нам да таго? глядзі сам.
сказаўшы: «Зграшыў я, прадаўшы кроў нявінную». Яны-ж сказалі яму: «Што нам да таго, глядзі сам».
І кінуўшы срэбранікі ў храме, ён адышоў; і пайшоўшы, павесіўся.
І, кінуўшы срэбранікі ў храме, ён выйшаў ды пайшоў і павесіўся.
Першасьвятары, узяўшы срэбранікі, сказалі: не дазваляецца класьці іх у храмавую скарбніцу, бо гэта цана крыві.
Архісьвятары, узяўшы срэбранікі, гаварылі: «Не па праву будзе класьці іх у скарбонку, бо гэта цана крыві».
І зрабіўшы нараду, купілі на іх поле ганчара для пахаваньня чужынцаў;
І, зрабіўшы нараду, купілі за іх ганчарова поле для пахаваньня чужаземцаў.
таму і называецца поле тое «полем крыві» па сёньняшні дзень;
Таму й завецца поле тое полем крыві й па сёньняшні дзень.
тады збылося сказанае праз прарока Ерамію, які кажа: і ўзялі трыццаць срэбранікаў, цану Ацэненага, Якога ацанілі сыны Ізраілевыя,
Тады збылося сказанае праз прарока Ерамію, які кажа: «І ўзялі трыццаць срэбранікаў — цану Ацэненага — Якога ацанілі сыны Ізраіля.
і далі іх за поле ганчара, як сказаў мне Гасподзь.
І далі іх за зямлю ганчара, як сказаў мне Госпад».
Ісус жа стаў перад намесьнікам. І спытаўся ў Яго намесьнік, кажучы: Ты Цар Юдэйскі? А Ісус сказаў яму: ты кажаш.
Ісус-жа стануў прад правіцелем; і спытаўся ў Яго правіцель, кажучы: «Ці Ты князь Юдэйскі?» Ісус сказаў яму: «Ты кажаш».
І калі вінавацілі Яго першасьвятары і старэйшыны, Ён нічога не адказваў.
І калі зьвінавачвалі Яго архісьвятары й старшыні, Ён нічога не адказаў.
Тады кажа Яму Пілат: ці ня чуеш, колькі сьведчаць супроць Цябе?
Тады кажа Яму Пілат: «Ці ня чуеш, колькі сьведчаць супроць Цябе?»
І не адказваў яму на ніводнае слова, так што намесьнік вельмі зьдзіўляўся.
І не адказаў яму на ніводнае слова, з чаго намесьнік быў моцна зьдзіўлены.
А на сьвята намесьнік меў звычай выпускаць народу аднаго вязьня, якога б хацелі.
На сьвята-ж Пасхі намесьнік меў звычай адпускаць народу аднаго вязьня, якога людзі пажадаюць.
Быў тады ў іх вядомы вязень, званы Варава.
На той час быў у іх ведамы арыштант, званы Вараўва.
І вось, як сабраліся яны, сказаў ім Пілат: каго хочаце, каб я выпусьціў вам: Вараву ці Ісуса, Якога завуць Хрыстом?
І вось, калі яны зыйшліся, Пілат сказаў ім: «Каго з двух хочаце адпусьціць вам: Вараўву ці Ісуса, званага Хрыстос?»
Бо ведаў, што з зайздрасьці выдалі Яго.
Бо, ведаў, што выдалі Яго праз зайздрасьць.
Тым часам, як сядзеў ён на судовым месцы, жонка ягоная паслала яму сказаць: не рабі нічога Праведніку Таму, бо я сёньня ў сьне шмат адцярпела за Яго.
Тым-часам, калі сядзеў ён на судзейскім пасадзе, жонка ягоная паслала сказаць яму: «Не рабі нічога Праведніку таму, бо я сёньня ў сьне шмат цярпела дзеля Яго».
Але першасьвятары і старэйшыны падбухторылі люд прасіць Вараву, а Ісуса загубіць.
Але архісьвятары падгаварылі народ прасіць Вараўву, а Ісуса — на загубу.
Тады намесьнік сказаў у адказ: каго хочаце з двух, каб я выпусьціў вам? Яны сказалі: Вараву.
І, калі правіцель спытаўся ў іх, каго з двух хочаце каб адпусьціў вам? Яны сказалі: Вараўву.
Кажа ім Пілат: што ж мне зрабіць зь Ісусам, Якога завуць Хрыстом? Кажуць яму ўсе: хай будзе ўкрыжаваны!
Тады Пілат прамовіў да іх: «Што я зраблю зь Ісусам, названым Хрыстом?» І сказалі ўсе: «Няхай будзе ўкрыжаваны!»
А намесьнік сказаў: якое ж ліха ўчыніў Ён? Але яны яшчэ мацней крычалі: хай будзе ўкрыжаваны!
Правіцель сказаў ім: «Якое-ж зло ўчыніў Ён?» Але яны яшчэ мацней крычалі: «Няхай будзе ўкрыжаваны!»
Пілат, бачачы, што нічога не дапамагае, а неспакой расьце, узяў вады і ўмыў рукі перад людзьмі, кажучы: невінаваты я ў крыві Праведніка Гэтага; глядзеце самі.
Пілат, бачачы, што нічога не парадзіць, а толькі мацней узьнімаецца забурэньне, узяў вады памыў рукі прад народам і сказаў: «Не вінаваты я ў крыві Праведніка гэтага, самі глядзеце».
І, адказваючы, увесь люд сказаў: Кроў Ягоная на нас і на дзецях нашых.
А ў адказ увесь народ крычаў: «Кроў Яго на нас і на дзецях нашых».
Тады выпусьціў ім Вараву, а Ісуса, біўшы, аддаў на крыжаваньне.
Тады адпусьціў ім Вараўву, а Ісуса, зьбічаванага, выдаў ім на ўкрыжаваньне.
Тады воіны намесьнікавы, узяўшы Ісуса ў прэторыю, сабралі на Яго цэлы полк,
Тады воіны правіцеля, узяўшы Ісуса ад судзілішча, склікалі на Яго поўную кагорту войска.
і разьдзеўшы Яго, надзелі на Яго пурпуру;
І, распрануўшы Яго, накінулі на Яго чырвоную накідку.
і, сплёўшы вянок зь цёрну, усклалі на галаву Яму і далі Яму ў правую руку кій, і, укленчыўшы перад Ім, кпілі зь Яго, кажучы: радуйся, Цар Юдэйскі!
І, сплёўшы вянок зь церняў, узлажылі Яму на галаву, і далі трысьціну ў правую руку Ягоную, і становячыся прад Ім на калені, насьміхаліся зь Яго, кажучы: «Радуйся, Кароль Юдэйскі!»
і плявалі на Яго і, узяўшы кій, білі па галаве Яго.
І плявалі на Яго і, узяўшы трысьціну, білі Яго па галаве.
І калі назьдзекаваліся зь Яго, зьнялі зь Яго пурпуру і апранулі Яго ў адзежу Ягоную, і павялі Яго на крыжаваньне.
А калі назьдзекваліся зь Яго, зьнялі зь Яго чырвоную накідку й апранулі Яго ў вопратку Ягоную й павялі Яго на ўкрыжаваньне.
Выходзячы, спаткалі яны аднаго Кірынеяніна, імем Сымон: яго і прымусілі несьці крыж Ягоны.
Выходзячы-ж, яны сустрэлі чалавека кірынейца, на імя Сымон; гэтага прымусілі нясьці крыж Ягоны.
І прыйшоўшы на месца, якое называецца Галгофа, што азначае «месца чарапоў»,
І прыйшлі на месца, званае Гальгофа, што значыць Чараповішча.
далі Яму піць воцату, зьмяшанага з жоўцю; і, пакаштаваўшы, не хацеў піць.
І давалі Яму піць воцат, зьмешаны з жоўцяй, але, пакаштаваўшы, не хацеў піць.
Тыя, што ўкрыжавалі Яго, дзялілі вопратку Ягоную, кідаючы жэрабя;
Укрыжаваўшы-ж Яго дзялілі вопратку Ягоную, кідаючы жэрабе, каб збылося сказанае праз прарока: «Разьдзялілі вопратку маю й на вопратку маю кінулі жэрабе».
і, седзячы, вартавалі Яго там;
І, пасеўшы, сьцераглі Яго там.
і зьмясьцілі над галавою Ягонай надпіс зь віною Яго: Гэты ёсьць Ісус, Цар Юдэйскі.
І прыставілі над галавою Яго надпіс віны Ягонае: «Гэта Ісус Кароль Юдэйскі».
Тады ўкрыжавалі зь Ім двух разбойнікаў: аднаго па правы бок, а другога па левы.
Тады ўкрыжавалі пры Ім двух разбойнікаў: аднаго — з правага боку, а другога — зь левага.
А тыя, што міма праходзілі, зьневажалі Яго, ківаючы галовамі сваімі
І людзі, праходзячы міма, глуміліся над Ім, ківаючы галовамі сваімі,
і кажучы: Ты, што разбураеш храм і за тры дні будуеш! уратуй Сябе Самога. Калі Ты Сын Божы, сыйдзі з крыжа.
і кажучы: «Сьвятыні руйнуеш і ў тры дні адбудоўваеш, выбаві Сам Сябе, калі Ты
Падобна і першасьвятары з кніжнікамі і старэйшынамі і фарысэямі, насьміхаючыся, казалі:
іншых ратаваў, а Самога Сябе ня можа ўратаваць. Калі Ён Цар Ізраілеў, хай цяпер сыйдзе з крыжа, і ўверуем у Яго;
Таксама й архісьвятары з кніжнікамі й старшынямі ды фарысеі зьдзекліва гаварылі:
спадзяваўся на Бога: хай цяпер выбавіць Яго, калі Ён угодны Яму. Бо Ён сказаў: Я Божы Сын.
«Іншых выбаўляў, а Сам Сябе ня можаш выбавіць; калі Ён кароль Ізраіля, няхай цяпер зыйдзе з крыжа, і ўверым ў Яго.
Таксама і разбойнікі, укрыжаваныя зь Ім, зьневажалі Яго.
Спадзяваўся на Бога, няхай-жа цяпер выбавіць Яго, калі Ён — угоднік Яго, бо-ж Ён казаў: «Я Сын Божы».
Ад шостай жа гадзіны цемра настала па ўсёй зямлі да гадзіны дзявятай.
Таксама й разбойнікі, укрыжаваныя побач, зьневажалі Яго.
а каля дзявятай гадзіны ўскрыкнуў Ісус моцным голасам, кажучы: Ілі, Ілі! лама савахвані? што азначае: Божа Мой, Божа Мой! чаму Ты Мяне пакінуў?
Ад шостае-ж гадзіны стала цемра на над усёю зямлёю аж да гадзіны дзявятай.
Некаторыя, што стаялі там, чуючы гэта, казалі: Ільлю кліча Ён.
А дзявятай гадзіне Ісус усклікнуў моцным голасам, прамовіўшы: «Ілі, Ілі, лімá савахвані!» Гэта значыць: Божа Мой, Божа Мой! Чаму пакінуў Мяне?
І адразу пабег адзін зь іх, узяў губку, намачыў у воцат і, насадзіўшы на кій, даваў Яму піць;
Некаторыя з тых, што стаялі там, пачуўшы гэта, гаварылі: «Ільлю кліча Ён».
а другія казалі: пастой; пабачым, ці прыйдзе Ільля ўратаваць Яго.
І ўраз пабег адзін зь іх і ўзяў губку, памачыў яе ў воцат і, насадзіўшы на трасьціну, даваў Яму піць.
А Ісус, зноў ўскрыкнуўшы моцным голасам, выпусьціў дух.
А іншыя гаварылі: «Пачакай, паглядзім, ці прыйдзе Ільля выбавіць Яго».
І вось, завеса храма разадралася напалам, зьверху данізу; і зямля здрыганулася: і каменьне раскалолася;
Ісус-жа ізноў, усклікнуўшы моцным голасам, аддаў дух Свой.
і магілы расчыніліся; і многія целы памерлых паўсталі;
І вось заслона ў сьвятыні разадралася на дзьве часткі ад верху да нізу, і зямля здрыганулася, і скалы патрэскаліся,
і выйшаўшы з магілаў пасьля ўваскрэсеньня Ягонага, увайшлі ў сьвяты горад і явіліся многім.
і труны адкрыліся, і многія целы супачыўшых сьвятых ўваскросьлі,
А сотнік і тыя, што зь ім вартавалі Ісуса, бачачы землятрус і ўсё, што адбылося, перапалохаліся вельмі і казалі: сапраўды Ён быў Сын Божы.
і, выйшаўшы з трунаў па Ўваскрасеньні Ягоным, увайшлі ў сьвяты горад і паказаліся многім.
Там былі таксама і глядзелі здалёк многія жанчыны, якія ішлі сьледам за Ісусам з Галілеі, служачы Яму;
Сотнік-жа і ўсе, якія зь Ім сьцераглі Ісуса, гледзячы на землятрасеньне й на ўсё, што сталася, моцна спалохаліся й гаварылі: «Запраўды Ён быў Сын Божы».
сярод іх былі Марыя Магдаліна і Марыя, маці Якава і Ёсіі, і маці сыноў Зевядзеевых.
Былі там і глядзелі здалёк многія жанчыны, якія йшлі зь Ісусам з Галілеі й прыслугоўвалі Яму.
Калі ж зьвечарэла, прыйшоў багаты чалавек з Арыматэі, імем Язэп, які таксама вучыўся ў Ісуса;
Былі між імі Марыя Магдалена й Марыя, маці Якуба й Язэпа, і маці сыноў Завядэевых.
ён, прыйшоўшы да Пілата, прасіў Цела Ісусавага. Тады Пілат загадаў аддаць Цела.
Калі-ж настаў вечар, прыйшоў адзін багаты чалавек з Арымафеі, на ймя Язэп, які таксама быў вучнем Ісуса.
І ўзяўшы Цела, Язэп абгарнуў яго чыстым палатном
Ён прыйшоў да Пілата й прасіў Цела Ісуса; тады Пілат загадаў аддаць Цела.
і паклаў яго ў новай сваёй магіле, якую высек у скале; і прываліўшы вялікі камень да дзьвярэй магілы, адышоў.
І, узяўшы Цела, Язэп ахінуў Яго чыстаю плашчаніцаю,
Была ж там Марыя Магдаліна і другая Марыя, якія сядзелі насупраць магілы.
і палажыў Яго ў новым сваім гробе, высечаным у скале, і, прываліўшы да дзьвярэй гробу вялікі камень, адыйшоў.
На другі дзень, які ідзе за пятніцай, сабраліся першасьвятары і фарысэі да Пілата
Была-ж там Марыя Магдалена й другая Марыя; яны сядзелі насупраць гробу.
і казалі: спадару! мы ўспомнілі, што ашуканец той, яшчэ калі быў жывы, сказаў: «праз тры дні ўваскрэсну»;
А назаўтра, пасьля пятніцы, раніцою зыйшліся архісьвятары й фарысеі да Пілата.
дык вось, загадай вартаваць магілу да трэйцяга дня, каб вучні Ягоныя, прыйшоўшы ўначы, ня ўкралі Яго і не сказалі народу: «уваскрэс зь мёртвых», і будзе апошняе ашуканства горшае за першае.
І сказалі: «Спадару! Мы прыпомнілі, што падманшчык той, калі быў яшчэ пры жыцьці, казаў: «Па трох днёх уваскросну!»
А Пілат сказаў ім: маеце варту; ідзеце, ахоўвайце, як ведаеце.
Дык накажы ахоўваць гроб да трэйцяга дня, каб вучні Ягоныя, прыйшоўшы ўначы, ня ўкралі Яго й не сказалі народу — уваскрос зь мёртвых, і будзе апошні падман, горшы за першы.
Яны пайшлі і ахоўвалі магілу, прыклаўшы пячатку да каменя і паставіўшы варту.
Пілат-жа сказаў: «Маеце варту, ідзеце й вартуйце, як знаеце». Яны пайшлі, паставілі пры гробе варту й прылажылі да каменя пячаць.
