Псалтыр 137 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Л. Дзекуць-Малея
Ля рэк Бабілёнскіх, там сядзелі мы й плакалі, як успаміналі Сыён.
Ля рэк Бабілёнскіх сядзелі мы там ды плакалі, Сыон успамінаючы.
На вербах сярод яго павесілі нашыя гарпы;
На вербах сярод яго мы вешалі нашыя арфы;
Бо там тыя, што ўзялі нас у палон, вымагалі ў нас словаў песьні; і тыя, што прысілілі нас выць — радасьці: «Сьпяіце нам ізь песьняў Сыёнскіх».
бо тыя, што нас паланілі, там песьні ад нас вымагалі, і насьмешнікі нашы — вясёласьці: А ну, засьпявайце нам з песьняў Сыонскіх!
Як будзем пяяць песьні СПАДАРОВЫ ў чужой зямлі?
Як-жа пяяці нам песьню Гасподню ў чужой старане?
Калі я забудуся цябе, Ерузаліме, няхай забудзецца мяне правіца мая;
Калі, Ерузаліме, я забуду цябе, хай адсохне правіца мая!
Няхай язык мой прыліпне да паднябеньня майго, калі я ня ўспомню цябе, калі ня дам перавагі Ерузаліму над найвышшай радасьцяй сваёй.
Хай язык мой прыліпне да гартані маёй, калі я ня буду помніць цябе, калі Ерузалім не пастаўлю за найвышэйшую радасьць маю!
Прыпомні, СПАДАРУ, сыном Едомавым дзень Ерузаліму, каторыя казалі: «Бурай, бурай аж да поду яго».
Прыпомні, Госпадзе, сыном Эдомскім дзень Ерузаліму, як крычэлі яны: Далоў яго! Руйнуйце яго, руйнуйце аж да падвалінаў!
Дачка Бабілёну, нішчыцелка, шчасьлівы, хто адплаце табе за ўчынак, што ты ўчыніла нам;
О, дочка Бабілёнская, ты спусташэльніца! Шчасьлівы той, хто адплоце табе за ўсё, што ты нам зрабіла!
Шчасьлівы, хто схопе й разаб’ець дзецяняты твае аб скалу.
Багаслаўлены, хто дзіцянятак тваіх, схапіўшы, паб’е аб каменьне.
