Псалтыр 106 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Л. Дзекуць-Малея
Галілуя! Дзякуйце СПАДАРУ бо добры, бо на векі міласэрдзе Ягонае.
Альлілуя!Хвалеце Госпада, бо добры Ён, бо ласка Яго навекі.
Хто можа выказаць сілы СПАДАРОВЫ, даць пачуць усю хвалу Ягоную?
Хто выскажа магутнасьць Госпада, абвесьціць усю славу Ягоную?
Шчасьлівыя тыя, што дзяржаць суд і чыняць справядліва ў кажным часе.
Шчасьлівыя тыя, што праўду захоўваюць і ў кожну часіну справядлівасьць чыняць.
Памятуй мяне, СПАДАРУ, із зычлівасьці да люду Свайго; даведайся да мяне спасеньням Сваім.
Успамяні аба мне, о Госпадзе, праз ласкавасьць да народу Твайго! Адведай мяне з успамогай Сваёй,
Каб пабачыць дабро абраных Тваіх, цешыцца зь весялосьці народу Твайго, хваліцца спадкам Тваім.
каб мне ўсьцешыцца дабрабытам выбранцаў Тваіх, каб мне радавацца радасьцяй народу Твайго, з Тваёй спадчынай разам хваліціся!
Мы ізграшылі з бацькамі сваімі, дазвалялі сабе бяспраўе, нягодна рабілі.
Саграшылі мы ды з бацькамі нашымі, правініліся й беззаконьне чынілі.
Айцове нашы ў Ягіпце ня ўцямілі чудосаў Тваіх, ня памятавалі множасьці ласкаў Тваіх, але наракалі ля мора, ля Чырвонага мора.
Бацькі нашы ў Эгіпце ў цям не ўзялі цудаў Тваіх, ня помнілі ласк Тваіх множства ды проці Ўсявышняга паўставалі ля мора Чырвонага.
Але Ён выбавіў іх дзеля імені Свайго, каб абясьціць магутнасьць Сваю.
Але Ён дапамог ім дзеля іменьня Свайго, каб зьявіці магутнасьць Сваю.
Крыкнуў Ён на Чырвонае мора, і яно высахла; і правёў іх глыбінямі, як пустынёю;
Крыкнуў Ён мору Чырвонаму, і яно высахла; і правёў іх праз бяздоньне, як праз стэп.
І выбавіў іх ад рукі ненавідзячага, і адкупіў іх ад рукі непрыяцеля;
І вырваў іх із рук ненавісьніка іхняга, і вйзваліў із рук ворага.
І воды пакрылі варагоў іхных, ні воднага зь іх не засталося.
Воды пакрылі перасьледавацеляў іхніх, і ніводзін із іх не астаўся.
Тады яны паверылі словам Ягоным, яны пяялі славу Яму.
Ды хоць і паверылі словам Ягоным і пяялі хвалу Яму,
Яны борзда забыліся ўчынкі Ягоныя, не чакалі рады Ягонае;
але хутка аб дзеяньнях Яго забыліся, не даждаліся прысуду Яго.
Але бязьмерна галіліся на пустыні й спакушалі Бога на пустыні.
Захапіла іх жадоба ў стэпох, пачалі Бога яны спакушаць у пустыні.
І Ён даў ім, чаго яны прасілі, паслаў, адылі, высіленьне душы іхнай.
І даў Ён ім, чаго зажадалі, але паслаў зьнемажэньне на іх.
Таксама пазавідавалі Масею ў табару, Аарону, сьвятому СПАДАРОВАМУ.
І пазайздросьцілі Майсею ў таборы, Аарону, сьвятому Гасподняму.
Раськяпілася зямля, і праглынула Дафана, і пакрыла груд Авірамоў;
Тады расступілася зямля й праглынула Датана ды пакрыла банду Авірамаву,
І загарэлася цяпло ў грудзе іхным, і поламя спаліла нягодных.
і бухнуў агонь пад бандаю, і спаліла полымя бязбожнікаў.
Зрабілі цяпло на Горыве й кланяліся літаму абразу;
Яны зрабілі цяля пад Харыбам і ніцма сукланіліся перад ідалам;
Значыцца, яны памянялі славу сваю на абраз вала, што есьць траву;
і замянілі Славу сваю на абраз быка, што траву жарэ.
Забыліся Бога, Спаса свайго, Каторы ўчыніў вялікія рэчы ў Ягіпце,
Яны Бога забылі, Збавіцеля свайго, Які вялікае ўчыніў у Эгіпце,
Чудоўныя ўчынкі ў зямлі Хамовай, страшныя рэчы ля Чырвонага мора.
цуды ў зямлі Хамавай, страшное ля мора Чырвонага.
І сказаў, што маніўся зьнішчыць іх, калі б не Масей, абраны Ягоны, стаў у раськепіне перад Ім, каб адвярнуць гнеў Ягоны ад зьнішчэньня.
Дык хацёў Ён вынішчыць іх, калі-б не Майсей, выбранец Ягоны, што стануў у прорве прад Ім, каб ярасьць Яго ад зьнішчэньня іх адхіліць.
Нават яны пагрэбавалі зямлёю жаданаю, не паверылі слову Ягонаму;
Пасьля адракліся ад зямлі пажаданае, не паверылі слову Ягонаму.
Але наракалі ў буданох сваіх, ня слухалі голасу СПАДАРОВАГА.
Наракалі ў палатках сваіх, ня слухаліся голасу Госпада.
І падняў Ён руку Сваю на іх, каб паваліць іх на пустыні,
Дык падняў Ён руку Сваю, каб іх трупам пакласьці ў пустыні
І паваліць насеньне іхнае ў народах, і насеньне іхнае па землях.
і насеньне іх між паганаў расьцярушыць і рассыпаць іх па зямлі.
І спрагліся із Ваал-Пеорам, і елі аброкі мерцьвякоў,
Яны прыляпіліся да Баал-Пэгора і елі ахвяры мёртвых
І квялілі ўчынкамі сваімі, і выбух меж іх мор.
ды абуралі Яго паступкамі сваімі, і тады на іх напаў мор.
Тады паўстаў Фінегас, і зрабіў суд, і мор запыніўся.
Дык паўстаў на суд Пінэас, і тады мор прыпыніўся.
І гэта далічана яму да справядлівасьці з пакаленьня да пакаленьня аж на векі.
І залічана яму гэта за праведнасьць з роду ды ў род навекі.
І загнявілі таксама ля водаў Мерывы, і блага вышла Масею зь іх прычыны;
Пасьля яны Бога ўгнявілі ля водаў Мэрыбскіх, і за іх пацярпеў Майсей.
Бо яны зьнемарасьцілі дух ягоны, ажно ён зяўнуў вуснамі сваімі.
Бо гэтак дадзелі духу ягонаму, што неразважна гаварыў вуснамі сваімі.
Ня выгубілі народы, што да каторых СПАДАР расказаў ім;
Яны ня зьнішчылі народаў, як ім Госпад казаў,
Але зьмяшаліся з паганамі й наўчыліся ўчынкаў іхных;
а з паганамі зьмяшаліся ды спраў іхніх навучыліся
Пачалі служыць балваном іхным, і яны сталі ім сецяй;
і ідалам іхнім служылі, што сеткай сталіся для іх,
Сыноў сваіх а дачкі свае абракалі нячысьцікам;
бо чартом у ахвяру сыноў і дачок сваіх прынасілі
І разьлівалі нявінную кроў, кроў сыноў сваіх а дачок сваіх, каторых яны абракалі балваном Канаанскім, і сплюгавілася зямля крывёю.
і пралівалі бязьвінную кроў, кроў сыноў і дачок сваіх, што ў ахвяру ідалам Канаанскім яны прынасілі, і зямля ад крыві апаганілася.
І сплюгавіліся справамі сваімі, і ўвыйшлі ў бязулства ўчынкамі сваімі.
І апаганілі сябе ўчынкамі сваімі, блуд рабілі паступкамі сваімі.
Затым запалаў СПАДАР гневам на люд Свой, ажно Ён брыдзіўся спадкам Сваім;
І ўзгарэўся гнеў Госпада на народ Ягоны, абрыдла Яму спадчына Яго.
І аддаў іх у рукі паган, і панавалі над імі ненавідзячыя іх.
І аддаў іх у рукі паганаў, і запанавалі над імі тыя, што іх ненавідзелі.
Таксама непрыяцелі іхныя ўціскалі іх, і яны былі падданы пад руку іх.
І ўціскалі іх ворагі іх, і іх моцы яны пакарыліся.
Шмат разоў Ён вывальняў іх; але яны немарасьцілі Яго радамі сваімі, і скволелі бяспраўям сваім.
Шмат разоў Ён іх выбаўляў, ды яны гнявілі Яго справамі сваімі й паніжаны бывалі за беззаконьне сваё.
Ён абачыў гароту іхную, як пачуў галашэньне іхнае,
І ўсё-ж зважаў на іх гора, пачуўшы маленьне іх,
І ўспомнеў змову Сваю зь імі, і пажалеў подле множасьці міласэрдзя Свайго;
і ўспамінаў запавет Свой з імі, шкадаваў праз ласкавасьць Сваю вялікую.
І дараваў іх спагадлівасьцяй тых, што ўзялі іх у палон.
І будзіў Ён спогад да іх у ўсіх, што іх паняволілі.
Выбаў нас, СПАДАРУ, Божа наш, і зьбяры нас з памеж паган, каб дзякавалі сьвятому імені Твайму, хваліліся хвалою Тваёю.
Успамажы нас, Госпадзе, Божа наш, і зьбяры Ты нас разам ад гэтых паганаў, каб нам славіць сьвятое імя Тваё і славай Тваёю хваліцца!
Дабраславёны СПАДАР, Бог Ізраеляў, ад веку і да веку! І няхай увесь люд скажа: «Амін!» Галілуя!
Багаслаўлены Госпад, Бог Ізраілявы, ад веку й да векуі І няхай скажа ўсенькі народ: Амін! Альлілуя!
