Псалтыр 106 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Л. Дзекуць-Малея
Алілуя. Слаўце Госпада, бо Ён добры, бо навечна літасьць Ягоная!
Альлілуя!Хвалеце Госпада, бо добры Ён, бо ласка Яго навекі.
Так хай скажуць уратаваныя Госпадам, як іх збавіў Ён ад рук ворага
Хто выскажа магутнасьць Госпада, абвесьціць усю славу Ягоную?
і сабраў з краін, ад усходу і захаду, ад поўначы і мора.
Шчасьлівыя тыя, што праўду захоўваюць і ў кожну часіну справядлівасьць чыняць.
Яны блукалі ў пустыні бязьлюднымі шляхамі, і не знаходзілі населенага горада;
Успамяні аба мне, о Госпадзе, праз ласкавасьць да народу Твайго! Адведай мяне з успамогай Сваёй,
цярпелі голад і смагу, душа іхняя тлелася ў іх.
каб мне ўсьцешыцца дабрабытам выбранцаў Тваіх, каб мне радавацца радасьцяй народу Твайго, з Тваёй спадчынай разам хваліціся!
Але паклікалі Госпада ў скрусе сваёй, і Ён выбавіў іх ад нягодаў іхніх,
Саграшылі мы ды з бацькамі нашымі, правініліся й беззаконьне чынілі.
і павёў іх простай дарогай, каб яны ішлі да населенага горада.
Бацькі нашы ў Эгіпце ў цям не ўзялі цудаў Тваіх, ня помнілі ласк Тваіх множства ды проці Ўсявышняга паўставалі ля мора Чырвонага.
Хай славяць Госпада за ласку Ягоную і за дзівосныя дзеі Ягоныя для сыноў чалавечых:
Але Ён дапамог ім дзеля іменьня Свайго, каб зьявіці магутнасьць Сваю.
бо Ён спатоліў душу спрагненую, і душу сьмяглую напоўніў дабром.
Крыкнуў Ён мору Чырвонаму, і яно высахла; і правёў іх праз бяздоньне, як праз стэп.
Яны сядзелі ў цемры і ў засені сьмяротнай, скаваныя скрухаю і жалезам;
І вырваў іх із рук ненавісьніка іхняга, і вйзваліў із рук ворага.
бо не ўпакорваліся словам Божым і волю Ўсявышняга занядбалі.
Воды пакрылі перасьледавацеляў іхніх, і ніводзін із іх не астаўся.
Ён упакорыў ім сэрца працаю; і яны зьнемаглі, і ня было памочніка.
Ды хоць і паверылі словам Ягоным і пяялі хвалу Яму,
Але паклікалі Госпада ў скрусе сваёй, і Ён выратаваў іх ад бедстваў іхніх,
але хутка аб дзеяньнях Яго забыліся, не даждаліся прысуду Яго.
вывеў іх зь цемры і засені сьмяротнай, і разарваў іхнія путы.
Захапіла іх жадоба ў стэпох, пачалі Бога яны спакушаць у пустыні.
Хай славяць Госпада за ласку Ягоную і за цудоўныя справы Ягоныя для сыноў чалавечых:
І даў Ён ім, чаго зажадалі, але паслаў зьнемажэньне на іх.
бо Ён разбурыў браму медную, і жалезныя кайданы паламаў.
І пазайздросьцілі Майсею ў таборы, Аарону, сьвятому Гасподняму.
Неразумныя цярпелі за беззаконныя шляхі свае і за няпраўды свае;
Тады расступілася зямля й праглынула Датана ды пакрыла банду Авірамаву,
усякаю ежаю грэбавала душа іх, і яны набліжаліся да брамы сьмерці.
і бухнуў агонь пад бандаю, і спаліла полымя бязбожнікаў.
Але паклікалі Госпада ў скрусе сваёй, і Ён уратаваў іх у іхняй нягодзе;
Яны зрабілі цяля пад Харыбам і ніцма сукланіліся перад ідалам;
паслаў слова Сваё, і ацаліў іх, і выбавіў іх ад магілаў іхніх.
і замянілі Славу сваю на абраз быка, што траву жарэ.
Хай славяць Госпада за ласку Ягоную і за цудоўныя дзеі Ягоныя сынам чалавечым!
Яны Бога забылі, Збавіцеля свайго, Які вялікае ўчыніў у Эгіпце,
Хай прыносяць Яму ахвяру хвалы, і хай абвяшчаюць пра справы Ягоныя песьняю!
цуды ў зямлі Хамавай, страшное ля мора Чырвонага.
Хто выпраўляецца на караблях у мора, хто справы ўчыняе на водах вялікіх, —
Дык хацёў Ён вынішчыць іх, калі-б не Майсей, выбранец Ягоны, што стануў у прорве прад Ім, каб ярасьць Яго ад зьнішчэньня іх адхіліць.
бачыць Гасподнія дзеі і цуды Ягоныя ў бездані:
Пасьля адракліся ад зямлі пажаданае, не паверылі слову Ягонаму.
Ён маўляе, — і паўстае буйны вецер, і высока падымае хвалі яго:
Наракалі ў палатках сваіх, ня слухаліся голасу Госпада.
узыходзяць да неба, ападаюць у бездань; душа іхняя растае ў нягодах;
Дык падняў Ён руку Сваю, каб іх трупам пакласьці ў пустыні
яны кружацца і хістаюцца, нібы п’яныя, і ўся мудрасьць іхняя зьнікае.
і насеньне іх між паганаў расьцярушыць і рассыпаць іх па зямлі.
Але паклікалі Госпада ў скрусе сваёй, і Ён вывеў іх зь нягодаў іхніх.
Яны прыляпіліся да Баал-Пэгора і елі ахвяры мёртвых
Ён ператварае буру ў цішыню, і хвалі сунімаюцца.
ды абуралі Яго паступкамі сваімі, і тады на іх напаў мор.
І радуюцца, што яны суцішыліся, і Ён прыводзіць іх да жаданае прыстані.
Дык паўстаў на суд Пінэас, і тады мор прыпыніўся.
Хай славяць Госпада за ласку Ягоную і за дзівосныя дзеі Ягоныя сынам чалавечым!
І залічана яму гэта за праведнасьць з роду ды ў род навекі.
Хай славяць Яго на сходзе народным, і хай славяць Яго ў гурце старэйшынаў!
Пасьля яны Бога ўгнявілі ля водаў Мэрыбскіх, і за іх пацярпеў Майсей.
Ён ператварае рэкі ў пустыню і крыніцы вады — у сушу,
Бо гэтак дадзелі духу ягонаму, што неразважна гаварыў вуснамі сваімі.
зямлю пладавітую — у саланчак, за бязбожнасьць тых, што жывуць на ёй.
Яны ня зьнішчылі народаў, як ім Госпад казаў,
Ён ператварае пустыню ў возера, і зямлю высахлую — у крыніцу вады;
а з паганамі зьмяшаліся ды спраў іхніх навучыліся
і пасяляе там спрагненых, і яны будуюць горад, каб жыць у ім;
і ідалам іхнім служылі, што сеткай сталіся для іх,
засяваюць палеткі, садзяць вінаграднікі, якія родзяць ім багатыя плады.
бо чартом у ахвяру сыноў і дачок сваіх прынасілі
Ён дабраслаўляе іх, і яны вельмі памнажаюцца, і ў іх быдла ня менее.
і пралівалі бязьвінную кроў, кроў сыноў і дачок сваіх, што ў ахвяру ідалам Канаанскім яны прынасілі, і зямля ад крыві апаганілася.
Паменшыліся яны, і ўпалі ад прыгнёту, гароты і скрухі;
І апаганілі сябе ўчынкамі сваімі, блуд рабілі паступкамі сваімі.
Ён вылівае зьнявагу на князёў, і пакідае іх блукаць у пустыні, дзе дарог няма.
І ўзгарэўся гнеў Госпада на народ Ягоны, абрыдла Яму спадчына Яго.
А гаротнага выцягвае з гароты, і род ягоны памнажае, як статак авечак.
І аддаў іх у рукі паганаў, і запанавалі над імі тыя, што іх ненавідзелі.
Праведнікі бачаць гэта, і радуюцца, а ўсякае няверства засланяе вусны свае.
І ўціскалі іх ворагі іх, і іх моцы яны пакарыліся.
Хто мудры, той заўважыць гэта, і зразумее ласку Госпада.
Шмат разоў Ён іх выбаўляў, ды яны гнявілі Яго справамі сваімі й паніжаны бывалі за беззаконьне сваё.
