Псалтыр 62 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Л. Дзекуць-Малея
Псальма Давідава, калі ён быў у пустыні Юдэйскай.
Кіраўніку хору Ядытунавага: псальм Давідавы.
Божа! Ты Бог мой, Цябе я шукаю ад золку; Цябе прагне душа мая, па Табе маё цела тужыць у зямлі пустой, высахлай і бязводнай,
Толькі ў Богу супакойваецца душа мая, ад Яго ўспамога мая.
каб бачыць сілу Тваю і славу Тваю, як бачыў Цябе ў сьвятыні:
Але: Ён — скала мая й помач мая, Ён — цьвярдыня мая; дык не пахіснуся.
бо ласка Твая лепшая за жыцьцё. Уславяць вусны мае Цябе.
Дакуль будзеце насядаць на чалавека? Вы ўсіх маніцёся зьніштожыць, як тая сьцяна, што скранулася, як агарожа, што валіцца.
Так дабраслаўлю Цябе ў жыцьці маім; у імя Тваё рукі мае падыму.
Але, задумалі скінуць яго з высакосьці; ім люба ілжа; яны вуснамі багаслаўляюць, але ў сэрцы сваім праклінаюць! (Зэля)
Як лоем і алеем душа мая насычаецца, і радасным голасам вусны мае Цябе славяць,
Але, толькі ў Богу спачынеш, душа мая! Бо на Яго спадзяюся.
калі ўспамінаю Цябе я на ложку маім, думаю пра Цябе ў часіну начную,
Але: Ён — скала мая й помач мая, Ён — цьвярдыня мая; дык не пахіснуся.
бо Ты дапамога мая, і ў цяні крылаў Тваіх я парадуюся;
У Богу збаўленьне маё і слава мая; скала мая крэпка, прыпынак у Богу.
Душа мая да Цябе прыляпілася; правіца Твая трымае мяне.
На Яго спадзявайся, грамада народная! вылівайце прад Ім сэрца вашае: бо Бог — наш прытулак. (Зэля)
А тыя, што шукаюць пагібелі душы маёй, сыдуць у апраметную зямлі;
Але: сыны чалавечыя — подмух, людзі — мана; калі пакладзеш на вагу, яны разам лягчэй за подмух!
паб’юць іх сілаю меча; стануць здабычаю лісаў;
Не ўскладайце надзеі на крыўду, ня пышайцеся зрабаваным; калі-ж вам прыбудзе багацьця, сэрца свайго да яго ня прыклейце!
а цар усьцешыцца ў Богу, будзе ўслаўлены кожны, хто Яму прысягае, бо замкнуцца вусны ў тых, што гавораць няпраўду.
Раз сказаў Бог, а я двойчы чуў гэта, што сіла — у Бога.
