Псалтыр 37 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Л. Дзекуць-Малея
Псальма Давідава. На ўспамін пра суботу.
Псальм Давідавы.Не палай гневам на злачынцаў, не завідуй тым, што беззаконнае робяць,
Госпадзе! ня выкрывай мяне ў гневе Тваім, і не карай мяне ў гневе Тваім,
бо яны, як трава, будуць хутка скошаны й павянуць, як зельле ў полі.
бо стрэлы Твае ўпіліся ў мяне і рука Твая мяне ацяжае.
Спадзявайся на Госпада й добрае роб, жыві на зямлі і цноту хавай;
Няма цэлага месца на целе маім ад гневу Твайго; няма спакою ў костках маіх ад грахоў маіх.
уцяшайся Госпадам, і Ён табе дасьць, што сэрца тваё пажадае.
бо злачынствы мае вышэй галавы, як вялікі цяжар, зьнясілілі мяне,
Пакінь Госпаду лёс свой, мей надзею ў Ім, Ён усё табе зробіць,
сьмярдзяць, гнаяцца раны мае ад безгалоўя майго.
і справядлівасьць твая ўзыйдзе, бы раніцы сьветласьць, і праўда твая — быццам сьветласьць палудня.
Я сагнуты і панураны ўвесь, цэлы дзень бядуючы хаджу;
Ціхі будзь прад Госпадам, чакай на Яго; не распальвай гневу на тога, каму шэньціць у плянах ягоных, або хто здраду куець.
бо сьцёгны мае паліць вагонь, і няма цэлага месца ў целе маім.
Ад гневу ўхіляйся, кінь ярасьць; не распальвайся гневам, каб благога табе не зрабіць;
Я змогся і зьнясіліўся цяжка; крычу ад пакуты сэрца майго.
бо злосьнікі будуць зьніштожаны, тыя-ж, што чакаюць на Госпада, будуць зямлёй валадаць..
Госпадзе! прад Табою ўсе жаданьні мае, і ўздыханьне маё ад Цябе не схаванае.
Яшчэ крыху толькі, і ня станець бязбожніка; глянеш на месца ягонае, а яго й няма!
Сэрца маё трымціць; пакінула мяне сіла мая, і сьвятло вачэй маіх — і таго няма ў мяне.
А ціхія возьмуць зямлю ў валаданьне і цешыцца будуць лішкам спакою.
Сябры мае і прыяцелі адступіліся ад няшчасьця майго, і блізкія мае далёка стаяць.
Бязбожнік ліхое куе насупраць пабожнага ды зубамі на тога скрыгоча.
Цянёты паставілі тыя, хто пільнуе душу маю, і хто прагне мне ліха, пра пагібель маю гавораць, і намышляюць штодзень мне благое;
Госпад сьмяецца з яго, бо бача, што йдзе дзень ягоны.
а я, як глухі, ня чую, і як нямко, што вуснаў сваіх не растуляе;
Бязбожнікі меч абнажылі і лук нацягнулі, каб нешчасьлівага й беднага ім паваліці, каб высечы тых, што йдуць простай дарогай;
і стаў я, як чалавек, што ня чуе і ня мае ў вуснах сваіх адказу,
меч іх уласнае сэрца праткне ім, і лукі ў іх паламаюцца.
бо на Цябе, Госпадзе, спадзяюся я; Ты пачуеш, Госпадзе, Божа мой.
Малое, што мае пабожны, ляпей за багацьце многіх бязбожнікаў.
І сказаў я: няхай не падымуцца нада мною мае ворагі; калі дрыжыць нага мая, хай ня ўзносяцца яны нада мною.
Бо рукі бязбожных пакрышаны будуць, пабожных жа Госпад паддзержыць.
Я да ўпадку гатовы, і скруха мая заўжды перада мною.
Ведае Госпад дні беззаганных, іх спадчына будзе навекі.
Беззаконьне сваё я ўсьведамляю; і ўбольваюся ў грэху маім.
Ня будуць яны ў час ліхі асаромлены, а ў дні голаду будуць насычаны.
А мае ворагі жывуць і мацуюцца, і памнажаюцца тыя, што ненавідзяць мяне, невінаватага;
Бо згінуць бязбожнікі, і ворагі Госпада, як палёў тых краса, счэзнуць, як дым яны счэзнуць.
і тыя, што плацяць мне злом за дабро, ваююць супроць мяне, бо я за добрым іду.
Возьме бязбожнік у доўг — і доўгу ня верне; пабожны-ж — ён, шчодры й дае.
Не пакінь мяне, Госпадзе Божа мой! не адыходзь ад мяне;
Багаслаўлёныя Госпадам зямлю ў спадчыну возьмуць, а хто выкляты Ім, тыя будуць загублены.
пасьпяшайся на дапамогу мне, Госпадзе, Збаўца мой!
Умацоўвае Госпад крокі чалавека, калі ўпадабае дарогі ягоныя.
