Псалтыр 125 псалом

Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Л. Дзекуць-Малея

 
 

Песьня ўзыходжаньня. Калі вяртаў Гасподзь палон Сіёна, мы былі быццам у сьне.
 
Песьня ўзыходжаньня. Тыя, што спадзяюцца на Госпада, яны як Сыон-гара, што ня зрўшыцца й будзе навекі.

Тады вусны нашы былі поўныя весялосьці, і язык наш — сьпяваў; тады між народамі казалі: «вялікае стварыў Гасподзь над імі!».
 
Горы навакол Ерузаліму, а Госпад — навакол народу ад сяньня й навекі.

Вялікае стварыў Гасподзь над намі: мы радаваліся.
 
Бо бэрла бязбожнасьці ня будзе трываці над лёсам пабожных, каб не цягнулі пабожныя рук сваіх да беззаконьня.

Вярні, Госпадзе, паланёных нашых, як патокі на поўдзень.
 
Рабі, Госпадзе, добрае добрым і тым, хто шчыры ў сэрцы сваім.

Хто са сьлязьмі сеяў, пажынацьме з радасьцю.
 
Але тых, што зыходзяць на сьцежкі крывыя свае, няхай выжане Госпад разам з злачынцамі. Мір Ізраілю!

Хто з плачу нясе насеньне, вернецца з радасьцю, нясучы снапы свае.