Псалтыр 72 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Л. Дзекуць-Малея
Псальма Асафава. Які добры Бог да Ізраіля, да чыстых сэрцам!
Аб Салямоне. Псальм Давідавы. Божа, дай суд Твой цару й справядлівасьць Тваю сыну цараваму,
А я — ледзь ногі мае не пахіснуліся, ледзь падэшвы мае не пакаўзнуліся, —
каб судзіў народ Твой паводле справядлівасьці і ўбогіх Тваіх водле права,
я быў ліхім пазайздросьціў, як пабачыў дабрадзенства бязбожных,
каб прынесьлі горы супакой народу і ўзгоркі — справядлівасьць,
бо няма ім цярпеньняў да самае сьмерці, і сіла моцная ў іх;
каб ён людзям убогім даваў справядлівасьць, памагаў-бы дзецям гарапашнікаў ды скрышыў гвалтаўнікоў.
на працы людзкой іх няма, і разам зь людзьмі яны ўціску ня знаюць.
Няхай мецімуць страх прад Табой з роду ў род, пакуль будзе сонца ды месяц.
Вось таму іхняя пыха, як нашыйнік, абклала іх, і дзёрзкасьць, як убор, аблягае іх;
Хай зыходзе, як дождж на луку сьвежаскошаную, як кроплі дажджовыя, што зямля ад іх вільгатнее.
вылазяць ім вочы ад тлушчу, жаданьні ў сэрцы іхнім варушацца,
Хай пабожны ў яго дні з-красуе, і супакой запануе, пакуль месяц ня спыніцца.
сьмяюцца яны з усяго; зласьліва паклёпы наводзяць; ганарыста гавораць;
І няхай ён пануе ад мора да мора і ад ракі аж да краю зямлі.
вусны свае ўзносяць да неба, — а іхні язык па зямлі валачэцца.
Калені прад ім схіляць будуць праціўнікі, а ворагі ягоныя лізацімуць пыл.
Таму туды ж зьвяртаецца народ ягоны, і п’юць ваду поўнаю чараю
Цары Тарсу й астравоў дары яму панясуць; цары Арабіі й Сабы прынясуць яму даніну.
і кажуць: «як уведае Бог? і ці мае Ўсявышні веданьне?»
І ўсе цары будуць яму пакланяцца, усе народы яму служыць будуць.
І вось гэтыя грэшнікі песьцяцца на гэтым сьвеце і памнажаюць багацьце.
Бо ён ратуе ўбогага, які помачы кліча, і ўцісьнёнага й тога, што ўспамогі ніякай ня мае.
І сказаў я: ці ж не дарма ачышчаў я сэрца маё і ў нянавісьці абмываў мае рукі,
Над мізэрным і ўбогім літуецца ён і спасае душу бедакоў.
і ўвесь дзень я цярплю ўдары, і кожнае раніцы кару прымаю?
З уціску й гвалту вызваляе іх душы, і ў вачох яго кроў іх мае цану.
Калі б я сказаў: буду так разважаць, як яны, — дык здрадзіў бы роду сыноў Тваіх.
І будзе ён жыць, і даваць яму будуць з Арабіі золата; будуць маліцца ўсьцяж за яго, багаслаўляць што-дня будуць.
І задумаўся я, як зразумець гэта; але цяжка яно ў вачах маіх,
Будзе дастатак збожжа ў зямлі, на горных вяршынах; каласы яго будуць шумець, як Ліван, і па местах размножацца людзі, быццам зельле у полі.
пакуль не ўвайшоў я ў сьвятыню Божую, і не зразумеў іхняга канца.
Навекі ўхаваецца імя ягонае, пакуль сонца будзе трываці. Багаслаўлены будуць у ім усе плямёны, будуць славіць яго ўсе народы.
Так! на коўзкіх шляхах паставіў Ты іх, і скідаеш іх у прорвішчы.
Няхай будзе пахвалены Госпад, Бог Ізраіляў, што Сам Сабой робіць цуды.
Як зьнянацку яны ўвайшлі ў спусташэньне, згінулі, зьніклі ад жахаў!
І імя Яго слаўнае хай будзе хвалёна навекі, і ўсе землі хай поўняцца славай Яго! Амін! Амін!
Як сном пасьля абуджэньня, так Ты, Госпадзе, іх разбудзіўшы, зьнішчыш іхнія мроі.
Канец малітвам Давіда, сына Ясьсейвага.
Калі кіпела сэрца маё і трымцела нутрына мая,
быў я тады неразумны, нічога ня цяміў; як быдла быў я прад Табою.
Але заўжды я з Табою; Ты трымаеш мяне за правую руку:
Ты вядзеш мяне паводле радаў Тваіх, і потым у славу прымаеш мяне.
Хто мне на небе? і з Табою нічога не хачу на зямлі.
Зьнемагае цела маё і сэрца маё; Бог — цьвярдыня сэрца майго і частка мая навечна,
бо вось гінуць усе, хто збочвае ад Цябе; Ты нішчыш кожнага, хто ад Цябе адступаецца.
А мне добра набліжацца да Бога! На Госпада Бога паклаў я надзею маю, каб абвяшчаць усе дзеі Твае!
