Псалтыр 36 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Л. Дзекуць-Малея
Псальма Давідава. Ня гневайся на злачынцаў, не зайздросьці несправядлівым,
Кіраўніку хору: ад раба Гасподняга, Давіда.
бо яны, як трава, неўзабаве скошаны будуць, і як былінка зялёная, завянуць.
У сэрцы бязбожніка паўстае думка грэшная: у вачох яго страху Божага няма.
Спадзявайся на Госпада і рабі дабро; жыві на зямлі і праўды трымайся.
Бо ў уласных вачох падлыгвае сабе, нібы шукае беззаконьня свайго, каб зьненавідзець яго.
Суцяшайся Госпадам, і Ён спраўдзіць жаданьні сэрца твайго.
Словы вуснаў ягоных — няпраўда й мана: ён ня хоча ў думку ўзяці, каб чыніці дабро.
Госпаду перадай дарогу тваю, і на яго спадзявайся, і Ён зробіць,
На ложку сваім беззаконнае ён абдумляе; на благую дарогу ўзыходзе і ня брыдзіцца злом.
і выведзе, як сьвятло, праўду тваю, і справядлівасьць тваю, як полудзень.
Госпадзе! Ласка Твая да нябёсаў, а праўда да аблокаў сягае!
Скарыся Госпаду і на Яго спадзявайся. Не зайздросьці таму, каму шчасьціць у дарозе ягонай, чалавеку хітрамыснаму.
Справядлівасьць Твая — быццам Божыя горы, суды Тваі — як вялізны патоп! Людзей і скаціну Ты, Госпад, хаваеш.
Перастань гневацца і пакінь запальчывасьць; ня імкніся рабіць благое,
Як дорага, Божа, ласкавасьць Твая! Сыны чалавечыя супачынак маюць у цяню Тваіх крыльляў;
бо хто робіць благое, будзе зьнішчаны, а хто спадзяецца на Госпада, зямлю ўспадкуе.
ад туку дому Твайго насычаюцца, з патоку раскошаў Тваіх ты іх поіш;
Яшчэ трохі, і злачынца ня стане; паглядзіш на месца ягонае, і няма яго.
бо крыніца жыцьця — у Табе; у сьвятле Тваім бачым мы сьветласьць.
А пакорныя зямлю ўспадкуюць, і ўраскошуюцца спакоем вялікім.
Ласку Сваю тым дай заўсёды, што знаюць Цябе; справядлівасьць Тваю — людзям справядлівага сэрца,
Бязбожны зло намышляе супроць праведніка і скрыгоча на яго зубамі сваімі;
каб нага гордасьці на мяне ня ступіла, каб рука грэшнікаў не дасягла мяне.
а Гасподзь пасьміхаецца зь яго; бо бачыць, што прыходзіць дзень ягоны.
Паваліліся кіненыя злачынцы і ня здолелі падняцца.
Бязбожныя вымаюць меч і напінаюць лук свой, каб паваліць беднага і ўбогага, каб зваліць тых, у каго дарога простая:
меч іхні ўвойдзе ў іхняе сэрца, і лукі іхнія паламаюцца.
Лепш — малое ў праведніка, чым багацьце — у многіх бязбожнікаў,
бо зламаюцца плечы ў бязбожных, а праведных сіліць Гасподзь!
Гасподзь ведае дні беззаганных і дастатак іхні застаецца навечна.
Ня будуць яны пасаромлены ў люты час, і ў дні голаду сытыя будуць;
а бязбожныя загінуць, і ворагі Гасподнія, як авечы лой, зьнікнуць, у дыме зьнікнуць.
Пазычае бязбожны — і не аддае, а праведны ўмілажальваецца і дае,
бо ўміласлаўленыя Ім — зямлю ўспадкуюць, а праклятыя Ім — будуць вынішчаны.
Ад Госпада крокі чалавека пабожнага ставяцца моцна, і Ён дабраволіць дарозе ягонай:
калі ён будзе падаць, не ўпадзе, бо Гасподзь падтрымлівае яго за руку.
Я быў малады і састарыўся, а ня бачыў праведніка пакінутага, і нашчадкаў яго, каб хлеба прасілі:
ён кожны дзень шкадуе і пазычае, і нашчадкам ягоным — дабраславеньне будзе.
Ухіляйся ад благога, і рабі дабро, і жыць будзеш вечна:
бо і Гасподзь любіць праўду, і не пакідае богабаязных Сваіх; навек ацалёныя будуць яны; а насеньне бязбожных вынішчыцца.
Праведныя ўспадкуюць зямлю, і будуць жыць на ёй вечна.
Вусны праведніка мудрасьць маўляюць, і язык ягоны вымаўляе праўду.
Закон Божы ў сэрцы ў яго; не пахіснуцца ногі ягоныя.
Бязбожны падглядвае праведніка і спрабуе забіць яго;
але Гасподзь не аддасьць яго ў рукі ягоныя, і ня дасьць зьвінаваціць яго, калі яго будуць судзіць.
Спадзявайся на Госпада, і трымайся дарогі Ягонай: і Ён падыме цябе, каб ты зямлю ўспадкаваў; і калі будуць зьнішчаць бязбожных, ты ўбачыш.
Бачыў я бязбожніка грознага, які разгаліноўваўся, нібы самарослае расахатае дрэва;
але ён прайшоў, і вось, няма яго; шукаю яго і не знаходжу.
Назірай за беспахібным і дзівіся на праведнага; бо чалавеку міралюбнаму — будучыня;
а беззаконьнікі ўсе вынішчацца; будучыня беззаконьнікаў зьнікне.
Ад Госпада выратаваньне праведнікам, Ён — абарона ім у часіны жальбы:
і дапаможа ім Гасподзь і вызваліць іх; выбавіць іх ад бязбожных і ўратуе іх, бо яны на Яго надзею кладуць.
