Псалтыр 103 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Л. Дзекуць-Малея
Псальма Давідава пра стварэньне сьвету. Дабраславі, душа мая, Госпада! Госпадзе, Божа мой! Ты дзівосна вялікі. Ты ўбраны ў славу і ў веліч,
Псальм Давідавы.Багаслаў, душа мая, Госпада, і ўсё нутро маё — імя Яго сьвятое!
Ты ўбіраешся ў сьвятло, як у шаты, прасьціраеш нябёсы, як заслону,
Багаслаў, душа мая, Госпада і не забывайся аб тым, што Ён табе зрабіў!
ладзіш над водамі вышынныя харомы Твае, робіш хмары Твае калясьніцаю, крочыш на крылах ветру.
Ён, Каторы дароўвуе табе ўсе грахі тваі, вылечвае ўсякую немач тваю,
Ты творыш анёлаў Тваіх з духаў, слуг Тваіх — з вагню палымянага.
Каторы жыцьцё тваё ад магілы спасае, ласкай і міласэрдзем вянчае цябе,
Ты паставіў зямлю на цьвёрдых асновах: не пахісьнецца яна векавечна.
Каторы тваю старасьць дабром насычае, тваю моладасьць, як у арла, аднаўляе.
Безданьню, як вопраткаю, накрыў Ты яе; на горах воды стаяць.
Справядлівасьць робіць Госпад і суд для ўсіх прыгнечаных.
Ад пагрозы Тваёй уцякаюць яны, ад голасу грому Твайго пабеглі яны;
Ён паказаў шляхі Свае Майсею, сыном Ізраілявым учынкі Сваі.
узыходзяць на горы, сыходзяць у даліны, на месца, якое Ты ім назначыў.
Міласэрны Госпад і добры, да гневу няскоры й шчодры на ласку.
Ты паклаў мяжу, якой не пяройдуць, і ня вернуцца зямлю пакрыць.
Не назаўсёды Ён гневам палае і не навекі помніць ліхое.
Ты паслаў крыніцы ў даліны; паміж гор цякуць воды,
Ня водле грахоў нашых нам Ён дае і не адплачвае па правіннасьцям нашым,
пояць усіх зьвяроў польных; дзікія аслы спатольваюць смагу сваю.
але, як высака неба над зямлёю, так вяліка ласка Яго дзеля тых, што баяцца Яго.
Каля іх жывуць птушкі нябесныя, з гольля падаюць галасы.
Як далёкі ад захаду ўсход, так далёка Ён нашы праступкі ад нас аддаліў.
Ты напойваеш горы з вышыняў Тваіх, плёнам дзеяў Тваіх зямля насычаецца.
Як літуецца бацька над дзяцьмі, гэтак Госпад літуецца над тымі, што баяцца Яго.
Ты росьціш быдлу траву, і зеляніну на спажытак чалавеку, каб ежу зь зямлі здабываў,
Бо ведае Ён, з чаго зьлеплены мы, памятае, што мы — толькі пыл.
і віно, якое вяселіць сэрца чалавеку, і алей, ад якога блішчыць твар ягоны, і хлеб, які мацуе сэрца чалавеку.
Чалавек — як трава, яго дні; як краска ў полі, так ён цьвіце.
Насычаюцца дрэвы Госпада, кедры Ліванскія, якія Ён пасадзіў;
Праляціць подмух ветру, і няма ўжо яго, і ўжо месца ягонае не пазнае яго.
на іх гняздуюцца птушкі: яліны — пад гняздо буслам,
Але ласка Гасподня ад веку й да веку над тымі, што баяцца Яго, і справядлівасьць Ягоная над сынамі сыноў
высокія горы — сарнам; каменныя скалы — сховы зайцам.
тых, што хаваюць запавет Яго ды закон Яго памятаюць, каб спаўняці яго.
Ён стварыў месяц на азначэньне часу; сонца ведае свой захад.
Госпад паставіў пасад Свой на нябёсах, і царства Ягонае над усім пануе.
Ты прасьціраеш цемру, і бывае ноч: уначы бадзяюцца ўсе лясныя зьвяры;
Багаслаўце Госпада вы, Ангелы Яго, вы, волаты сільныя, што загады Яго выпаўняеце, пакорныя голасу слова Ягонага!
ільвы, якія рыкаюць па здабычы і просяць у Бога ежы сабе.
Багаслаўце Госпада ўсе войскі Ягоныя, слугі Яго, што волю Яго выпаўняеце!
Устае сонца, і яны зьбіраюцца і кладуцца ў свае логвішчы;
Багаслаўце Госпада ўсе творы Ягоныя па ўсіх месцах валадарства Яго! Багаслаў Госпада ты, мая душа!
выходзіць чалавек на дзеі свае і на працу сваю да вечара.
Як многа дзеяў Тваіх, Госпадзе! Усё стварыў Ты мудра; зямля поўная твораў Тваіх.
Гэта мора — вялікае і шырокае: там паўзуны, якім ліку няма, жывёлы малыя і вялікія;
там плаваюць караблі, там гэты левіяфан, якога Ты стварыў гуляць у ім.
Усе яны ад Цябе чакаюць, каб Ты даў ім ежу сваечасова.
Даеш ім — прымаюць; адкрываеш далоню Тваю — насычаюцца дабром;
схаваеш аблічча Тваё — палохаюцца; забіраеш у іх дух — паміраюць, і ў пыл свой вяртаюцца.
пашлеш дух Твой — ствараюцца, і Ты абнаўляеш улоньне зямлі.
Хай будзе Госпаду слава навечна; хай радуецца Гасподзь дзеямі Сваімі.
Паглядзіць на зямлю, і яна трасецца; дакранецца да гор, і дымяцца.
Буду сьпяваць Госпаду ўсё жыцьцё маё, буду сьпяваць Богу майму, пакуль я ёсьць.
Хай Яму паспрыяе песьня мая; буду радавацца ў Госпадзе.
Хай зьнікнуць грэшнікі зь зямлі, і бязбожных хай болей ня будзе. Дабраславі, душа мая, Госпада! Алілуя!