Псалтыр 56 псалом

Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Л. Дзекуць-Малея

 
 

Кіроўцу хору. Не загубі. Залатая псальма Давіда, калі ён уцёк ад Саўла ў пячору.
 
Кіраўніку хору: на лад: Галубка бязмоўная ў мясцох далёкіх. Залаты псальм Давіда, калі яго ў Гаце злавілі Хвілістыны.

Зьлітуйся, Божа, зь мяне, зьлітуйся; бо на Цябе спадзяецца душа мая, і ў цяні крылаў Тваіх я схаваюся, пакуль ня мінуцца нягоды.
 
Зьмілуйся нада мною Ты, Божа, бо людзі скрышаць мяне; ціснуць ваякі мяне, усьцяж нападаючы.

Паклічу Бога Ўсявышняга, Бога, Які мне чыніць дабро;
 
Усьцяж разьбіваюць мяне мае ворагі, бо многа ваюе іх проці мяне, Найвышэйшы!

Ён зь нябёсаў пашле, і ўратуе мяне; пасароміць таго, хто спрабуе мяне праглынуць, пашле Бог Сваю літасьць і праўду Сваю.
 
Калі страх мяне агартае, я на Цябе спадзяюся.

Душа мая сярод ільвоў; я ляжу сярод тых, што дыхаюць полымем, сярод сыноў чалавечых, чые зубы — як дзіды і стрэлы, чый язык — востры меч.
 
Дзеля Бога хваліціму слова Яго, на Бога я спадзяюся й не пабаюся; што цела можа зрабіць мне?

Будзь услаўлены вышэй за нябёсы, Божа, і над усёю зямлёю хай будзе слава Твая!
 
Што-дня перакручваюць словы мае; усе думкі іх супраць мяне скіраваны на зло.

На ногі мае ўгатавалі сетку: душа мая панікла; выкапалі перада мною яму, і самі ўпалі ў яе.
 
Яны зьбіраюцца й сочаць мяне, падглядаюць крокі мае, каб схапіць маю душу.

Гатовае сэрца маё, Божа, гатовае сэрца маё: буду сьпяваць і славіць.
 
За іх беззаконьне адплаці Ты ім; адкінь, о Божа, у гневе народы!

Паўстань, слава мая, паўстань, псалтыр і арфа! Я ўстану рана.
 
Туляньне маё Ты мне залічыў; сабраны сьлёзы мае ў судзіну Тваю, ды напэўна ў кнізе Тваёй!

Славіць буду Цябе, Госпадзе, сярод народаў; славіць буду Цябе сярод плямёнаў,
 
Тады павернуць наўцёкі мае ворагі, калі гукну: я ведаю тое, што Госпад за мною!

бо да нябёсаў вялікая ласка Твая і ў пазахмар’і праўда Твая.
 
Дзеля Бога хваліціму слова Яго, у Госпадзе ўслаўлю Ягонае слова.

Узьнясіся вышэй за нябёсы, Божа, і над усёю зямлёю хай будзе слава Твая.
 
На Бога я спадзяюся й не пабаюся: што могуць зрабіці мне людзі?