Псалтыр 56 псалом

 

 

Кіраўніку хору. Праз галубу далёкага тарпатыновага дзерва. Міхтам Давідаў, як Пілішчане захапілі яго ў Ґафе.

 

Кіраўніку хору: на лад: Галубка бязмоўная ў мясцох далёкіх. Залаты псальм Давіда, калі яго ў Гаце злавілі Хвілістыны.

Зьмілуйся над імною, Божа, бо людзіна хоча глынуць мяне; увесь дзень ваююць а ўціскаюць мяне.

 

Зьмілуйся нада мною Ты, Божа, бо людзі скрышаць мяне; ціснуць ваякі мяне, усьцяж нападаючы.

Увесь дзень варагі мае глытаюць мяне, бо шмат хто ваюе з імною, о Навышні!

 

Усьцяж разьбіваюць мяне мае ворагі, бо многа ваюе іх проці мяне, Найвышэйшы!

Таго дня, як я баюся, я спадзяюся на Цябе.

 

Калі страх мяне агартае, я на Цябе спадзяюся.

У Богу ўслаўлю слова Ягонае, на Бога я спадзяюся, не збаюся, — што можа цела зрабіць імне?

 

Дзеля Бога хваліціму слова Яго, на Бога я спадзяюся й не пабаюся; што цела можа зрабіць мне?

Увесь дзень перакручуюць словы мае; усі думкі іхныя супроці мяне на благое;

 

Што-дня перакручваюць словы мае; усе думкі іх супраць мяне скіраваны на зло.

Зьбіраюцца, хаваюцца, назіраюць за маімі сігнямі, быццам цікуюць на душу маю.

 

Яны зьбіраюцца й сочаць мяне, падглядаюць крокі мае, каб схапіць маю душу.

Дык адплаці ім за іхны выступ, у гневу ськінь люды, Божа!

 

За іх беззаконьне адплаці Ты ім; адкінь, о Божа, у гневе народы!

Ты палічыў туляньне мае; палажы сьлёзы мае ў бутлю Сваю, — ці ня ё яны ў кнізе Тваёй?

 

Туляньне маё Ты мне залічыў; сабраны сьлёзы мае ў судзіну Тваю, ды напэўна ў кнізе Тваёй!

Тады адступяць варагі мае назад у дзень, калі я гукаю. Гэта я ведаю, што Бог із імною.

 

Тады павернуць наўцёкі мае ворагі, калі гукну: я ведаю тое, што Госпад за мною!

У Богу ўслаўлю слова, у СПАДАРУ ўслаўлю слова.

 

Дзеля Бога хваліціму слова Яго, у Госпадзе ўслаўлю Ягонае слова.

На Бога я спадзяюся, не збаюся, — што можа чалавек зрабіць імне?

 

На Бога я спадзяюся й не пабаюся: што могуць зрабіці мне людзі?

На імне, Божа, абятніцы Твае; выпаўню падзякі Табе, бо Ты вывальніў душу маю ад сьмерці, ці не захаваеш ногі мае ад спатыкненьня, каб я мог хадзіць перад відзеньням Божым у сьвятліні жыцьця.

 

Табе, о Божа, я даў абяцаньні: дык аддам Табе жэртву хвалебную,