Псалтыр 89 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Л. Дзекуць-Малея
Навука Ефана Езрагіта.
Навука Этама Эзрахіта.
Ласкі СПАДАРОВЫ буду апяваць на векі, ад пакаленьня да пакаленьня буду агалашаць вернасьць СПАДАРОВУ вуснамі сваімі;
Ласкі Гасподнія буду навекі я славіць; з роду ды ў род буду праўду Тваю маімі вуснамі абвяшчаць.
Бо я сказаў: «Навекі будзе збудавана ласка Твая, нябёсы — Ты ўстановіш вернасьць Сваю ў іх»;
Бо сказаў Ты: навекі ласка заснована будзе, — і на нябёсах Ты праўду Тваю ўгрунтаваў:
«Я ўчыніў змову з абраным Сваім, прысягнуў Давіду, слузе свайму:
Я даў запавет Мой выбранцу Майму, пакляўся Давіду, рабу Майму:
Навекі ўстанаўлю насеньне твае і збудую з роду да роду пасад твой». Сэля.
навек забясьпечу насеньне тваё, збудую пасад твой із роду ды ў род. (Зэля)
І выхваляць нябёсы чуда Твае, СПАДАРУ; таксама вернасьць Тваю ў грамадзе сьвятых;
І нябёсы славяць цуды Твае, Госпадзе, і вернасьць Тваю ў зграмаджэньні сьвятых.
Бо хто на небе можа раўнавацца да Цябе, СПАДАРУ? хто памеж сыноў дужасілаў можа быць падобны да СПАДАРА?
Бо хто роўны Госпаду па-над аблокамі, хто спасярод сыноў Божых упадобіцца Госпаду,
Бог вельма страшны ў тайнай радзе сьвятых і грозны над усімі, што абступаюць Яго.
Богу, што гэткі страшнй ў зграмаджэньні сьвятых, страшны для ўсіх, што Яго акружаюць?
СПАДАРУ, Божа войскаў! хто падобны да Цябе, магучы ЯГ? І вернасьць Твая новокал Цябе.
Госпадзе, Божа сілаў нябесных! Хто гэткі магутны, як Ты, о Госпадзе? І праўда Твая навакол Цябе.
Ты радзіш шал мора; як хвалі яго ўзьнімаюцца, Ты сьцішаеш іх.
Ты над ярасьцяй мора пануеш, і калі хвалі яго ўздымаюцца, Ты іх сьцішаеш.
Ты паламіў Рагава, як забітага; магутным плячом Сваім Ты расьцярушыў непрыяцеляў Сваіх.
Ты растаптаў Эгіпт, быццам забітага; моцнай рукой Тваёй Ты ворагаў Тваіх расьцярушыў.
Нябёсы Твае, зямля таксама Твая; сьвет а паўніня яго, Ты заклаў іх;
Тваё ёсьць неба й Твая зямля; сусьвет і ўсё, што яго напаўняе, стварыў Ты.
Поўнач і паўдня Ты стварыў; Табор а Гэрмон пяюць праз імя Твае.
Поўнач і палудзень — Ты іх стварыў; Табор і Гэрмон радасна імя Тваё апяваюць.
У Цябе дужое плячо, дужая рука Твая, высокая правіца Твая.
Плячо Тваё поўнае сілы; рука Твая крэпкая, высака ўзьнята правіца Твая.
Справядлівасьць а суд подам пасаду Твайго; ласка а праўда пярэймуць відзеньне Твае.
Справядлівасьць і правы суд — падваліны пасаду Твайго; ласкавасьць і праўда йдуць прад абліччам Тваім.
Дабраславёны люд, каторы знае гук; СПАДАРУ! у сьвятліні віду Твайго яны ходзяць;
Шчасьлівы народ, які ведае трубны Твой кліч, што ходзе ў сьвятле аблічча Твайго, Госпадзе!
Зь імені Твайго будуць цешыцца ўвесь дзень і справядлівасьцяй Тваёй вывышацца;
У іменьні Тваім весяляцца яны ўвесь дзень, і Тваёй справядлівасьцяй будуць узьнесены.
Бо харашыня сілы іхнае Ты, і зычлівасьцяй Тваёй узьнімаецца рог наш;
Бо Ты — краса іхняе сілы, і ласкай Тваёй высака ўзьняты наш рог.
Бо да СПАДАРА належа шчыт наш, і сьвяты Ізраеля — Кароль наш.
Бо ад Госпада шчыт наш, і ад Сьвятога Ізраілявага цар наш.
Тады Ты гукаў у відзені да дабрачэсьлівага Свайго і сказаў: «Я даў памогу дужасілу, Я ўзьняў абранага зь люду.
Калісь Ты ў зьяве казаў да сьвятога Твайго: Я ўзлажыў дыадэму на волата, узвысіў выбранца з народу.
Я знашоў Давіда, слугу Свайго; сьвятым алеям Сваім Я памазаў яго,
Адшукаў Я Давіда, раба Майго, сьвятым алеем Маім памазаў яго.
З каторым рука Мая будзе ўмацавана, і плячо Мае будзе мацніць яго.
Заўсёды з ім будзе рука мая, і плячо Маё дасьць яму сілу.
Непрыяцель ня будзе абдзіраць яго, ані сын нягоднасьці ўціскаць яго.
Не пераможа вораг яго, і сын беззаконьня не асіліць яго.
І Я скрышу перад відам ягоным уцісканьнікаў яго і ненавідзячых яго паражу.
Прад абліччам ягоным скрышу Я тых, што яго прыгнятаюць, і паражу ненавідзячых яго.
І вернасьць Мая, і ласка Мая зь ім, імям Маім узьнімаецца рог ягоны.
З ім будзе праўда й ласка Мая, і імем Маім высока ўзьнясецца рог яго.
Палажу руку ягоную таксама на мора і на рэкі правіцу ягоную.
Зроблю, што рука яго ляжа на мора й правіца яго — на рэках.
Ён будзе гукаць да Мяне: "Ты айцец мой, Бог мой а скала спасеньня майго".
Будзе ён клікаць Мяне: Ты мой ацец, Ты мой Бог і скала збаўленьня майго!
Таксама Я ўчыню яго першаком, вышшым за каралёў зямлі.
Гэтак зроблю яго першаком, над царамі зямлі найвышэйшым.
Заўсёды буду заховаваць ласку Сваю да яго, змова Мая будзе верная яму.
Ласку Маю для яго навекі Я захаваю, і Мой запавет з ім астанецца верным.
І пастанаўлю на векі насеньне ягонае і пасад ягоны, як дні неба.
І зроблю, што насеньне яго трываць будзе вечна, і пасад ягоны — пакуль неба істнуе.
Калі сынове ягоныя пакінуць права Мае і ў судох Маіх ня будуць хадзіць;
Калі сыны яго кінуць закон Мой і ня будуць хадзіць водле запаведзяў Маіх,
Калі яны збудзеняць уставы Мае й расказаньняў Маіх ня будуць дзяржаць,
калі паганьбяць уставы Маі і загадаў Маіх захоўваць ня будуць,
Тады даведаюся з розкаю да выступу іхнага і з вытнямі да бяспраўя іхнага;
дык пакараю праступкі іх паліцай і ўдарамі іх беззаконьне,
Але ласкі Свае да яго ня ўзрушу ані буду хвальшаваць узглядам вернасьці Свае;
але ласкі Маёй назад не вазьму і вернасьць Маю захаваю.
Ня збудзеню змовы Свае і таго, што вышла з вуснаў Маіх, не зьмяню.
Не апаганю Я запавету Майго і не зьмяню таго, што выйшла із вуснаў Маіх.
Аднойчы Я прысягнуў у сьвятасьці Сваёй, што Давіду не зманю.
Раз Я пакляўся сьвятасьцяй Маёю, ніколі не зманю Давіду.
Насеньне ягонае на векі будзе, і пасад ягоны, як сонца, перад Імною;
Навекі будзе насеньне ягонае, і пасад ягоны, як сонца прада Мною.
Як месяц, ён устаноўлены на векі, і верны сьветка на небе». Сэля.
Як месяц, будзе стаяць ён навекі, а сьведка ў аблоках — верны. (Зэля)
Але Ты пакінуў а брыдзіўся, быў гнеўны на памазанца Свайго;
І ўсё-ж Ты цяпер адапхнуў і адрокся, разгневаўся на памазанца Твайго!
Адкінуў змову із слугою Сваім, збудзеніў карону ягоную, кідаючы яе на зямлю;
Ты пагардзіў запаветам з рабом Тваім, дыадэму яго паганьбіў і кінуў яё на зямлю.
Паламіў усі агарожы ягоныя, разьвярнуў гарады ягоныя.
Ты збурыў усе сьцены яго, усе замкі ягоныя ў руіну абярнуў.
Глабаюць яго ўсі праходзячыя дарогаю, ён стаўся на зьдзек у суседзяў сваіх.
Усе, што праходзілі міма, усе рабавалі яго; для суседзяў сваіх ён стаўся пасьмешышчам.
Ты ўзвышыў правіцу ўцісканьнікаў ягоных, пацешыў усіх непрыяцеляў ягоных;
Ты даў перамогу правіцы тых, што ўціскаюць яго, і ўсіх ворагаў яго Ты усьцешыў.
Ты таксама абярнуў лязо мяча ягонага й не дзяржаў яго ў бітве;
Ты назад павярнуў джала мяча ягонага і не ўспамог яго ў барацьбе,
Ты суняў бліск ягоны й пасад ягоны на зямлю ськінуў;
узяў ад яго бліск ягоны і пасад яго паваліў на зямлю.
Скараціў дні маладосьці ягонае, пахрыў яго няславаю. Сэля.
Ты дні моладасьці скараціў яму, ганьбай ахутаў яго. (Зэля)
Пакуль, СПАДАРУ, ці будзеш хавацца назаўсёды, будзе гарэць, бы цяпло, гнеў твой?
Дакуль, о Госпадзе, будзеш усьцяж Ты хавацца? як агонь, будзе гнеў Твой палаці?
Успомні, што я, які век, нашто ўчыніў дарма ўсіх сыноў людзкіх?
Прыпомні, які век мой кароткі, якой марнасьцяй стварыў Ты ўсіх сыноў чалавечых!
Якая людзіна жывець і не абача сьмерці, выбаве душу сваю ад рукі шэолю? Сэля.
Хто-ж із людзей мог-бы жыць ды ня ўгледзіў-бы сьмерці, хто-б вызваліў душу сваю ад бяздоньня сьмяротнага?
Ідзе ласкі Твае першыя, Спадару, каторымі Ты прысягаў Давіду ў вернасьці Сваёй?
Дзе-ж, о Госпадзе, даўнейшыя ласкі Твае? Ты-ж кляўся Давіду праўдай Тваёю!
Успомні, Спадару, зьдзек із слугаў Сваіх, каторы я нашу ў грудзёх сваіх ад усіх дужых людаў,
Прыпомні, о Госпадзе, ра-оў Тваіх ганьбу, што ў нутры я нашу ад усіх народаў магутных,
Каторым зьдзекаваліся непрыяцелі Твае, СПАДАРУ, каторым яны зьдзекаваліся ізь сьлядоў памазанца Твайго.
якою ворагі Твае зьневажаюць, о Госпадзе, якой зьневажаюць сьляды стоп памазанца Твайго!
Дабраславёны СПАДАР на векі. Амін а амін.
Няхай будзе пахвалены Госпад навекі. Амін! Амін!
