Выслоўяў Саламонавых 11 разьдзел

Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2012

 
 

Агіда для ГОСПАДА — шалі падманлівыя, а вагі дакладныя даспадобы Яму.
 
Агіднасць для Госпада — вага падманная, а дакладная вага — воля Яго.

Прыходзіць пыхлівасьць, прыходзіць і ганьба, а ў пакорлівых — мудрасьць.
 
Прыходзіць пыхлівасць — прыйдзе і ганьба; а ў пакорлівых — мудрасць.

Беззаганнасьць правых вядзе іх, а крывадушнасьць здрадлівых загубіць іх.
 
Чыстасардэчнасць справядлівых будзе накіроўваць іх, а падкопы крывадушных загубяць іх.

Не дапаможа багацьце ў дзень гневу, а праведнасьць ратуе ад сьмерці.
 
У дзень гневу не дапаможа багацце, а справядлівасць выратуе ад смерці.

Праведнасьць беззаганнага раўняе шлях ягоны, а бязбожнік падае праз бязбожнасьць сваю.
 
Справядлівасць чыстасардэчнага будзе кіраваць яго дарогай, а бязбожнік загіне ў сваёй бязбожнасці.

Праведнасьць правых ратуе іх, а ліхадзеі будуць злоўленыя злачынствам сваім.
 
Справядлівасць справядлівых вызваліць іх, а несправядлівыя будуць захоплены ўласнымі падкопамі.

Калі памірае чалавек бязбожны, гіне надзея [яго], і спадзяваньне злачынцаў прападае.
 
Калі памрэ бязбожнік, ніякай надзеі ў яго больш не будзе; а чаканне багацця загіне.

Праведнік ратуецца ад бяды, а бязбожнік прыходзіць на месца яго.
 
Справядлівы будзе вызвалены ад беднасці, а на месца яго трапіць бязбожнік.

Крывадушнік вуснамі забівае бліжняга свайго, а праведнік ратуецца праз веданьне.
 
Крывадушнік вуснамі падманвае сябра свайго, а справядлівыя будуць вызвалены ведамі.

Калі добра ідзе праведным, радуецца горад, і калі гінуць бязбожнікі, [горад] сьвяткуе.
 
У час росквіту справядлівых радуецца горад, а ў час пагібелі бязбожнікаў будзе пахвала.

Дабраславенствам правых узвышаецца горад, а вуснамі бязбожнікаў руйнуецца.
 
Дабраславеннем справядлівых узвысіцца горад, а вусны бязбожнікаў разбураць яго.

Той, хто пазбаўлены розуму, пагарджае бліжнім сваім, а чалавек разумны захоўвае мір.
 
Хто пагарджае сябрам сваім, той бедны на разважлівасць, а разважлівы чалавек будзе маўчаць.

Хто ходзіць з абмовамі, адкрывае таямніцу, а той, хто верны духам, захоўвае слова.
 
Хто ходзіць перашэптваючыся, выяўляе таемнае, а верны душою ўтоіць справу.

Дзе няма добрай рады, народ прападае, а пры мностве дарадцаў — выратаваньне.
 
Дзе няма парадку — народ загіне, а збаўленне там, дзе шматлікія парады.

Шкодзіць сабе той, хто паручаецца за чужога, а хто ненавідзіць даваць руку, той бясьпечны.
 
Той будзе вынішчаны ліхам, хто за другога ручаецца; хто ненавідзіць паручыцеляў, той будзе агароджаны ад небяспекі.

Дабрадзейная жанчына здабывае славу, і моцныя здабываюць багацьце.
 
Паслужлівая жанчына знойдзе славу, а дужыя набудуць багацце.

Чалавек міласэрны робіць дабро душы сваёй, а бязьлітасны нішчыць цела сваё.
 
Міласэрны чыніць дабро душы сваёй, а бязлітасны мучыць самога сябе.

Падманлівы набытак здабудзе бязбожнік, а таму, хто сее праведнасьць, будзе пэўная нагарода.
 
Бязбожнік робіць ілжывую справу, а для таго, хто сее справядлівасць, — пэўная ўзнагарода.

Праведнасьць [вядзе] да жыцьця, а хто імкнецца да зла, [імкнецца] да сьмерці.
 
Надзейны чалавек рыхтуецца да справядлівасці, а прыхільнік ліха — да смерці.

Агіда для ГОСПАДА крывадушныя сэрцам, але тыя, хто ходзяць беззаганна, даспадобы Яму.
 
Агіда для Госпада — сэрца крывадушнае, а ласка Яго — да тых, хто ходзіць прама.

Можна паручыцца, зло не пазьбегне пакараньня, а насеньне праведных будзе збаўленае.
 
Вядома, ліхі чалавек не будзе беспакараны, а нашчадкі справядлівых збавяцца.

Як залатое колца ў лычы сьвіньні, так прыгожая жанчына, але бяз розуму.
 
Залатое кольца ў лычы свінні — гэта прыгожая, але неразумная жанчына.

Прагненьне праведнікаў — толькі дабро, а чаканьне бязбожнікаў — гнеў.
 
Пажаданне справядлівых — толькі дабро, чаканне бязбожнікаў — абурэнне.

Адзін сыпе [шчодра], і дадаецца яму, а другі лішне ашчадны, і бяднее.
 
Адны дзеляцца ўласным і становяцца багацейшымі, а другія, што занадта беражлівыя, заўсёды ў беднасці.

Дабрадзейная душа будзе насычана, і хто поіць [другіх], сам напоены будзе.
 
Будзе насычана душа, якая дабраслаўляе; і хто напоіць другіх, той сам таксама будзе напоены.

Хто затрымлівае збожжа, таго праклінае народ, але дабраславенства на галаве таго, хто продае.
 
Хто хавае сваё збожжа, той праклінаецца ў народзе, а на галаву тых, якія прадаюць збожжа, — дабраславенне.

Хто імкнецца да дабра, той шукае зычлівасьці, а хто шукае зла, да таго яно прыйдзе.
 
Хто настойліва шукае дабра — шукае ласкі [Божай], а хто шукальнік ліха — да таго яно і прыйдзе.

Хто спадзяецца на багацьце сваё, упадзе, а праведнікі, як лісьце, зелянеюць.
 
Хто спадзяецца на багацці свае, загіне, і, як зялёны ліст, будуць расці справядлівыя.

Хто руйнуе дом свой, атрымае ў спадчыну вецер, і неразумны будзе слугою мудрага сэрцам.
 
Хто турбуе дом свой — атрымае вятры, а хто бязглузды — будзе слугою мудрага.

Плод праведнага — дрэва жыцьця, і мудры здабывае душы.
 
Плод справядлівага — дрэва жыцця; і хто мудры — прыцягвае душы.

Вось, праведнік будзе мець адплату на зямлі, пагатоў бязбожнік і грэшнік.
 
Калі справядліваму адплачваецца на зямлі, тым больш бязбожніку і грэшніку.