Лукаша 10 разьдзел

Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Чарняўскага 2012

 
 

Пасля гэтага Пан вызначыў іншых семдзесят двух і паслаў іх па двое перад сабою ў кожны горад і месца, куды сам меўся пайсці.
 
Пасля гэтага Госпад вызначыў іншых семдзесят два і паслаў іх перад Сабой па двое ў кожны горад і месца, куды меўся пайсці.

І сказаў ім: «Жніво сапраўды вялікае, ды работнікаў мала; таму прасіце Гаспадара жніва, каб работнікаў паслаў на жніво сваё.
 
І казаў ім: «Жніво вялікае, працаўнікоў мала. Дык прасіце Госпада жніва, каб выслаў працаўнікоў на жніво Сваё.

Ідзіце, вось Я пасылаю вас, як ягнят сярод ваўкоў.
 
Ідзіце; вось, Я пасылаю вас, як ягнят пасярод ваўкоў.

Не бярыце ні каліты, ні торбы, ні сандаляў і ў дарозе нікога не вітайце.
 
Не насіце з сабою ані капшука, ані торбы, ані пасталоў ды нікога ў дарозе не вітайце.

У які б дом ні ўвайшлі, спачатку кажыце: “Спакой гэтаму дому!”
 
У які дом увойдзеце, перш скажыце: “Супакой гэтаму дому”.

Калі будзе там сын спакою, то на ім спачне спакой ваш. Калі ж не, то вернецца да вас.
 
І, калі будзе там сын супакою, застанецца на ім супакой ваш; а калі не, вернецца да вас.

Заставайцеся ў тым доме, ешце і піце, што ёсць у іх, бо работнік заслугоўвае платы сваёй. Не пераходзьце з дому ў дом.
 
У тым жа доме заставайцеся, ешце і піце, што ёсць у ім: працаўнік варты платы сваёй. Не пераходзьце з дому ў дом.

Калі прыйдзеце ў які горад, і прымуць вас, ешце, што вам пададуць.
 
І ў які горад увойдзеце і прымуць вас, ешце, што вам пададуць,

Аздараўляйце ў ім хворых і кажыце ім: “Наблізілася да вас Валадарства Божае”.
 
і аздараўляйце хворых, што ў ім, ды кажыце ім: “Наблізілася да вас Валадарства Божае”.

Калі прыйдзеце ў які горад і не прымуць вас, то выйдзіце на яго вуліцы і скажыце:
 
А калі ў які горад увойдзеце і не прымуць вас, выходзячы на вуліцы іх, кажыце:

“Нават пыл горада вашага, які прыліп да ног нашых, атрасаем; аднак ведайце, што наблізілася да вас Валадарства Божае”.
 
“Нават і пыл, што прыліп нам да ног з вашага горада, абтрасаем мы на вас; а ўсё ж такі ведайце, што наблізілася Валадарства Божае”.

Кажу вам, што Садоме ў дзень той будзе лягчэй, чым гораду таму.
 
Кажу вам, што лягчэй будзе Садому ў той дзень, чым гораду таму.

Гора табе, Харазін! Гора табе, Бэтсаіда! Бо, калі б у Тыры і Сідоне былі цуды, што сталіся сярод вас, яны б даўно, седзячы ў мешкавіне і ў попеле, пакаяліся.
 
Гора табе, Харазін! Гора табе, Бэтсайда! Бо калі б у Тыры і Сідоне гэтыя цуды адбываліся, што ў вас, яны б ужо даўно, у зрэбніцы і попеле седзячы, навяртанне чынілі.

Але Тыру і Сідону лепш будзе на судзе, чым вам.
 
Аднак лягчэй будзе Тыру і Сідону на судзе, чым вам.

І ты, Кафарнаум, ці аж да неба будзеш узвышаны? Аж да адхлані нізрынешся!
 
І ты, Кафарнаўм, хіба ты аж да неба ўзнёсся? Дыку пекла будзеш укінуты!

Хто слухае вас, Мяне слухае, і хто вас адкідае, Мяне адкідае. А хто адкідае Мяне, адкідае таго, хто паслаў Мяне».
 
Хто вас слухае, Мяне слухае; і хто вамі пагарджае, Мною пагарджае; а хто Мною пагарджае, пагарджае Тым, Хто Мяне паслаў».

Вярнуліся семдзесят два з радасцю і казалі: «Пане, нават злыя духі слухаюцца нас у імя Тваё!»
 
Затым з радасцю вярнуліся семдзесят два, кажучы: «Госпадзе, нават дэманы паддаюцца нам у імя Тваё!»

А Ён сказаў ім: «Я бачыў сатану, які падаў з неба, як маланка.
 
І гаворыць ім: «Я бачыў шатана, што падаў з неба, як маланка.

Вось Я даў вам уладу наступаць на змеяў і скарпіёнаў і на ўсю варожую сілу, і нішто не пашкодзіць вам.
 
Вось жа, Я даў вам уладу таптаць змеяў і скарпіёнаў ды ўсю варожую сілу; і нішто вам не будзе шкодзіць.

Аднак не радуйцеся таму, што духі слухаюцца вас, а радуйцеся таму, што імёны вашыя запісаны ў нябёсах».
 
Аднак не з таго весяліцеся, што духі вам паддаюцца, але з таго радуйцеся, што імёны вашы запісаны на нябёсах».

У тую гадзіну Ён узрадаваўся ў Духу Святым і сказаў: «Праслаўляю Цябе, Ойча, Пане неба і зямлі, што Ты закрыў гэта ад мудрых і разумных і адкрыў гэта дзецям. Так, Ойча, бо так было Табе даспадобы.
 
У той час узрадаваўся Ён у Духу Святым і сказаў: «Слаўлю Цябе, Ойча, Госпад неба і зямлі, што закрыў гэта перад мудрымі і прадбачлівымі і адкрыў гэта малым; так, Ойча, бо так спадабалася Табе.

Усё перададзена Мне Айцом Маім, і ніхто не ведае кім ёсць Сын, апроч Айца, і кім ёсць Айцец, апроч Сына і таго, каму Сын захоча адкрыць».
 
Усё дадзена Мне Айцом Маім; і ніхто не ведае, Хто ёсць Сын, толькі Айцец, і Хто ёсць Айцец, толькі Сын ды каму Сын хацеў бы адкрыць».

І, звярнуўшыся асобна да вучняў, сказаў: «Шчаслівыя вочы, якія бачаць тое, што вы бачыце.
 
І, звярнуўшыся да вучняў Сваіх, сказаў: «Шчасныя вочы, якія бачаць, што вы бачыце.

Бо кажу вам, што многія прарокі і каралі хацелі бачыць, што вы бачылі, і не ўбачылі, і чуць, што вы чуеце, і не пачулі».
 
Бо кажу вам: многія прарокі і цары хацелі бачыць тое, што вы бачыце, і не бачылі, і чуць тое, што вы чуеце, і не чулі».

Адзін кніжнік устаў і, выпрабоўваючы Яго, сказаў: «Настаўнік, што мне рабіць, каб атрымаць у спадчыну жыццё вечнае?»
 
І вось, адзін заканазнаўца ўстаў, выпрабоўваючы Яго і кажучы: «Настаўнік, што маю рабіць, каб здабыць жыццё вечнае?»

Ён адказаў яму: «У Законе што напісана? Як чытаеш?»
 
А Ісус сказаў яму: «Што напісана ў законе? Як чытаеш?»

Той адказаў: «Любі Пана Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсёй душой тваёй, і ўсёй моцаю тваёй, і ўсім розумам тваім, а бліжняга свайго, як самога сябе».
 
Той, адказваючы, сказаў: «Любі Госпада, Бога твайго, усім сэрцам тваім, і ўсёй душой тваёй, і ўсёй моцай тваёй, і ўсім розумам тваім, і блізкага твайго, як сябе самога».

Езус сказаў яму: «Слушна ты адказаў. Так рабі, і будзеш жыць».
 
Ісус сказаў яму: «Добра ты адказаў; рабі гэтак — і будзеш жыць».

Але той, жадаючы апраўдацца, сказаў Езусу: «А хто мой бліжні?»
 
Той, хочучы апраўдацца, сказаў Ісусу: «А хто мой блізкі?»

На гэта Езус адказаў: «Адзін чалавек ішоў з Ерузалема ў Ерыхон і трапіў у рукі разбойнікаў, якія знялі з яго адзенне, пабілі яго і пайшлі, пакінуўшы ледзь жывога.
 
Працягваючы, Ісус сказаў: «Адзін чалавек ішоў з Ерузаліма ў Ерыхон і трапіў да разбойнікаў, якія абрабавалі яго і, пабіўшы, адышлі, пакінуўшы ледзь жывога.

Выпадкова нейкі святар ішоў той дарогай і, убачыўшы яго, прайшоў міма.
 
Здарылася, што гэтаю дарогай праходзіў нейкі святар і, паглядзеўшы на яго, прайшоў міма.

Таксама і левіт, будучы на тым месцы, падышоў, паглядзеў і прайшоў міма.
 
Таксама і левіт, калі быў недалёка ад таго месца і бачыў яго, прамінуў яго.

А нейкі самаранін, падарожны, натрапіў на яго і, убачыўшы, злітаваўся.
 
А самарыцянін нейкі, праходзячы гэтай дарогай каля яго і ўбачыўшы яго, праявіў міласэрнасць,

Падышоў, перавязаў яму раны, паліваючы алеем і віном. І, пасадзіўшы яго на сваю жывёліну, прывёз у заезд і паклапаціўся аб ім.
 
ды, падышоўшы, абвязаў раны яго, паліўшы алеем і віном; і, пасадзіўшы на сваю жывёліну, завёз у заезд, і даглядаў яго.

А на другі дзень, ад’язджаючы, дастаў два дынары, даў карчмару і сказаў яму: “Паклапаціся аб ім. А калі патраціш больш, я аддам табе, калі вярнуся”.
 
А назаўтра дастаў два дынары і даў гаспадару заезду і гаворыць: “Апякуйся над ім, а калі больш выдасі, я, як вярнуся, дадам табе”.

Як здаецца табе, хто з гэтых трох быў бліжнім таму, хто трапіў у рукі разбойнікаў?»
 
Хто з гэтых трох, здаецца табе, быў блізкім таму, хто трапіў да разбойнікаў?»

Ён сказаў: «Той, хто паступіў з ім міласэрна». Тады Езус сказаў яму: «Ідзі і ты рабі так».
 
Ён сказаў: «Той, хто аказаў яму міласэрнасць». І сказаў яму Ісус: «Ідзі і ты рабі падобна».

Калі былі ў дарозе, Ён зайшоў у адно паселішча. Нейкая жанчына, якую звалі Марта, прыняла Яго.
 
Калі ж яны ішлі, Ён зайшоў у адно сяленне, і адна жанчына на імя Марта прыняла Яго.

У яе была сястра імем Марыя, якая села каля ног Пана і слухала Ягоныя словы.
 
І была ў яе сястра на імя Марыя, якая нават села ля ног Госпада і слухала Яго слова.

Марта ж, занятая многімі паслугамі, падышоўшы, сказала: «Пане, ці Табе ўсё адно, што сястра мая пакінула мяне адну прыслугоўваць? Таму скажы ёй, каб дапамагла мне».
 
Марта ж завіхалася старанна ва ўсякай паслузе, потым спынілася і гаворыць: «Госпадзе, хіба няма Табе справы, што сястра пакінула мяне адну паслугаваць? Дык скажы ёй, каб яна мне дапамагла».

Але Пан сказаў ёй у адказ: «Марта, Марта, ты турбуешся і клапоцішся пра многае,
 
І, адказваючы, сказаў ёй Госпад: «Марта, Марта, пра многае ты рупішся і клапоцішся,

а патрэбна толькі адно. Марыя ж выбрала добрую частку, якая не адымецца ў яе».
 
а адно толькі патрэбна; Марыя выбрала найлепшую долю, якая не будзе аднята ў яе».