Лукаша 2 разьдзел

Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад а. Сяргея Сурыновіча

 
 

У тыя дні выйшаў загад ад цэзара Аўгуста зрабіць перапіс па ўсёй зямлі.
 

Гэта быў першы перапіс падчас панавання Квірынія ў Сірыі.
 

Усе пайшлі запісвацца, кожны ў свой горад.
 

Пайшоў таксама і Юзаф з Галілеі, з горада Назарэта, у Юдэю, у горад Давіда, званы Бэтлеем, бо ён быў з дому і роду Давіда,
 

каб запісацца з Марыяй, заручанай з ім, якая была цяжарнай.
 

А калі яны былі там, надышоў Ёй час нарадзіць.
 

І нарадзіла Сына свайго першароднага. Спавіла Яго і паклала ў яслі, бо не было ім месца ў заездзе.
 

У той ваколіцы былі на полі пастухі, якія вартавалі ўначы свой статак.
 

З’явіўся ім анёл Пана, і хвала Пана асвяціла іх, і вялікі страх ахапіў іх.
 

Анёл сказаў ім: «Не бойцеся, я абвяшчаю вам вялікую радасць, якая будзе для ўсяго народу,
 

бо нарадзіўся вам сёння ў горадзе Давіда Збаўца, якім ёсць Хрыстус Пан.
 

І вось вам знак: знойдзеце Немаўля спавітае і пакладзенае ў яслях».
 

Раптам з анёлам з’явілася вялікае войска нябеснае, якое праслаўляла Бога і ўсклікала:
 

«Хвала на вышынях Богу,а на зямлі спакой людзям добрай волі».
 

Калі анёлы адышлі ад іх на неба, пастухі сказалі адзін аднаму: «Пойдзем у Бэтлеем і паглядзім, што там сталася і пра што абвясціў нам Пан».
 

Яны пайшлі, спяшаючыся, і знайшлі Марыю і Юзафа, і Немаўля, якое ляжала ў яслях.
 

А калі ўбачылі, расказалі тое, што было абвешчана ім пра гэтае Дзіця.
 

Усе, хто чуў, дзівіліся таму, што расказвалі ім пастухі.
 

А Марыя захоўвала ўсе гэтыя словы, разважаючы ў сэрцы сваім.
 

І вярнуліся пастухі, праслаўляючы і хвалячы Бога за ўсё, што пачулі і ўбачылі, як было сказана ім.
 

Калі мінула восем дзён, каб абрэзаць Дзіця, далі Яму імя Езус, якое было названа анёлам перад Яго зачаццем ва ўлонні.
 

А калі мінулі дні іх ачышчэння паводле Закону Майсея, бацькі прынеслі Яго ў Ерузалем, каб прадставіць Пану,
 

— як напісана ў Законе Пана, што кожнае першароднае дзіця мужчынскага полу павінна быць прысвечана Пану; —
 

і каб прынесці ў ахвяру, як сказана ў Законе Пана, пару туркавак або двух галубіных птушанят.
 

Быў у Ерузалеме чалавек, імя якога Сімяон. Чалавек гэты, праведны і пабожны, чакаў суцяшэння Ізраэля, і Дух Святы спачываў на ім.
 

Было яму прадказана Духам Святым, што ён не зазнае смерці, пакуль не ўбачыць Месію Пана.
 

І прыйшоў ён, натхнёны Духам, у святыню. А калі бацькі прынеслі Дзіця Езуса, каб учыніць з Ім паводле звычаю Закону,
 

ён узяў Яго на рукі, благаславіў Бога і сказаў:
 

«Цяпер адпускаеш слугу Твайго, Валадару,паводле слова Твайго, у спакоі;
 

бо вочы мае ўбачылі збаўленне Тваё,
 

якое падрыхтаваў Ты перад абліччам усіх народаў,
 

святло для асвятлення язычнікаўі хвалу народу Твайго Ізраэля».
 

А бацька і Маці Езуса дзівіліся таму, што было сказана пра Яго.
 

І благаславіў іх Сімяон, і сказаў Марыі, Маці Яго: «Вось гэты прызначаны на падзенне і на паўстанне многіх у Ізраэлі і на знак, якому супраціўляцца будуць.
 

А праз Тваю душу пройдзе меч, каб выявіліся думкі многіх сэрцаў».
 

Была таксама там Ганна прарочыца, дачка Фануэля, з роду Асэра. Яна была ў вельмі старым узросце і пражыла з мужам ад дзявоцтва свайго сем гадоў;
 

удава васьмідзесяці чатырох гадоў, якая не адыходзіла ад святыні, пастамі і малітвамі служачы Богу ўдзень і ўначы.
 

Яна таксама прыйшла ў той самы час і славіла Пана, і казала пра Яго ўсім, хто чакаў вызвалення Ерузалема.
 

Калі яны выканалі ўсё паводле Закону Пана, вярнуліся ў Галілею, у горад свой Назарэт.
 

Дзіця ж расло і ўмацоўвалася, і напаўнялася мудрасцю, а ласка Божая спачывала на Ім.
 

Бацькі Езуса хадзілі штогод у Ерузалем на свята Пасхі.
 

І калі Яму было дванаццаць гадоў, яны ўзышлі ў Ерузалем паводле звычаю свята.
 

Калі па заканчэнні дзён свята вярталіся, застаўся Хлопец Езус у Ерузалеме, і не заўважылі гэтага Ягоныя бацькі.
 

Думаючы, што Ён ідзе з пілігрымамі, прайшлі дзень дарогі і тады пачалі шукаць Яго між сваякамі і знаёмымі.
 

Не знайшоўшы, вярнуліся ў Ерузалем, шукаючы Яго.
 

Пасля трох дзён знайшлі Яго ў святыні. Ён сядзеў сярод настаўнікаў, слухаючы іх і пытаючыся ў іх.
 

А ўсе, хто слухаў Яго, дзівіліся розуму і адказам Яго.
 

Убачыўшы Яго, яны здзівіліся, і сказала Яму Маці Ягоная: «Дзіця, чаму Ты зрабіў нам так? Вось бацька Твой і я балюча перажывалі, шукаючы Цябе».
 

Ён сказаў ім: «Чаго ж вы шукалі Мяне? Ці вы не ведалі, што Мне трэба быць у тым, што належыць Айцу Майму?»
 

Але яны не зразумелі таго, што Ён сказаў ім.
 

І Ён пайшоў з імі, і прыйшоў у Назарэт, і быў паслухмяны ім. А Маці Яго захавала ўсе гэтыя словы ў сэрцы сваім.
 

Езус жа ўзрастаў у мудрасці, у гадах і ў ласцы ў Бога і ў людзей.