Псалтыр 105 псалом
Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Біблія Скарыны (Бразгуноў)
Слаўце Госпада, прызывайце імя Яго! Абвяшчайце між народамі дзеяньні Яго!
Сьпявайце Богу, выслаўляйце Яго! Апавядайце аб усіх цудах Ягоных!
Хвалецеся імем Яго сьвятым; няхай весяліцца сэрца тых, што шукаюць Госпада.
Шукайце Госпада й сілу Яго, шукайце ўсьцяж аблічча Ягонае!
Прыпамінайце цуды Яго, якія зрабіў, знакі Яго і прысуды вуснаў Ягоных.
Вы, Аўраамава семя, рабы Яго, сыны Якубавы, выбранцы Яго!
Ён, Госпад, — Бог наш; суды Яго над усенькай зямлёй.
Навекі памятае Ён запавет Свой: слова, што на тысячу пакаленьняў запаведаў,
умову Сваю з Аўраамам ды прысягу Сваю Ізааку.
І паставіў Якубу яе, як закон, і Ізраілю, як вечны запавет,
кажучы: Табе Я дам зямлю Канаанскую, як долю ў спадчыне вашай,
калі іх было йшчэ мала на лік, вельмі мала, і яны там былі прыхаджалымі,
і пераходзілі ад народу к народу, ад аднаго царства да другога народу.
Нікому ў крыўду Ён іх не даваў, дзеля іх цароў Ён караў,
кажучы: Не чапайце памазанцаў Маіх і прарокам Маім крыўды ня робце!
І, як Ён голад наслаў на зямлю ды кожну сьцяблінку збожжа зьніштожыў,
дык наперад ужо паслаў чалавека: Язэп быў прададзены ў рабства.
Ногі яго зашчамілі ў калоду, у зялеза скавалі яго
аж да часу, калі зьдзейсьнілась слова ягонае, слова Госпада зьявіла чыстасьць яго.
Тады цар паслаў, каб звольніць яго, валадар народаў вызваліў яго
і паставіў гаспадарам над домам сваім і загадчыкам над усенькім дабром сваім,
каб магнатаў вучыў, як душы зажадалася, ды старшыняў мудрасьці сваёй навучаў.
І прыйшоў Ізраіль уЭгіпт, і асеў Якуб у зямлі Хамавай.
І Бог Свой народ учыніў вельмі плодным і зрабіў яго дужэйшым за ўціскаўшых яго.
У сэрцы-ж гэных ненавісьць збудзіў да народу Свайго, на рабоў Сваіх напастлівасьць.
Ён паслаў Майсея, раба Свайго, Аарона, што выбраў Сабе.
Ён зрабіў праз іх Свае цуды й знаменьні Свае ў зямлі Хамавай.
Ён цемру паслаў, і цёмна зрабілася, а яны ўсё працівілісь слову Ягонаму.
Дык воды іхнія ў кроў абярнуў і рыбы ў іх вымарыў.
Зямля іх ад жаб зараілася навет у хорамах царскіх.
Загадаў, і кузурак розных наляцела, аваднёў ды камароў — у-ва ўсіх іхніх межах.
Заместа дажджу даў ім град, на зямлю іх агонь палючы паслаў.
Пабіў вінаград іх і смакоўніцы іхнія і дрэвы ў межах іх паламаў.
Загадаў, і прыйшла саранча ды гусеніц безьліч.
Яны ўсе расьліны пажэрлі ў зямлі іх, паелі плады з іх палёў.
І ўсіх першакоў у зямлі іх пабіў, зачаткі ўсенькае сілы іх.
А іх вывеў з срэбрам ды золатам, і ня было ў іх родах нядужага.
Эгіпт цешыўся з выхаду іхняга, бо зьняў іх страх перад імі.
Ён хмару ім разгарнуў на заслону ды агонь, каб ноч асьвятляць.
Зажадалі, і ім перапёлак прывёў і хлебам карміў іх нябесным.
Ён скалу расшчапіў, і люнулі воды, і ракой пацяклі па ссохлай зямлі.
Бо прыпомніў Ён слова сьвятое Сваё да Аўраама, раба Свайго,
вывеў народ Свой у радасьці, выбранцаў Сваіх у вясёласьці.
І даў ім зямлю народаў, і тым, што народы трудом прыдбалі, заўладалі яны,
каб спаўнялі загады Ягоныя і закон Яго каб хавалі. Альлілуя!
