Псалтыр 132 псалом
Псалтыр
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Антонія Бокуна
Песьня на ўступцох. СПАДАРУ, успомні Давіда, усі гароты яго.
Як ён прысягаў СПАДАРУ, рабіў абятніцу Магучаму Якава:
«Напэўна ня ўвыйду ў будан дому свайго ані ўзыйду на ложак пасьцелі свае;
Напэўна ня дам сну ачом сваім ані векам сваім дрымоты,
Пакуль не знайду вітальняў СПАДАРУ, сялібаў Магучаму Якававаму».
Гля, мы чулі гэта ля Еўфрату, знайшлі гэта на палёх лясістых.
Узыйдзіма ў вітальні Ягоныя, пакланімася казульцы ног Ягоных.
Устань, СПАДАРУ, на супачынак Свой, Ты а скрыня сілы Твае.
Няхай сьвятары Твае апрануцца ў справядлівасьць, і няхай дабрачэсьлівыя Твае гукаюць з радасьці.
Дзеля слугі Свайго Давіда не адвярні віду памазанца Свайго.
Прысягаў СПАДАР Давіду ў праўдзе — Ён не адступе ад яе: «З плоду цела твайго пасаджу на пасадзе тваім.
Калі сынове твае будуць дзяржаці змову Маю й сьветчаньні Мае, каторых Я наўчу іх, — сынове іхныя таксама будуць сядзець назаўсёды на пасадзе тваім»;
Бо СПАДАР абраў Сыён, пажадаў на сялібу Сабе.
«Гэта месца супачынку Майго назаўсёды, тут Я жыць буду, бо Я пажадаў яго.
Дабраслаўлю а дабраслаўлю еміну яго і ўбогіх яго насычу хлебам;
І сьвятароў яго апрану спасеньням, і дабрачэсьлівыя ягоныя загукаюць з радасьці.
Там прычыню пуканьне рогу Давідаваму, прыгатую сьвечку памазанцу Свайму.
Непрыяцеляў ягоных апрану ў сорам, але на ім будзе зьзяць карона ягоная».
