3 царстваў 9 разьдзел

 

 

І сталася, як Салямон скончыў станавіць дом СПАДАРОЎ і дом каралеўскі і ўсе зычанае Салямонам, што ён хацеў зрабіць,

 

aБысть же, внегда скончалъ Саломонъ ставити храмъ Господень и домъ царский, и все, еже восхоте и пожада, съверши,

Што зьявіўся Салямону СПАДАР другім наваратам, як зьявіўся яму ў Ґівеоне.

 

явился ему Господь вдругое, якоже и первей, въ Гаваоне.

І сказаў яму СПАДАР: «Я пачуў маленьне твае, каторым ты маліў Мяне; Я пасьвяціў гэты дом, каторы ты пастанавіў, каб палажыць імя Мае там на векі; і будуць вочы Мае а сэрца Мае там усі дні.

 

И рече Господь к нему: «Слышахъ гласъ молитвы твоеа и просбы твоея, еюже молился еси предо Мною, и освятих храмъ той, иже поставил есь, абы было имя Мое в нем во веки, и пребудет сердце Мое ту и очи Моя по вся дни.

І калі ты будзеш хадзіць перад відам Маім, як хадзіў ацец твой Давід, у дасканальнасьці сэрца і шчыра, каб рабіць подле ўсёга, што Я расказаў табе, і калі будзеш дзяржаць уставы Мае а суды Мае,

 

И ты, будеши ли ходити предо Мною, якоже ходил ест отець твой, во правости и во простости серца, и будеши ли чинити вся, еже заповедахъ тобе, и суды Моя, и приказания Моя будеши ли хранити,

То Я пастанаўлю каралеўскі пасад твой над Ізраелям на век, як Я казаў айцу твайму Давіду, кажучы: "Ня будзе адцяты ў цябе муж ад пасаду Ізраелявага".

 

то утвержу Азъ престолъ царьства твоего надъ людьми Ізраилевыми во веки, якоже слюбих Давыду, отцу твоему, глаголя: “Не от[ъ]имется мужъ от роду твоего съ престола царскаго”.

Калі ж чыста адступіце вы а сынове вашыя ад Мяне, і ня будзеце дзяржаць расказаньні Мае а ўставы Мае, каторыя Я даў вам, і пойдзеце, і будзеце служыць іншым багом і кланяцца ім;

 

Пакли же отвратитеся вы и сынове ваши, и не будете наследовати Мене, и ни сохраните заповедей Моихъ и оправданией Моихъ, еже заповедахъ вамъ, но уклонитеся, и пойдете, и поработаете, и поклонитеся богомъ чуждимъ,

То Я адатну Ізраеля зь віду зямлі, каторую Я даў ім, і дом, каторы Я пасьвяціў імені Свайму, адхіну ад віду Свайго, і будзе Ізраель прыказьзю а прымаўкаю памеж усіх людаў.

 

то выжену людей Ізраилевыхъ из земли, юже дахъ имъ, и храмъ сей, иже посвятихъ имени Моему, завергу от лица своего; и будуть людие Ізраилевы въ присловие и въ притчу всемъ народомъ.

І з дому гэтага, дарма што ён высокі, кажны, што будзе праходзіць ля яго, зумеецца а сьвісьне, ды скажуць: "За што СПАДАР учыніў так із гэтаю зямлёю і з гэтым домам?"

 

И храмъ сей будеть на прикладъ всемъ, тако иже каждый, кто пойдеть мимо его, возбоится, и улякнется, и похвищеть, глаголя: “И прочто такъ учинил ест Господь Богъ земли сей и храму сему?”b

І скажуць: "За тое, што яны пакінулі СПАДАРА, Бога свайго, каторы вывеў айцоў іхных ізь зямлі Ягіпецкае, і ўхапіліся за іншых, і кланяліся ім, і служылі ім, — за гэта навёў на іх СПАДАР усе гэтае ліха"».

 

И возвестять ему, глаголюще: “Понеже опустили суть Господа, Бога своего, иже изведе отцевъ их из Египта, и наследовали богов чужих, и кланялися им, и чтили их. Сего для наведе на них Господь Богъ все злое сее”».

У канцы дваццацёх год, у каторыя Салямон пастанавіў два дамы, — дом СПАДАРОЎ і дом каралеўскі, —

 

cИ бысть по двадцети летехъ, внегда скончалъ Саломонъ оба домы, то естъ храмъ Господень и домъ царевъ,

А Гірам, кароль Тырскі, дастаўляў Салямону дзервы кедравыя а дзервы кіпрысавыя й золата, усе на хаценьне ягонае; тады кароль Салямон даў Гіраму дваццаць местаў у зямлі Ґалілейскай.

 

Гираму, царю Тирску, додавающу ему древа кедрова и елова и злата ко всему, к чемужъ потреба была, тогда царь Саломонъ далъ естъ Гирамови двадцеть градовъ в земли Галилейской.

І вышаў Гірам із Тыру паглядзець месты, што даў яму Салямон; і ён не ўпадабаў іх.

 

И изыде Гирамъ от Тира, абы виделъ тыи грады, еже дал былъ ему Саломонъ, и не полюбилися ему,

І сказаў: «Што гэта за месты, каторыя ты, браце мой, даў імне?» І назваў іх зямлёю Кавул, дагэтуль.

 

и рече: «Тое ли суть тыи грады, еже ми еси далъ, брате?» И прозвалъ е Земля Хавульd a даже и до днешнего дня.

І паслаў Гірам каралю сто дваццаць таланяў золата.

 

И послалъ естъ царь Гирамъ Саломонови сто и двадцеть талантъe злата.

І гэта прычына падачкаў, каторыя налажыў кароль Салямон, каб пастанавіць дом СПАДАРОЎ а дом свой а Міло а сьцяну Ерузалімскую а Гацор а Меґідо а Ґезэр.

 

Сии суть теже дани, иже выдавалъ Саломон на сооружение храму Божия, и дому царева, и перекопу, иже слылъ естъ Мелон, и стены около Ерусалима, и града Езера, и Маедона, и Газера.

Фараон, кароль Ягіпецкі, узышоў, і перамог Ґезэр, і спаліў яго цяплом, і Канаанян, што жылі ў месьце, пабіў, і аддаў яго як пасагу дачцэ сваёй, жонцы Салямонавай.

 

Фараонъ убо, царь Египетъский, пришолъ былъ и добылъ града Газера, и выпалилъ и, и людей Хананейскихъ, ониже живяше во граде томъ, погубилъ, и далъ естъ градъ той за вено дщере своей, юже былъ дал в жену Саломонови.

І пастанавіў Салямон Ґезэр а дольні Бефорон

 

И сооружилъ былъ паки той градъ царь Саломон, Газеръ, и к тому Веф-Иронъ низший,

А Ваалаф а Фадмор на пустыні ў зямлі

 

и Валаахъ, и Пальмирум в земли пустой,f

А ўсі месты на запасы, што былі ў Салямона, а месты на цялежкі а месты коньнікам а ўсе зычанае, што Салямон зычыў пастанавіць у Ерузаліме й на Лібане і ў вусёй зямлі дзяржаньня свайго.

 

и вси иные места, еже к ним прилежали суть и были неогражены, оградил е; и наделалъ теже градовъ конемъ своимъ и возомъ своим. И все, еже любилося царю Саломону, ставилъ естъ въ Ерусалиме, и на горе Ливанской, и во всей земли царства своего.

На ўвесь люд, засталы ад Аморэяў, Гэцічаў, Ферэзэяў, Гэвеяў а Евусэяў, каторыя былі ня із сыноў Ізраелявых,

 

Людие же Аморейскии и Ефейскии, Феризейскии, и Евейскии, и Евузейскии, ониже не суть от сыновъ Ізраилевых,

На дзеці іхныя, засталыя просьле іх на зямлі, каторыя сынове Ізраелявы не маглі выгубіць, Салямон узлажыў на іх падачкі прымуснаю работаю дагэтуль.

 

ихъ теже не могли выгубити сынове Ізраилевы от среды себе, протожъ сынове тыхъ народовъ, иже были остали, дани давали суть царю Саломону даже до того дня.

А сыноў Ізраелявых Салямон не зрабіў нявольнікамі, але яны былі ваюнамі ягонымі а слугамі ягонымі а галоўнымі ягонымі а вайводцамі ягонымі а галоўнымі над цялежкамі а коньнікамі ягонымі.

 

От сыновъ же Ізраилевыхъ не учинилъ естъ Саломонъ ни единаго роботягомъ, но были суть мужи военнии и дворяне его, и князи, и воеводы, и врядники, и справце надъ возы и надъ конми.

Вось, галоўных ураднікаў, што былі над работаю Салямонаваю, каторыя радзілі людзёў, работу робячых, было пяцьсот пяцьдзясят.

 

И было естъ урядниковъ, ониже были сут надъ иными у двора Саломонова, пятьсотъ и пятьдесят, иже имели иных людей под собою; и единый каждый подле своего уряду росказывал.

Дачка ж фараонава зышла зь места Давідавага да свайго дому, каторы пастанавіў ёй Салямон; пасьлей пастанавіў ён Міло.

 

Дщера пакъ царя фараонова перенеслася естъ из града Давыдова до дому своего, иже былъ ей уделал Саломонъ. В той же часъ доконалъ царь перекопа Мелонъ.

І абракаў Салямон трэйчы ў год ўсепаленьні а супакойныя аброкі на аброчніку, каторы ён пастанавіў СПАДАРУ, і кадзіў на ім перад СПАДАРОМ. І скончыў ён дом.

 

И приносяше Саломонъ трикрать на каждый годъ всясозжения и жертвы мирныи на требнице, иже былъ уделалъ Господу Богу, и кадилъ фимианомъ добровоннымъ предъ Господемъ Богомъ. И съвершися храмъ.

Кароль Салямон таксама зрабіў караб у Ёцыён-Ґеверу, каторы ля Елофу, на беразе Чырвонага мора, у зямлі Едомскай.

 

Корабль теже великий уделалъ былъ царь Саломонъ во Асион-Авере, еже естъ подле Гаилома, на брегу моря Чермнаго, в земли Ідумейской.

І паслаў Гірам на караблю сваіх слугаў карабельнікаў, зналых мора, із слугамі Салямонавымі;

 

И послалъ естъ Гирамъ, царь Тирский, слуги своя на корабли том, мужи разумныя и умеющая плавати по морю, со отроки царя Саломоновыми до земли Офирское.

І прыбылі яны да Офіру, і ўзялі стуль золата чатырыста дваццаць таланяў, і прывезьлі каралю Салямону.

 

Они же внегда приплавилися до Офира, взяли оттоле злата четыриста талантъ и двадъцеть талантъg и привезли суть е къ царю Саломону въ Ерусалимъ.