Біблія » Сімфонія » для пераклада Клышкi

СЛАВУ — у перакладзе Клышкi

У перакладзе Клышкi слова «славу» сустракаецца 45 разоў у 42 вершах.
Гэта слова выкарыстоўваецца яшчэ ў 8 перакладах: Бокуна, Чарняўскага, Сёмухі, Станкевіча, Дзекуць-Малея, праваслаўным, каталіцкім, Сабілы і Малахава.

СЛАВУ

Фільтр: усе у Новым Запавеце у Старым Запавеце
Зноў д’ябал бярэ Яго на вельмі высокую гару і паказвае Яму ўсе царствы свету і іх славу,

святло на асвячэнне язычнікам і славу Твайго нарлда Ізраіля.

І д’ябал сказаў Яму: Табе дам усю гэтую ўладу і славу іх, бо мне яна перададзена, і я, каму хачу, даю яе.

Пятра ж і тых, хто быў з Ім, змарыў сон; а прачнуўшыся, яны ўбачылі Яго славу і двух мужоў, што стаялі з Ім.

Ці не гэта трэба было перацярпець Хрысту і ўвайсці ў Сваю славу?

І Слова зрабілася целам і пасялілася ў нас. І мы ўбачылі Яго славу, славу як Адзінароднага ад Бацькі, — поўнае ласкі і праўды.

Так Ісус зрабіў у Кане Галілейскай пачатак знакаў і выявіў Сваю славу, і Яго вучні ўверавалі ў Яго.

Як вы можаце ўвераваць, калі славу адзін ад аднаго прымаеце, а славы, што ад Бога Адзінага, не шукаеце?

Дык яны другі раз паклікалі чалавека, што быў сляпы, і сказалі яму: Уздай славу Богу; мы ведаем, што Гэты Чалавек — грэшнік.

Ісус кажа ёй: Хіба Я не казаў табе, калі ўверуеш, убачыш славу Божую?

Ісаія сказаў гэта, таму што бачыў Яго славу і казаў пра Яго.

бо палюбілі чалавечую славу больш за славу Божую.

І славу, якую Ты даў Мне, Я ім даў, каб яны былі адно, як Мы адно;

Татухна, хачу, каб тыя, каго даў Ты мне, са Мною былі, дзе Я, каб яны бачылі Маю славу, якую Ты даў Мне, бо палюбіў Мяне яшчэ да заснавання свету.

А ён, поўны Святога Духа, угледзеўшыся ў неба, убачыў славу Божую і Ісуса, які стаяў праваруч Бога;

даследуючы, калі ці на якую пару паказваў Дух Хрыста, Які быў у іх, і Які загадзя сведчыў пра Хрыстовы пакуты і пра славу пасля іх.

якія ўверавалі праз Яго ў Бога, Які ўваскрэсіў Яго з мёртвых і даў Яму славу, так каб ваша вера і надзея была на Бога .

Бог жа ўсялякай ласкі, Той, Хто заклікаў вас у Сваю вечную славу ў Хрысце [Ісусе], пасля нядоўгіх вашых пакутаў, Сам вас [няхай] удасканаліць, [няхай] сцвердзіць, [няхай] умацуе, [няхай] угрунтуе.

Бо Ён прыняў ад Бога Бацькі гонар і славу, калі данёсся да Яго ад Велічнай Славы такі голас: «Гэта Мой Сын, Мой Улюбёны, Якога Я ўпадабаў!»

і памянялі славу нятленнага Бога на падабенства вобраза тленнага чалавека, птушак, чатырохногіх і паўзуноў.

але не засумняваўся нявер’ем у абяцанні Божым, але быў умацаваны вераю, узнёсшы славу Богу,

Таму прымайце адзін аднаго, як і Хрыстос прыняў вас у славу Божую.

Дык, ці ясце вы, ці п’яце, ці што-небудзь робіце — усё рабіце на славу Божую.

Бо ўсе абяцанні Божыя ў Ім — «так»; таму праз Яго і «амін» — на славу Богу праз нас.

Мы ж усе з адкрытым тварам, аглядаючы і адлюстрўваючы, як люстэрка, славу Гасподнюю, пераўтвараемся ў той самы вобраз ад славы ў славу так, як ад Гасподняга Духа.

Бо ўсё дзеля вас, каб ласка, прымножаная праз вельмі многіх людзей, узбагаціла тым большую ўдзячнасць на славу Божую.

і не толькі — але які таксама быў выбраны цэрквамі як наш спадарожнік у гэтай ласцы, якой мы служым у славу Самога Госпада і ў доказ нашай гатоўнасці, —

напоўненыя пладамі праведнасці, якія праз Ісуса Хрыста, у славу і хвалу Божую.

і кожны язык вызнаваў, што Ісус Хрыстос — Госпад, у славу Бога Бацькі.

каб вы жылі годна Бога, Які заклікаў вас у Сваё Царства і славу.

да чаго Ён і паклікаў вас праз наша дабравешчанне, каб атрымаць славу нашага Ісуса Хрыста.

Бо належала Яму, для Якога — усё, і праз Якога — усё, прыводзячы многіх сыноў у славу, зрабіць Пачынальніка іх выратавання дасканалым праз пакуты.

І калі гэтыя жывыя істоты ўздаюць славу, і гонар, і падзяку Таму, Хто сядзіць на троне, Таму, Хто жыве на векі вякоў,

Годны Ты, Госпадзе і Божа наш, прыняць славу, і гонар, і сілу, бо Ты стварыў усё і Тваёю воляю яно заіснавала і было створана.

і яны казалі гучным голасам: Годны заколаты Агнец прыняць сілу, і багацце, і мудрасць, і магутнасць, і гонар, і славу, і добраславенне.

І ў той момант адбыўся вялікі землятрус, і дзесятая частка горада ўпала, і было забіта ў землятрусе сем тысяч асоб26, а астатнія, ахопленыя жахам, узнеслі славу Богу Нябеснаму.

І ён казаў гучным голасам: Пабойцеся Бога і ўздайце Яму славу, бо прыйшла гадзіна Яго суда; і пакланіцеся Таму, Хто стварыў неба, і зямлю, і мора, і крыніцы водаў.

І апалены былі людзі вялікаю спёкай і зневажалі імя Бога, Які мае ўладу над гэтымі напасцямі, і не пакаяліся, каб узнесці Яму славу.

Будзем радавацца і весяліцца і ўздадзім Яму славу, бо настала вяселле Агнеца, і Яго жонка падрыхтавала сябе,

і меў славу Божую; ззянне яго падобнае да найкаштоўнейшага каменя, як бы да каменя яспісу, чыстага, як крышталь.

І [выратаваныя] народы будуць хадзіць у яго святле, і зямныя цары прынясуць у яго сваю славу.

і прынясуць у яго славу і гонар народаў.

Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter
СЛАВЫ →