Біблія

Ёва 17 разьдзел

Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Біблія Скарыны (Бразгуноў)

Дух мой зламаны, дні мае спыняюцца, [застаецца] мне [толькі] магіла.

Насьмешкі навокал мяне, і ў горычы чэзьне вока маё.

Ты Сам дай заклад за мяне, бо хто ж паручыцца за мяне, удараючы руку маю?

Бо Ты закрыў сэрца іхняе на разуменьне, дзеля таго яны не ўзьнімуцца.

Хто бліжніх сваіх робіць здабычай, у сыноў ягоных вочы сьцямнеюць.

Ён паставіў мяне ў прымаўку народу, і ў твар плююць мне.

Сасьлепла ад горычы вока маё, і члены цела майго сталіся нібы цень.

Праведнікі аслупянелі, бачачы гэтае, і нявінны злуецца на бязбожніка.

Аднак праведнік будзе трымацца шляху свайго, і чысты дадасьць моцы рукам сваім.

Дык апамятайцеся ўсе вы, і прыходзьце, але я не знаходжу між вамі нікога разумнага.

Дні мае прамінулі, пагубіліся думкі мае, летуценьні сэрца майго.

А яны ноч замяняюць на дзень, і да цемры сьвятло набліжаюць.

Ці магу спадзявацца, што адхлань будзе домам маім і ў цемры я пасьцялю ложак сабе?

Кажу дамавіне: “Ты — бацька мой!” А чарвякам: “Маці мая і сястра мая”.

Дык дзе ж тады надзея мая? І хто можа бачыць надзею маю?

У брамы адхлані зыйдзе яна, і разам са мною ў парахне супачыне».