Псалтыр 68 псалом
Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Васіля Сёмухі
Кіраўніку хору: Псальм Давідавы дзеля пяяньня.
Кіроўцу хору. На шошаніме. Псальма Давідава.
Няхай устане Бог, і рассыплюцца ворагі Яго, і ўцякуць прад абліччам Ягоным, хто Яго ненавідзіць.
Ратуй мяне, Божа; бо воды дайшлі да душы маёй.
Як разьвяваецца дым, так яны разьвеяны будуць; як таець воск ад агню, так бязбожнікі згінуць прад абліччам Божым.
Я заграз у глыбокай багне, і няма на чым стаць; увайшоў у глыбіні водаў, і хуткая плынь іх панесла мяне.
А пабожныя ўзрадуюцца, весяліціся будуць прад Божым абліччам і славіць ад радасьці.
Я зьнямог ад крыку; засьмягла горла маё; стаміліся вочы мае, выглядаючы Бога майго.
Сьпявайце Богу, імя Яго выслаўляйце! Дарогу рабеце Таму, што праз пустыню праносіцца, — Госпад імя Яму! — і прад абліччам Яго весяліцеся,
Тых, што ненавідзяць мяне бязь віны, болей, чым валос на маёй галаве: ворагі мае, што бязьвінна мяне перасьледуюць, набраліся сілы; чаго я не адбіраў, тое мушу аддаць.
перад Бацькам сіротаў і Заступнікам удоў, Богам у сьвятой сялібе Ягонай,
Божа! Ты ведаеш дурасьць маю, і грахі мае ад цябе не схаваны.
Богам, што выгнанцаў варачае ў бацькаўшчыну, што вязьняў із путаў іх вызваляе, але ў пустыні сьпякотнай пакідае упорыстых.
Хай не пасаромяцца празь мяне тыя, што на Цябе спадзяюцца, Госпадзе, Божа сілы. Хай не пасаромяцца празь мяне тыя, што шукаюць Цябе, Божа Ізраілеў;
Божа, калі Ты йшоў прад народам Тваім наперадзе, калі праз пустыню праходзіў, (Зэля)
бо дзеля Цябе я цярплю зьнявагу, і ганьбаю пакрываюць аблічча маё.
дык траслася зямля, і нябёсы прад абліччам Тваім тапіліся, дый гэты Сыон дрыжэў перад Госпадам, Богам Ізраіля.
Счужынеў я братам маім, чужынцам зрабіўся сынам маці маёй,
Ты шчодрым дажджом акрапляў Тваю спадчыну, Божа, ды падмацовываў тое, што зьнямагалася.
бо клопат па доме Тваім пажырае мяне, і ліхаслоўе тых, што Цябе ліхасловяць, падае на мяне,
Там народ Твой асеў; з дабраты Тваяе Ты наладжываў для гарапашных.
і постам выплакаў я душу маю, і гэта робяць зьнявагаю мне.
Госпад кліч клікнуў, і многае множства весьніц адолі было:
І замест вопраткі я на сябе нацягнуў валасяніцу — і раблюся ім прытчаю;
Цары войск уцякаюць, бягуць, гаспадыня-ж у доме дзеліць дабычу!
і пра мяне балабоняць, седзячы каля брамы, і сьпяваюць у песьнях тыя, што п’юць віно.
Між абораў ці хочаце легчы? Вы сталіся, быццам галубка, што крыльле ў яе з серабра, а пёры золатам зелянявым пакрыліся.
А я з малітвай маёю да Цябе, Госпадзе; у час добрай зычлівасьці, Божа, па вялікай даброці Тваёй, пачуй мяне ў праўдзе ратунку Твайго;
Калі Ўсемагутны рассыпаў цароў зямлі гэтай, яна пабялела, як сьнег на гары Сальмонскай.
дастань мяне з багавіньня, каб не загразнуў я: хай я вызвалюся ад ненавісьнікаў маіх і ад глыбокіх водаў;
Гара Божая ёсьць гара Базанская! многа вяршын мае гара Базанская.
хай не пацягне мяне цячэньне вады, хай не паглыне мяне багна, хай не замкне нада мною прорва пашчы свае.
Чаму вы, горы шматверхія, завісна глядзіцё на гару, што Госпад выбраў яе на сялібу Сабе? Але, і навекі Госпад жыць тамака будзе.
Пачуй мяне, Госпадзе, бо добрая міласьць Твая; у мностве шчадротаў Тваіх дагледзь мяне,
Божых вазоў мірыяды, тысячы тысячаў Ангелаў; сярод іх Госпад, як на Сынаі, бытуе ў Сьвятыні.
не хавай твару Твайго ад раба Твайго, бо я смуткую; хутка пачуеш мяне;
Ты ўзышоў на гару й вёў палон; Ты дары прыняў дзеля людзей; і навет Твае супраціўнікі мусяць пры Госпадзе жыці.
Наблізься да душы маёй, вызваль яе; дзеля ворагаў маіх уратуй мяне.
Няхай будзе пахвалены Госпад! З дня на дзень Ён нас носе, Бог — наша ўспамога. (Зэля)
Ты ведаеш паганьбеньне маё, сорам мой і агуду маю; ворагі мае ўсе прад Табою.
Бог ёсьць нам Бог спасеньня, і брамаю сьмерці Госпад Бог валадае.
Маё сэрца зламала агуда, і я зьнямогся; чакаў спагады, але няма яе — і спагадцаў, ды не знаходжу.
Запраўды, скрышыць Бог галаву сваіх ворагаў, цемя тых, што закаранеўшы ў беззаконьні ходзяць.
І далі мне за ежу жоўць, і ў смазе маёй воцатам напаілі мяне.
Сказаў Госпад: З Базану вярну іх, дастану з глыбіняў марскіх,
Няхай стане трапеза іхняя сеткаю ім, і мірнае застольле іхняе — пасткаю;
каб стапу тваю ты замачыў у крыві, а сабакі твае — языкі ў крыві ворагаў.
няхай запамрочацца іхнія вочы, каб ім ня бачыць, і сьцёгны расслабі ім назаўсёды;
І бачылі, Божа, паход Твой яны, паход Бога майго і Цара майго у Сьвятыні:
вылі на іх лютасьць Тваю, і полымя гневу Твайго хай абдыме іх;
сьпявакі наперадзе йшлі, наканцы — гусьляры, пасярэдзіне — дзевы з цымбаламі.
селішча іхняе няхай запусьцее, і ў палатках іхніх хай ніхто ня жыве,
Слаўце Госпада Бога ў грамадзе, вы, што з насеньня Ізраіля!
бо, каго Ты забіў, яны яшчэ перасьледуюць, і пакуты Табою параненых памнажаюць.
Там Бэньямін, наймалодшы, пануе над імі; старшыні Юдзіны — іх валадары; старшыні Забулонавы, старшыні Нахталімавыя з іх грамадою.
Прыкладзі беззаконьне да іхняга беззаконьня, і хай ня ўвойдуць яны ў праўду Тваю;
Пашлі, о Божа, сілу Тваю! Умацуй, Божа, тое, што для нас учыніў!
няхай скрэсьлены будуць з кнігі жывых, і хай ня будуць запісаны з праведнымі.
Дзеля Сьвятыні Тваёй цары будуць прыносіць дары ў Ерузалім.
А я бедны і пакутую; дапамога Твая, Божа, хай адродзіць мяне.
Угамуй зьвера ў чароце, стада быкоў сярод цялятаў народных: яны пахваляюцца зьліткамі срэбра; расьцяруш народы, што жадаюць вайны!
Я буду славіць імя Бога майго ў песьні, буду ўзьвялічваць яго праслаўленьнем,
Прыйдуць волаты з Эгіпту, Этыопія працягне рукі свае да Бога.
і будзе гэта даспадобы Госпаду болей, чым вол, чым цяля з рагамі і з капытамі.
Царствы зямныя! Сьпявайце Богу, выслаўляйце Госпада, (Зэля)
Угледзяць гэта спрагненыя, і зарадуюцца. І ажыве сэрца ваша, богашукальнікі;
Які носіцца па нябёсах найвышэйшых, адвечных. Там Ён голас Свой падае — голас магутны!
бо Гасподзь чуе ўбогіх і не пагарджае вязьнямі Сваімі.
Прызнайце моц Божую! Веліч Ягоная над Ізраілем, магутнасьць Яго — у хмарах.
Хай праславяць Яго зямля і нябёсы, моры, і ўсё рухомае ў іх,
Страшны зьяўляецца Бог із Сьвятыні Сваёй; Бог Ізраіляў, Ён сілу ды моц народу даець. Няхай будзе пахвалены Бог!
бо ўратуе Бог Сіён, створыць гарады Юдавыя, і паселяцца там, і ўспадкуюць яго,
