Псалтыр 37 псалом
Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Васіля Сёмухі
Псальм Давідавы.Не палай гневам на злачынцаў, не завідуй тым, што беззаконнае робяць,
Псальма Давідава. На ўспамін пра суботу.
бо яны, як трава, будуць хутка скошаны й павянуць, як зельле ў полі.
Госпадзе! ня выкрывай мяне ў гневе Тваім, і не карай мяне ў гневе Тваім,
Спадзявайся на Госпада й добрае роб, жыві на зямлі і цноту хавай;
бо стрэлы Твае ўпіліся ў мяне і рука Твая мяне ацяжае.
уцяшайся Госпадам, і Ён табе дасьць, што сэрца тваё пажадае.
Няма цэлага месца на целе маім ад гневу Твайго; няма спакою ў костках маіх ад грахоў маіх.
Пакінь Госпаду лёс свой, мей надзею ў Ім, Ён усё табе зробіць,
бо злачынствы мае вышэй галавы, як вялікі цяжар, зьнясілілі мяне,
і справядлівасьць твая ўзыйдзе, бы раніцы сьветласьць, і праўда твая — быццам сьветласьць палудня.
сьмярдзяць, гнаяцца раны мае ад безгалоўя майго.
Ціхі будзь прад Госпадам, чакай на Яго; не распальвай гневу на тога, каму шэньціць у плянах ягоных, або хто здраду куець.
Я сагнуты і панураны ўвесь, цэлы дзень бядуючы хаджу;
Ад гневу ўхіляйся, кінь ярасьць; не распальвайся гневам, каб благога табе не зрабіць;
бо сьцёгны мае паліць вагонь, і няма цэлага месца ў целе маім.
бо злосьнікі будуць зьніштожаны, тыя-ж, што чакаюць на Госпада, будуць зямлёй валадаць..
Я змогся і зьнясіліўся цяжка; крычу ад пакуты сэрца майго.
Яшчэ крыху толькі, і ня станець бязбожніка; глянеш на месца ягонае, а яго й няма!
Госпадзе! прад Табою ўсе жаданьні мае, і ўздыханьне маё ад Цябе не схаванае.
А ціхія возьмуць зямлю ў валаданьне і цешыцца будуць лішкам спакою.
Сэрца маё трымціць; пакінула мяне сіла мая, і сьвятло вачэй маіх — і таго няма ў мяне.
Бязбожнік ліхое куе насупраць пабожнага ды зубамі на тога скрыгоча.
Сябры мае і прыяцелі адступіліся ад няшчасьця майго, і блізкія мае далёка стаяць.
Госпад сьмяецца з яго, бо бача, што йдзе дзень ягоны.
Цянёты паставілі тыя, хто пільнуе душу маю, і хто прагне мне ліха, пра пагібель маю гавораць, і намышляюць штодзень мне благое;
Бязбожнікі меч абнажылі і лук нацягнулі, каб нешчасьлівага й беднага ім паваліці, каб высечы тых, што йдуць простай дарогай;
а я, як глухі, ня чую, і як нямко, што вуснаў сваіх не растуляе;
меч іх уласнае сэрца праткне ім, і лукі ў іх паламаюцца.
і стаў я, як чалавек, што ня чуе і ня мае ў вуснах сваіх адказу,
Малое, што мае пабожны, ляпей за багацьце многіх бязбожнікаў.
бо на Цябе, Госпадзе, спадзяюся я; Ты пачуеш, Госпадзе, Божа мой.
Бо рукі бязбожных пакрышаны будуць, пабожных жа Госпад паддзержыць.
І сказаў я: няхай не падымуцца нада мною мае ворагі; калі дрыжыць нага мая, хай ня ўзносяцца яны нада мною.
Ведае Госпад дні беззаганных, іх спадчына будзе навекі.
Я да ўпадку гатовы, і скруха мая заўжды перада мною.
Ня будуць яны ў час ліхі асаромлены, а ў дні голаду будуць насычаны.
Беззаконьне сваё я ўсьведамляю; і ўбольваюся ў грэху маім.
Бо згінуць бязбожнікі, і ворагі Госпада, як палёў тых краса, счэзнуць, як дым яны счэзнуць.
А мае ворагі жывуць і мацуюцца, і памнажаюцца тыя, што ненавідзяць мяне, невінаватага;
Возьме бязбожнік у доўг — і доўгу ня верне; пабожны-ж — ён, шчодры й дае.
і тыя, што плацяць мне злом за дабро, ваююць супроць мяне, бо я за добрым іду.
Багаслаўлёныя Госпадам зямлю ў спадчыну возьмуць, а хто выкляты Ім, тыя будуць загублены.
Не пакінь мяне, Госпадзе Божа мой! не адыходзь ад мяне;
Умацоўвае Госпад крокі чалавека, калі ўпадабае дарогі ягоныя.
пасьпяшайся на дапамогу мне, Госпадзе, Збаўца мой!
Калі часам упадзе, не заб’ецца, бо Госпад руку яго падтрымае.
Я быў малады й пастарэў, ды ніколі ня бачыў, каб пабожны быў кінены, каб род яго хлеба прасіў.
Заўсёды ён шчодры й пазыкі дае, і род яго будзе багаслаўлёны.
Ухіляйся ад зла і роб добрае, дык будзеш жыці навекі.
Бо Госпад любіць праўду й сьвятых Сваіх не пакіне навекі. Несправядлівыя зьнішчаны будуць, і нашчадзь бязбожных выгублена будзе.
Пабожныя возьмуць зямлю ў валаданьне і жыць на ёй будуць навекі.
Вусны пабожнага мудрасьць выказваюць, і язык яго праўду гаворыць.
Закон Бога ў сэрцы ягоным; яго крокі хістацца ня будуць.
Бязбожнік сочыць за пабожным і шукае, каб зьвесьці са сьвету яго.
Госпад ня дасьць яго ў рукі ягоныя, не дапусьціць, каб быў ён засуджан, як будуць з яго спаганяць.
Спадзявайся на Госпада, ідзі шляхам Ягоным, дык узвысіць цябе, каб узяў ты зямлю ў валаданьне; і бязбожных загубу ты ўбачыш.
Я бачыў бязбожніка, гордага й моцнага, быццам Ліванскія кедры,
калі-ж (потым) праходзіў, яго ня было; шукаў я яго, але нельга было адшукаці.
Зважай на беззаганнага і ўзірайся на цнатлівага, бо будучына такога чалавека ёсьць супакой.
А адступнікі ўсе будуць зьнішчаны чыста; і насеньне бязбожных счэзьне.
Збаўленьне пабожным ад Госпада, Ён — абарона іх у час бяды;
і Госпад ім памагае й спасе іх; Ён вызваліць іх ад бязбожных ды іх успаможа, бо ў Яго шукалі патолі.
