Псалтыр 30 псалом
Псалтыр
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Васіля Сёмухі
Псальм Давідавы. Песьня пры абнаўленьні храму.
Кіроўцу хору. Псальма Давідава.
Аддам хвалу Табе, Госпадзе, што Ты вырваў мяне і ня даў маім ворагам пацяшацца нада мною.
На Цябе, Госпадзе, надзея мая, хай сораму вавек ня мецьму; па праўдзе Тваёй збаві мяне;
Госпадзе Божа мой! Я крычэў да Цябе, і Ты вылячыў мяне.
прыхілі да мяне вуха Тваё, пасьпяшайся збавіць мяне. Будзь мне каменнаю цьвярдыняю, прыстанішчам, каб уратаваць мяне,
Госпадзе, Ты вывеў душу маю з пекла дый ад тых, што зыйшлі ў магілу, увёў мяне йзноў у жыцьцё.
бо Ты каменная гара мая і агароджа мая; дзеля імя Твайго вядзі мяне і кіруй мною.
Хвалеце Госпада, вы, сьвятыя Ягоныя, дзякуйце іменьню Яго сьвятому!
Выведзі мяне зь сеткі, якую тайна раскінулі на мяне; бо Ты цьвярдыня мая.
Бо гнеў Ягоны трывае імгненьне, ласка-ж Яго — усё жыцьцё: увечары плач, а нараніцы — радасьць!
У Тваю руку аддаю дух мой; Ты выбаўляў мяне, Госпадзе, Божа праўды.
А я думаў у бясьпечнасьці сваёй: Не пахіснуся навекі!
Ненавіджу шаноўцаў марных ідалаў; а на Госпада надзея мая.
Праз ласку Тваю Ты паставіў мяне на горах непарушных; Ты аблічча Тваё адвярнуў, і я устрывожыўся.
Буду радавацца і весяліцца ў міласьці Тваёй, бо Ты прыгледзеўся да бедства майго, уведаў гора душы маёй,
Да Цябе, Госпадзе, клікаў я, і Госпада я маліў:
і не перадаў мяне ў рукі ворагаў; паставіў ногі мае на прасторным месцы.
Што за карысьць у крыві ў маёй, у тым, што зыйду я ў магілу? Ці пыл можа хваліці Цябе? Ці можа праўду Тваю абвяшчаць?
Умілажалься зь мяне, Госпадзе, бо мне цесна; высахла з гора вока маё, душа мая і нутроба мая.
Пачуй, Госпадзе, зьлітуйся нада мной! Госпадзе, будзь мне ўспамогай!
Вычарпалася ў скрусе жыцьцё маё і леты мае ў стагнотах; зьнемагла ад грахоў маіх сіла мая, і высахлі косткі мае.
У радасьць зьмяніў Ты нараканьне маё; Ты скінуў з мяне жалобны лахман і радасьцяй мяне падперазаў,
Ад усіх маіх ворагаў стаўся я кляцьбою нават у суседзяў маіх і страшыдлам знаёмым маім; хто бачыць мяне на вуліцы, уцякае.
каб душа мая выслаўляла Цябе й не маўчала. Госпадзе Божа мой, навекі я буду хваліці Цябе!
Я забыты ў сэрцах, як мёртвы; я — як посуд разьбіты,
