Кіраўніку хору: псальм. Давідавы. У Госпада шукаю я абароны. Як можаце вы мне казаці: Адляці на горы вашыя, як птушка?
Справядлівасьць Твая — быццам Божыя горы, суды Тваі — як вялізны патоп! Людзей і скаціну Ты, Госпад, хаваеш.
Дык не спалохаемся, хоць-бы зямля захісталася і горы ў сэрца мора зваліліся.
Хоць-бы раўлі й уздымаліся воды ягоныя, хоць-бы ад шалу ягонага горы трасьліся: з намі Госпад сілаў нябесных, крэпасьць наша — Бог Якубавы. (Зэля)
Што ўгрунтаваў Сваёй сілаю горы і моцаю падперазаўся.
што вусны мае прыракалі, што ў горы маім мой язык вымаўляў.
Чаму вы, горы шматверхія, завісна глядзіцё на гару, што Госпад выбраў яе на сялібу Сабе? Але, і навекі Госпад жыць тамака будзе.
каб прынесьлі горы супакой народу і ўзгоркі — справядлівасьць,
Ты бліскучы, Ты зьяеш, Ты магутней за горы адвечныя.
Горы пакрыліся ценем ягоным, а вецьце яго, як кедры Божыя.
Як агонь лясы пажырае і полымя горы апальвае,
Перш, чымся горы паўсталі, і Ты даў кшталт зямлі і сусьвету, ад веку й да веку ёсьць Ты, о Божа!
Горы, быццам воск, таюць ад аблічча Госпадава, ад аблічча Госпада ўсенькае зямлі.
Няхай ляскаюць далонямі рэкі, і горы ўсе радуюцца
Паўзьнімаліся горы, западалі даліны — на месцы, што Ты ім назначыў.
З вышыні Тваяе Ты поіш горы; пладамі тварэньня Твайго зямля насычаецца.
Высокія горы — для сарнаў прытулішча, абрывы скалаў — для трусікаў.
пад неба кідае, ў бяздоньне іх валіць; душа іх у горы аж млее,
Скакалі горы, быццам бараны, узгоркі — быццам ягняты.
Што скачаце, горы, быццам бараны, узгоркі — быццам ягняты?
Горы навакол Ерузаліму, а Госпад — навакол народу ад сяньня й навекі.
нібы раса Ярмонская, што зыходзе на горы Сыонскія, бо там багаслаўленьне Госпад паслаў і жыцьцё навекі.
вы, горы й узгоркі ўсе, вы, дрэвы пладовыя й кедры ўсе,
тады, хто ў Юдэі, няхай бягуць у го́ры;
Калі-ж угле́дзіце агіду спусташэньня, аб чым казаў Даніла прарок, паўстаўшую, дзе́ ня сьле́д (хто чытае, разуме́й), тады, хто будзе ў Юдэі, хай бягуць на горы.
і хай тады тыя, што ў Юдэі, бягуць у горы; і хто ў ме́сьце, выходзь з яго; і хто ў ваколіцах, не ўваходзь у яго,
Жанчына, калі родзіць, ту́жыць, што прыйшла яе́ гадзіна, але, калі ўродзіць дзіця, дык ужо ня помніць аб го́ры ад радасьці, бо нарадзіўся чалаве́к на сьве́т.
Чыстая і беззаганная багабойнасьць перад Богам Айцом — у тым, каб даглядаць сірот і ўдоваў у горы іх і дзяржацца неапага́неным ад сьвету.
Пацяшайцеся надзе́яй; у горы будзьце цярплівымі, у малітве сталымі;
Калі я маю прароцтва, і ве́даю ўсе́ тайны і ўсякае ве́даньне, і калі маю ўсю ве́ру, каб і горы перастаўляць, а ня маю любві, дык я нішто.
што пацяшае нас у кожным горы нашым, каб мы маглі пацяшаць тых, што ў усялякім горы, пацяшэньнем, якім Бог пацяшае нас самых!
Бо мы ня хочам, каб вы, браты, ня ве́далі аб нашым горы, што сталася нам у Азіі, бо бязьме́рна цяжка было нам праз сілу, ажно не спадзяваліся астацца жывымі.
Дык я разважыў сам у сабе́ ня прыходзіць да вас ізноў у горы;
Але ў-ва ўсім выяўляем сябе́, як служкі Божыя, у вялікай цярплівасьці, у горы, у недастатках, у ўціску,
І вы сталіся насьледава́льнікамі нашымі і Госпада, прыняўшы слова ў вялікім горы з радасьцяй Духа Сьвятога,
Я — Іоан, і брат ваш, і таварыш у горы і ў царстве, і ў цярпе́ньні Ісуса Хрыста, быў на востраве, называным Патмос, дзеля слова Божага і сьве́дчаньня Ісуса Хрыста.
Адно гора прайшло; вось, ідуць яшчэ два горы за ім.
