Псалтыр 49 псалом
Псалтыр
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Міцкевіча (Прускага)
Кіраўніку хору. Сыноў Корэ. Псальм.
Паслухайце пра гэта, усе народы, настаўце вушы, усе жыхары свету,
усе простыя людзі, як і вяльможы, разам, як адзін, — багаты і бедны.
Мае вусны выкажуць мудрасць, а развага сэрца майго — разважнасць.
Нахілю я вуха маё на прыпавесць, пры звоне псалтыры адкрыю маю загадку.
Чаго мне баяцца ў дні ліхія, калі несправядлівасць падступных акружыць мяне?
Яны ўпэўнены ў сваім магуцці і мноствам багацця свайго хваляцца.
Але ж сам сябе чалавек не адкупіць, не дасць ён Богу ахвяры адкуплення свайго.
Збаўленне душы яго вельмі каштоўнае, так што ніколі не хопіць,
каб хто дажыў да самага канца і не бачыў загубы.
Бо ўбачыць ён, што памруць мудрыя і аднолькава гінуць неразумны і дурань, пакідаючы свае багацці чужым людзям.
Магілы іх — дамы іх навечна, калі нават назавуць яны імёнамі сваімі свае землі.
І чалавек, калі ён у пашане, не век трывае ў ёй; прыпадобнены ён да быдла, якое прападае; і стаўся ён падобны да іх.
Такая дарога тых, у якіх спадзяванне на саміх сябе, і такі канец тых, якія сваёй гаворкай захапляюцца.
Як авечкі, і яны ў пекле кладуцца, смерць пасе іх; а справядлівыя гаспадараць над імі, хутка знікне іх воблік: апраметная — іх жытло.
Ды ўсё ж Бог адкупіць душу маю, з рук апраметнай сапраўды прыме мяне.
Не бойся, калі чалавек зробіцца багатым, калі памножана будзе заможнасць яго дома.
Бо калі памрэ ён, то нічога з сабой не забярэ, і яго заможнасць разам з ім не пойдзе.
Хаця супакойваў ён сам сябе пры жыцці ў душы сваёй: «Будуць хваліць цябе за тое,
што ты добра ўчыніў сабе», аднак пойдзе ён да роду бацькоў сваіх, якія ўжо ніколі не ўбачаць святла.
Чалавек, які жыве ў пашане і не разумее; прыпадобнены ён да быдла, якое прападае бясследна; і ёсць ён падобны да іх.
