2 царстваў 23 разьдзел

 

 

А гэта апошнія словы Давіда: «Сказаў Давід, сын Ясэя, сказаў чалавек, высока пастаўлены, намашчэнец Бога Якубава, прыемны спявак псальмаў Ізраэля:

 

Сия суть слова последняя, еже глаголал естъ Давыдъ, сынъ Іесеовъ; рече мужъ, емуже заслюбено естъ о Христе, Бога Іяковля, избранный гудець псалмов в людехъ Ізраилевыхъ:

“Дух Госпадаў гаворыць праз мяне, і слова Яго — у вуснах маіх.

 

«Духъ Господень молвилъ естъ мною, и слово Его языком моимъ глагола.

Сказаў Бог Ізраэля, гаварыў мне Скала Ізраэля: “Валадар справядлівы над людзьмі, які пануе ў страху Божым, —

 

Богъ Ізраилевъ мне глаголалъ естъ: “Силный Ізраилевъ, онъже владееть надъ людми, справедливый, онже обладает в боязни Божией, —

як свет заранкі пры ўзыходзе сонца, як раніца без хмурынак; як трава расце з зямлі ў бляску пасля дажджу”.

 

яко светъ зори, егда усходить солнце рано безъ мрачности, и яко для дождя ростеть трава от земли”.

Ці не так і дом мой перад Богам? Бо заключыў Ён са мною запавет вечны, устаноўлены ва ўсім і пэўны. Бо ўсё збаўленне маё і ўсё, што я жадаю, ці не Ён нараджае на свет?

 

А ниже естъ таково племя мое и домъ предъ Богом, абы со мною учинилъ смолву вечную и во всехъ речахъ крепкую и утверженую? Все воистинну спасение мое и вся воля моя от Него, а ниже естъ что во мне, ежебы с Него не пошло.

А ўсе крывадушнікі будуць выкінуты, як церні, якія не бяруць рукамі;

 

Грешници же вси изторгнены будуть, яко терние, егоже не могуть в руце взяти;

і, калі хто хоча да іх дакрануцца, хай узброіцца жалезам або цаўём з наканечнікам дзіды, і хай гараць яны, агнём падпаленыя».

 

пакли же кто усхощеть доткнутися его, мусить приступити в зелезных рукавицахъ съ оружиемъ и огнем спалити е даже въ попел...»

Вось імёны слаўных ваяроў Давіда: Есбаал Гахаманіт, кіраўнік між трох, ён падняў дзіду сваю на восемсот чалавек, якіх забіў адным разам.

 

Сия имена были мужемъ силнымъ, воемъ Давыдовым. Давыдъ седяй на престоле царскомъ наймудрейший, князь же межи треми найсильнейшими былъ естъ Есваанъ: той былъ якобы наймладъший червякъ древа, онъже осмъсотъ мужей поразилъ естъ единымъ гнаниемъ.

Па ім Элеязэр, сын Дадо, сына Агога, між трох адважных. Быў ён з Давідам у Афэсдаміме, калі сабраліся там дзеля бою філістынцы. І, калі ізраэльцы пабеглі,

 

По томъ Елиазаръ, сынъ дяди Давыдова, Агоитский, межи треми найсильнейшими, онъже былъ естъ съ Давыдомъ, егда ругалися Филистымляне войску Ізраилеву и зъехалися были к бою;

ён адзін стаяў і біў філістынцаў, пакуль не самлела яго рука і не прыліпла да меча; і Госпад даў вялікае збаўленне ў той дзень, і народ вярнуўся, толькі каб вынесці здабычу.

 

и внегда сынове Ізраилеви изыйдоша на брань, сталъ естъ Елиазаръ на спици и билъ естъ Филистымлянъ, доколе могъ руками и мечемъ рушати. И учинилъ ест Господь спасение великое в той день, и людие Ізраилевы, иже были утекли предъ Филистымляны, навратилися воспять и побрали с побитыхъ зброю и користь многу.

І па ім Сэма, сын Агэ з Арара. І сабраліся філістынцы ў Леху; а быў там палетак, поўны сачавіцы. І, калі людзі ўцяклі перад філістынцамі,

 

По сем же Елиазарови былъ естъ третий найсильнейший воинъ, именем Семмай, сынъ Аггеевъ от Арары; собралися бо были опят Филистымляне на становища своя, и было ту поле, посеяно сочевицею. И егда побегоша людие Ізраилевы предъ Филистымляны,

ён стаў адзін сярод поля, і выратаваў іх, і філістынцаў пабіў, і Госпад даў вялікае збаўленне.

 

сталъ естъ той воинъ Семмаа посреде поля и боронилъ имъ, и поразилъ Филистымлянъ. И учинилъ естъ Господь Богъ избавление великое людемъ Ізраилевымъ в той день.

І гэтыя трое з трыццаці прыйшлі ў час жніва і прыбылі да Давіда ў пячору Адалам; а лагер філістынцаў размясціўся ў лагчыне Рэфаім.

 

Предъ тымъ теже были иныи три мужи силънии выбраны от тридцети, ониже были пришли къ Давыду во время жатвы до пещеры Одолямъски; войско же Филистымское лежало того часу в долине Волотовъ,

І Давід быў тады ў крэпасці, а войска філістынцаў тады было ў Бэтлехэме.

 

а Давыдъ былъ на осторожи, и станы Филистымъския были тогда около Вифлеома.

І захацеў Давід піць, і сказаў: «О, хто б даў мне вады напіцца са студні, што ў Бэтлехэме каля брамы!»

 

И захотелося Давыдови велми пити воды от кладезя, иже былъ естъ въ Вефлиоме, и рече Давыдъ: «О, абы ми кто далъ напитися воды от того кладезя, иже естъ у Вефлиоме во вратахъ!»a

Дык трое гэтых адважных напалі на лагер філістынцаў, і зачэрпнулі вады са студні ў Бэтлехэме, што была каля брамы, і прынеслі Давіду. А ён не захацеў яе піць, але выліў яе ў ахвяру Госпаду,

 

И тогда сии три мужи, силнии его, пробившися скрозе войско филистымское, набрали суть воды от кладезя того, еже былъ естъ во Вефлиоме у вратъ, и принесли ю къ Давыду. А онъ не восхотелъ пити ея, но принесе ю и излия предъ Господемъ Богомъ,

кажучы: «Хай ласкавы да мяне будзе Госпад, каб не зрабіць гэта. Ці ж буду я піць кроў гэтых людзей, якія пайшлі, разыкуючы жыццём?» І адмовіўся піць. Гэта выканалі трое наймацнейшых.

 

глаголя: «Не дай ж ми того милостивый Богъ, абыхъ ю пилъ, понеже сии мужи выдали были животы своя для ее на погибель, и тако пилъ быхъ ю въместо крови ихъ». И для того не хотелъ естъ Давыдъ пити воды тое. И сее учинили сут три воини его пресилнии.

А Абісай, брат Ёаба, сын Сэруі, быў кіраўніком трыццаці. Ён вось падняў на дзіду сваю трыста, якіх забіў. Быў ён слаўным сярод тых трыццаці,

 

Ависай пакъ, братъ Іоавовъ, сынъ Сарвиинъ, былъ воинъ единъ от тыхъ трех мужей силныхъ; то ест той Ависай, онже воздвиже копие свое противу тремъстомъ мужей и поразилъ ихъ;

і быў ён даволі вядомы паміж трыццаці, і быў іх кіраўніком; але не зраўняўся з трыма папярэднімі.

 

сей славнейший и болший былъ ест межи тыми треми силными воины, и былъ над ними якобы князь, но к тым первым тремъ найсильнейшимъ воином не прировнался.

І Бэная, сын Ёяды з Кабсээля, быў ваяром наймужнейшым у вялікіх справах. Ён забіў двух сыноў Арыэля з Мааба, і ён сам пайшоў і забіў льва ў сярэдзіне вадаёма ў час завірухі.

 

И Ваания, сынъ Іоадовъ, мужа пресилнаго чюдных делъ от Капселя, той убилъ дву мужей Моавъскихъ силъныхъ, якобы львовъ, и онъ теже ступилъ и забил лютого посреди ямы, егда былъ снегъ великий.

Забіў ён таксама егіпцяніна, чалавека высокага росту, які трымаў у руцэ дзіду; а ён пайшоў на яго з кіем, сілай вырваў з рукі егіпцяніна дзіду і забіў яго ўласнаю дзідаю яго.

 

Онъ также убилъ естъ мужа Египтянина, мужа велми дивнаго: той имеаше в рукахъ своихъ копие, Ваания же прииде к нему с кийкомъ, и выкрутилъ моцию своею копие з руку Египтянина, и забилъ и его жъ копиемъ.

Гэта выканаў Баная, сын Ёяды, і быў ён у славе між трыццаццю наймужнейшымі.

 

Сее учинилъ естъ Вааниа, сынъ Іоадовъ. И сей теже был славный межи треми мужми силъными,

А быў ён даволі вядомы з тых трыццаці; але з тымі трыма не зраўняўся. І Давід паставіў яго ў сябе на чале світы сваёй.

 

ониже были выбраны от тридцети силныхъ, но не былъ естъ тако силный, яко первыи найсильнейшии три воины Давыдовы. И уделалъ ест его Давыдъ собе тайнымъ советником уха своего.

Сярод тых трыццаці быў Асаэль, брат Ёаба, Эльханан, сын Дадо, з Бэтлехэма,

 

Имена пакъ тыхъ мужей силных, ихъже имел естъ царь Давыдъ тридцеть и седмъ, сия суть: Азаель, братъ Іоавовъ, межи тридцетми мужми; Елиананъ, сынъ дяди царя Давыдова, от Вифлеома;

Сама з Харода і Эліка з Харода,

 

Саммаа от Арарыи; Елихавъ от Ародия;

Гэлес з Палці і Хіра, сын Акеса, з Тэкуа,

 

Гелиисъ от Фальтии; Гиран, сынъ Акциесовъ, от Фекуя;

Абіязэр з Анатота, і Сабахай з Гусы,

 

Авиезеръ от Анатота; Мовонай от Узаты;

Сэлмон з Агога, Магарай Нэтафатыт,

 

Селмонъ Агоитскый; Махарай Метофацскый;

Хэлед, сын Бааны, Нэтафатыт, і Ітай, сын Рэбая, з Габы сыноў Бэньяміна.

 

Елефъ, сынъ Ваанасовъ, и той теже Метофацский; Ифай, сынъ Риваевъ, зъ Евеха от сыновъ Веньаминовыхъ;

Баная з Паратона, Гэдай з Нагале-Гааса,

 

Ванай Фаратоницский; Гельдай от потоку Гааса;

Абібаал Арбатыт, Азмавэт з Бахурыма,

 

Ави-Атонъ Арбахитский; Азамавефъ от Веронима;

Эліяба з Саалбона, Ясэн з Гуна,

 

Елиава от Савонима; сынове Ясенови два — Енатанъ и Наранъ; 33 Самманъ з Нороды; Гаианъ, сынъ Сараевъ; Иаранъ Арохитский;

Ёнатан, сын Самы, з Арара, Агіям, сын Сарара, з Арара,

 

Елефелехъ, сынъ Аазваевъ, сына Махациова; Гелиам, сынъ Ахитофелевъ, Елоницский;

Эліпалет, сын Аасбая, Маахатыта, Эліям, сын Ахітатэла, з Гіло,

 

Есрай з Кармелю; Фарай от Арбия;

Гэсра з Кармэля, Парай з Араба,

 

Гааль, сынъ Нафанов, от Совая; Вомней з Гаддия;

Ігал, сын Натана, з Собы, Бані з Гада,

 

Сеилехъ зъ Аммона; Нарай Верохитскый, мужъ, носящий оружие Іоавово, сына Сарвиина;

Сэлек з Амона, Нагарай з Бэрота, збраяносец Ёаба, сына Сэруі,

 

Гирай Етрейский; Гаребъ, онъ теже Етрейский;

Хіра Ятрэй, таксама Гарэб Ятрэй,

 

Урия Еффейский. Всехъ сихъ мужей силныхъ было естъ тридцеть и седмъ.

Урыя Хетэй. Усіх трыццаць сем.