3 царстваў 4 разьдзел

 

 

І быў цар Саламон царом над усім Ізраілем.

 

Внегда же царствовалъ естъ надъ всеми людми царь Саломонъ,

І вось начальнікі, якія былі ў яго: Азарыя, сын Садока сьвятара;

 

сии были суть князи и врядники его: Азария, сын Садоха-ереа;

Эліхарэт і Ахія, сыны Сівы, пісцы; Ёсафат, сын Ахілуда, дзеяпісальнік;

 

Гелиореф и Авия, сынове Сезарины, писари его; Езофатъ, сынъ Ахилюдовъ, канцлеремъ;

Ванэя, сын Ёдая, ваеначальнік; Садок і Авіятар — сьвятары;

 

Ваания, сынъ Іоадовъ, был естъ воеводою войска его, Садохъ же и Авиафар были сут жерци;

Азарыя, сын Натана, начальнік над прыстаўнікамі, і Завут, сын Натана сьвятара — сябар цара;

 

и Азария, сынъ Нафановъ, былъ естъ надъ тыми, они-же стояху предъ царемъ; Савудъ, сын Натановъ, приятель царевъ, сей был найблизший у царя;

Ахісар — начальнік над царскім домам, і Аданірам, сын Аўды, — над падаткамі.

 

Авиазаръ же былъ естъ строитель дому царева; Адонирамъ пакъ, сынъ Авдиевъ, былъ надъ даньми царевыми.

І было ў Саламона дванаццаць прыстаўнікаў над усім Ізраілем, і яны дастаўлялі прадукты цару і дому ягонаму: кожны павінен быў дастаўляць прадукты на адзін месяц у годзе.

 

И имелъ естъ к тому царь Саломон дванадесеть урядниковъ надъ всеми людми Ізраилевыми, ониже давали суть покарм и оброки урченые царю и всему двору его, на кождый убо месець каждого лета что кто з нихъ имелъ дати царю, то зготовилъ, и единый каждый с них жилъ естъ во своемъ пределе, игде ему царь повелел.

Вось імёны іх: Бэн-хур — на гары Яфрэмавай;

 

Сия суть имена ихъ: Венъ-Гуръ — на горе Ефраимъ;

Бэн-Дэкер — у Макацы і ў Шаалбіме, у Бэтсамісе і ў Элоне і ў Бэт-Ханане;

 

Вен-Екаръ — въ Мацесей, и въ Самевине, и въ Веф-Замесе, и въ Гелоиме, и въ Бет-Анане;

Бэн-Хэсэд — у Арубоце; яму ж належаў Сако і ўся зямля Хэфэр;

 

Вен-Езедъ — во Арабофе, того теже была Сохойя и вся страна Ефирская;

Бэн-Авінадаў — над усім Нафат-Дорам; Тафат, дачка Саламона, была ягонаю жонкаю;

 

Вен-Авинадавъ,a и его таке была ест вся земля Нефадская, и сей имеаше Едотрафету, дщеру Саломонову, за жену;

Ваана, сын Ахілуда, у Таанаху і Мэгідо і ва ўсім Бэт-Сане, што паблізу Цартана ніжэй Езрэеля, ад Бэт-Сана да Абэл-Мэхола, і нават за Ёкмэам;

 

Ванай, сынъ Ахилюдовъ, справовал естъ Фанаху, и Маедонъ, и всю Веф-Санию, еже естъ подле Сартана и нижей Езраиля, от Веф-Сана даже до Авель-Меуля противу стране Зельманской;

Бэн-Гевэр — у Рамоце Галаадскім; у яго былі селішчы Яіра, сына Манасіінага, што ў Галаадзе; у яго таксама вобласьць Аргоў, што ў Басане, шэсьцьдзясят вялікіх гарадоў з мурамі і меднымі замкамі;

 

Вен-Гаверъ, той былъ естъ въ Рамохъ Галаадском, владелъ теже Авоти-Аиромъ сына Манасиина въ Галааде; и к тому владелъ всею страною Аръгобскою, еже ест во Вазане, шестьдесятми градами великими и огражеными стенами, и завреными вратами и замки железными;

Ахінадаў, сын Гідо, у Маханаіме;

 

Авинадавъ, сынъ Аддоин, владяше въ Манаиме,

Ахімаас — у зямлі Нэфталімавай; ён узяў сабе за жонку Васэмату, дачку Саламона;

 

Ахамаасъ — въ Нефталиме, той теже имелъ естъ Вефземаху, дщеру Саломонову, за жену собе;

Ваана, сын Хушая, у зямлі Асіравай і ў Баалоце;

 

Вааня, сынъ Сузиинъ, — у Асеире и у Валофе;

Ёсафат, сын Паруаха, у зямлі Ісахаравай;

 

Езофатъ, сынъ Фарниинъ, — въ Изахаре;

Шымэй, сын Элы, у зямлі Веньямінавай;

 

Семей, сынъ Геляевъ, — въ Вениамине;

Гевэр, сын Урыя, у зямлі Галаадскай, у зямлі Сігона, цара Амарэйскага, і Ога, цара Васанскага. Ён быў прыстаўнік у гэтай зямлі.

 

Гаверъ, сынъ Суриин, — в земли Галаадской и в земли Сеона, царя Аморейска, и Ога, царя Васанска, и надо всеми речми, иже беша в землях тых.

Юда і Ізраіль, шматлікія як пясок каля мора, елі, пілі і весяліліся.

 

Июда и Ізраиль — людие без числа, яко песокъ морский, во множестве, — ядуще, и пиюще и веселящеся.

Саламон валодаў усімі царствамі ад ракі Еўфрат да зямлі Філістымскай і да межаў Егіпта. Яны прыносілі дарункі і служылі Саламону ва ўсе дні жыцьця ягонага.

 

Царь же Саломонъ живяше въ Ерусалиме во своей власти, имея с собою вся царства от реки Филистымское даже до пределовъ земли Египетское, ониже давали дары и служили ему по вся дни живота его.

Прадукты Саламона на кожны дзень складалі: трыццаць кораў мукі пшанічнай і шэсьцьдзясят кораў іншай мукі,

 

Тые-то пакъ были покармы и страва царя Саломонова на каждый день: тридцеть корцевъ муки пшеничное и шестьдесятъ корцевъ муки ржаное;

дзесяць валоў укормленых і дваццаць валоў з пашы, і сто авечак, акрамя аленяў і сарнаў, і сайгакаў і ўкормленых птушак;

 

десеть воловъ, дома кормленыхъ, а двадцеть воловъ пастовныхъ, и сто овновъ кроме того, што зверины наловили — еленей, сернъ, и буволовъ, и птиць домашних.

бо ён валадарыў над усёю зямлёю па гэты бок ракі, ад Тыпсаха да Газы, над усімі царамі па гэты бок ракі, і быў у яго мір з усімі навакольнымі краінамі.

 

Той же царь Саломонъ держалъ естъ всю страну, еже была за рекою, якобы от Тапсы даже до Газама, и всехъ царей страны тое подъ ся привернул естъ. И имелъ естъ покой со всехъ странъ около себе.

І жылі Юда і Ізраіль спакойна, кожны пад вінаграднікам сваім і пад смакоўніцаю сваёю, ад Дана да Вірсавіі, ва ўсе дні Саламона.

 

И пребываша людие Іюдины и Ізраилевы в мире без всякого страху, единый каждый подъ винничиною своею и подъ смоквею своеюb — от Дана даже до Версавии — по вся дни Саломоновы.

І было ў Саламона сорак тысяч стойлаў пад коней калясьнічных і дванаццаць тысяч для коньніцы.

 

А имел естъ царь Саломонъ четырьдесят тысещъ яслей конемъ возовымъ и дванадесеть тысещъ конемъ езднымъ, и кормили суть ихъ сверху менованые царевы урядници.

І тыя прыстаўнікі дастаўлялі цару Саламону ўсё належнае да стала цара, кожны ў свой месяц, і не дапускалі нястачы ні ў чым.

 

К тому и оброки, которыи были потребны к столу царя Саломонову, з великою пилностию давали во времена своя.

І ячмень і салому коням і мулам дастаўлялі кожны ў сваю чаргу на месца, дзе быў цар.

 

Ячмень теже и плевы конемъ и говядомъ привозили суть на место, игдеже сам царь Саломонъ пребывалъ ест, подлугъ месецевъ, имъ уставленыхъ.

І даў Бог Саламону мудрасьць і вельмі вялікі розум — і шырокі розум, як пясок на беразе мора.

 

И далъ ест Господь Богъ царю Саломону мудрость, и смыслъ великий, и широкость сердца, якобы песокъ, иже естъ на краи моря.

І была мудрасьць Саламонава вышэйшая за мудрасьць усіх сыноў усходу і за ўсю мудрасьць Егіпцянаў.

 

И превышовала естъ мудрость царя Саломонова мудрость всехъ царей иныхъ, иже сут ко усходу солнца, и царей Егыпетских.

Ён быў мудрэйшы за ўсіх людзей, мудрэйшы і за Этана Эзрахіта і Эмана, і Халкола і за Дарду, сыноў Малхола, і імя ягонае было ў славе ва ўсіх навакольных народаў.

 

И былъ ест мудрейший всех иных людей, теже мудрейший, нежели Етган Езраитский и нежели Феманъ, и Халкал, и Дордан, сынове Маолови, и был ест славный во всех народех околичныхъ.

І прамовіў ён тры тысячы выслоўяў, і песьняў у яго было тысяча і пяць;

 

И молвил ест Саломон притчей три тысещи, и написал своих стихов пять тысещей;

і гаварыў ён пра дрэвы, ад кедра, што ў Ліване, да ісопу, што вырастае са сьцяны; гаварыў і пра жывёл, і пра птушак, і пра паўзуноў, і пра рыбу.

 

и вчинилъ розмолвение о прирожении древъ и былинъ, поченши от древъ кедровых, еже ростуть на горе Ливанской, даже до ісофу, былины, иже ростеть при стене, и мудре поведелъ о властности зверей, птиць, гадовъ и рибъ.

І прыходзілі ад усіх народаў паслухаць мудрасьці Саламона, ад усіх цароў зямных, якія чулі пра мудрасьць ягоную.

 

И приходили суть з розныхъ земль людие послухати мудрости Саломоновы и от всехъ царей земли, ониже слышаху о мудрости его.