4) Roznyja prykazańni i zakančeńnie nahornaje nawuki
1 Nia sudziecie, kab was nia sudzili.[1]
2 Bo jakim sudom wy asudzicie, takim i was buduć sudzić, i jakoj mierkaj wy admierycie, takoj i wam admierać.
3 Čamu ty bačyš tresačku ŭ woku brata twajho, a palena ŭ woku swaim nia widziš?[2]
4 Abo jak ty skažaš swajmu bratu: "Daj, ja wyjmu tresačku z woka twajho", a woś palena jość u woku twaim?
5 Krywadušnik, wykiń pierš palena z woka twajho, a tady pabačyš, jak dastać tresačku z woka brata twajho.[3]
6 Nie dawajcie taho, što światoje, sabakam i nia kidajcie perłaŭ wašych pierad świńniami, kab časam nie pataptali ich swaimi nahami i, adwiarnuŭšysia, nie razarwali was.[4]
7 Prasiecie, i budzie wam dadziena; šukajcie, i znojdziecie; stukajcie, i budzie wam adčyniena.
8 Bo kožny, chto prosić, atrymliwaje, i chto šukaje, znachodzić; i tamu, chto stukaje, adčyniać.
9 Abo ci jość pamiž wami taki čaławiek, katory daŭby swajmu synu kamień, kalib jon paprasiŭ u jaho chleba?
10 Abo kalib paprasiŭ ryby, to niaŭžo daŭby jamu źmiaju?
11 Dyk kali wy, budučy błahimi, umiejecie dawać dobryja dary swaim dzieciam, nakolki bolej Ajciec waš, katory jość u niebie, daść dobraje prosiačym u Jaho!
12 Dyu usio, što tolki wy chočacie, kab wam ludzi rabili i wy im rabiecie. Bo heta jość zakon i praroki.
13 Uwachodźcie praz ciesnuju bramu, bo šyrokaja brama i prastornaja jość daroha, jakaja wiadzie na zahubu i šmat jość, što ŭwachodziać praz jaje:[5]
14 Jak-ža ciesnaja brama i wuzkaja jość daroha, jakaja wiadzie da žyćcia i mała takich, što znachodziać jaje!
15 Ścieražeciesia falšywych prarokaŭ, jakija prychodziać da was u awiečaj škury, a ŭnutry jany waŭki rwučyja.
16 Pa ichnych pładoch paznajecie ich. Ci-ž źbirajuć z cierniaŭ winahrad, abo z asatu fihi?
17 Hetak usiakaje dobraje dzierawa daje dobryja płady, a błahoje dzierawa daje błahija płady.
18 Nia moža dobraje dzierawa dawać błahich pładoŭ, ani błahoje dzierawa dawać dobrych pładoŭ.
19 Usiaje dzierawa, što nie dajeć dobraha płodu, budzie zrubana i kinuta ŭ wahoń.
20 Dyk pa ichnych pładoch paznajecie ich.
21 Nia ŭsiaki, chto mnie kaža: "Panie, Panie", uwojdzie ŭ karaleŭstwa niabiesnaje, ale chto spaŭniaje wolu Ajca majho, katory jość u niebie, toj uwojdzie ŭ karaleŭstwa niabiesnaje.[6]
22 Mnohija skažuć mnie ŭ toj dzień: ""Panie, Panie, ci-ž nie twaim imieniem my praročyli, ci-ž nie twaim imieniem wyhaniali djabłaŭ, ci-ž nie twaim imieniem čynili mnoha cudaŭ?"
23 I tady zajaŭlu im: Što ja nikoli nia znaŭ was, adyjdziecie ad mianie wy, što čynicio niahodnaść.
24 Dyk kožny, chto słuchaje hetych słoŭ maich i wypaŭniaje ich, budzie padobny da mudraha čaławieka, katory zbudawaŭ dom swoj na kamieni.
25 I pajšoŭ doždž, i raźlilisia reki, i paduli wiatry i rynuli na heny dom — i nia ŭpaŭ jon, bo byŭ pastaŭleny na kamieni.[7]
26 A ŭsiaki, chto słuchaje hetych słoŭ maich i nie wypaŭniaje ich, budzie padobny da nierazumnaha čaławieka, jaki zbudawaŭ dom swoj na piasku.
27 I pajšoŭ doždž, i raźlilisia reki, i paduli wiatry i rynuli na heny dom — i zawaliŭsia jon, i wialikaja była jaho ruina.[8]
28 I stałasia, kali Jezus skončyŭ hetyja słowy, dziwilisia hramady z jaho nawuki.
29 Bo jon wučyŭ ich, jak toj, chto maje ŭładu, a nie jak ichnyja knižniki i faryzei.
Каментары ці зноскі:
1 1 — Chrystus zabaraniaje sudzić bližniaha biaz pryčyny i biaspraŭna. Tut idzie hutarka ab sudžeńni prywatnym, a nie publična — praŭnym.
3 2 — Miłaść da samych siabie nie pazwalaje nam časta bačyć swaich ułasnych hrachoŭ i pachibaŭ, nawat ciažkich, tady kali my bačym najmienšyja prastupki ŭ swaich bližnich i asudžajem ich. Toj čaławiek, katory maje ciažkija prawiny, nie pawinien asudžać swajho bližniaha.
5 3 — Napaminańnie bližniaha, z ščyraj i dobraj dumkaj dakananaje, moža prynieści wialikuju karyść, kali tolki było zroblena razwažna i ŭ dobruju paru.
6 4 — Biazstydnym i niahodnym ludziam nia warta i kazać ničoha, bo jany nia tolki nie paprawiacca, ale jašče buduć jak sabaki brachać na praŭdu. Perły aznačajuć tut dobryja i światyja słowy, a świńni — ludziej, žywučych u hrazi ŭsialakaha hrechu.
13 5 — Ciesnaja brama — heta ciažkija abawiazki chryścijanskaha žyćcia i sumleńnia, a šyrokaja i prastornaja daroha — heta swabodnaje žyćcio, u katorym čaławiek na ŭsio sabie pazwalaje. Mała jość takich ludziej, jakija iduć ciažkoju darohaju swaich abawiazkaŭ.
21 6 — Adnoj malitwy da zbaŭleńnia mała, treba jašče i dobrych čynaŭ i spaŭnieńnia woli Božaj, jakaja wyražana ŭ prykazańniach.
25 7 — Nijakija pieraškody: ani praśled, ani spakušeńni, ani sumniwy nia zdolejuć pieramahčy dobraha chryścijanina, uhruntawaŭšaha swajo žyćcio na kamieni nawuki Chrystowaj.
27 8 — Adno tolki słuchańnie nawuki Chrystowaj, biaz mocnaha fundamentu chryścijanskaha žyćcia i hłybokaha prakanańnia, nia jość trywałkim i mocnym, jano padaje pad naciskam žyćciowych buraŭ.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Świataja Ewanelija Jezusa Chrysta pawodle Mateuša, 7 разьдзел
Звярніце ўвагу. Нумары вершаў — гэта спасылкі, якія вядуць на раздзел з параўнаннем перакладаў. Паспрабуйце, магчыма, вы будзеце прыемна здзіўлены.
