1 царстваў 15 разьдзел

 

 

І сказаў Самуіл Саўлу: Гасподзь паслаў мяне памазаць цябе царом над народам Ягоным, над Ізраілем; цяпер паслухайся голасу Госпада.

 

Рече Самуилъ къ Саулу: «Мене послалъ ест Господь, абыхъ помазалъ тебе на царство над людми Его, Ізраилем. Ныне же послушай гласа Господьня,

Так кажа Гасподзь Саваоф: успомніў Я пра тое, што зрабіў Амалік Ізраілю, як ён супрацьстаяў яму на шляху, калі ён ішоў зь Егіпта.

 

сия глаголет Господь силам: Согледах вси речи, еже учинилъ ест Амалехъ Ізраилю, яко противенъ былъ ему на пути, внегда схожаше изъ Египта.a

цяпер ідзі і пабі Амаліка і вынішчы ўсё, што ў яго; і не давай літасьці яму, а аддай сьмерці ад мужа да жонкі, ад падлетка да немаўляці, ад вала да авечкі, ад вярблюда да асла.

 

Прото ты ныне иди и порази Амалеха, и скази вся, еже суть его; не отпусти ему и ни пожадай что от речей его, но побий от мужа и до жены, от малого даже и до ссущего перси, вола и овна, вельблюда и осла».

І сабраў Саўл люд і налічыў іх у Тэлаіме дзьвесьце тысяч Ізраільцянаў пешых і дзесяць тысяч з калена Юдавага.

 

И повелелъ Саулъ людемъ, и сочте ихъ, яко овны, двесте тысещей пеших и десеть тысещей от сыновъ Іюдиныхъ.

І дайшоў Саўл да горада Амалікавага і зрабіў засаду ў даліне.

 

И внегда прииде Саулъ даже къ граду Амалехову, учинилъ залогу въ потоце.

І сказаў Саўл Кіняянам: ідзеце, аддзялецеся, выйдзіце з асяродзьдзя Амаліка, каб я не загубіў вас зь ім, бо вы аказалі прыхільнасьць усім Ізраільцянам, калі яны ішлі зь Егіпта. І аддзяліліся Кіняяне з асяродзьдзя Амаліка.

 

И рече Саул Цинееви: «От[ъ]едьте, отступте и отлучитеся от Амалеха, абыхъ васъ не облеглъ с ними, понеже вы учинили есте милосердие со всеми сынми Ізраилевыми, внегда сходжаху ізъ Егыпта». Тогда изыйде Циней от среды Амалеха.

І пабіў Саўл Амаліка ад Хавілы да навакольля Сура, што перад Егіптам;

 

И порази Саулъ Амалеха от Евиля даже до Асура, еже естъ противу странамъ египетскым;

і Агага, цара Амалікавага, захапіў жывога, а народ увесь вынішчыў мечам.

 

и инялъ Агга, царя Амалешитскаго, живаго, всехъ же людей побилъ оружиемъ.

Але Саўл і народ пашкадавалі Агага і найлепшых авечак і валоў і ўкормленых ягнят, і ўсё добрае, і не хацелі зьнішчаць, а ўсе рэчы малаважныя і благія зьнішчылі.

 

И отпусти Саулъ и вси люди его Аггови и найлепшим стадомъ овець, и воловъ, и одежи, и овномъ, и всемъ речамъ, еже красны были суть, и не хотяху погубити ихъ; токмо что было худо и повержено, сие погубили суть.b

І было слова Госпада Самуілу такое:

 

Тогда быст слово Господьне къ Самуилу, глаголя:

Шкадую, што паставіў Я Саўла царом, бо ён адвярнуўся ад Мяне і слова Майго ня выканаў. І засмуціўся Самуіл і заклікаў Госпада цэлую ноч.

 

«Жаль Миc, иже поставилъ есмъ Саула царемъ, понеже отвержеся Мене и словесъ Моих деломъ не исполнилъ». И печален быст Самуилъ, и возпи къ Господу всю нощъ.

І ўстаў Самуіл рана раніцай і пайшоў насустрач Саўлу. І паведамілі Самуілу, што Саўл хадзіў на Карміл і там паставіў сабе помнік, і сышоў у Галгал.

 

И внегда в нощи въсталъ Самуилъ, абы шолъ къ Саулу, рано возвестиша ему, яко прииде Саулъ въ Кармель и воздвиже ту хоруговъ победную свою, и навратившися, идет и въступует до Голгалы. Прииде же Самуилъ къ Саулу, и Саулъ приношаше всесозжение Господеви от тое користи, юже былъ побралъ Амалехови.

Калі прыйшоў Самуіл да Саўла, дык Саўл сказаў яму: дабраславёны ты ў Госпада; я выканаў слова Госпада.

 

І внегда приступилъ Самуилъ къ Саулови, рече ему Саулъ: «Благославенъ еси ты от Господа, исполних убо слово Господьне».

І сказаў Самуіл: а што гэта за бляяньне авечак у вушах маіх і рыканьне валоў, якое я чую?

 

И рече ему Самуилъ: «И что естъ за гласъ стадъ сих, еже я слышу?»

І сказаў Саўл: прывялі іх ад Амаліка, бо людзі пашкадавалі найлепшых авечак і валоў на ахвяраваньне Госпаду Богу твайму; а астатняе мы зьнішчылі.

 

И рече Саулъ: «От земли Амалеховы пригнали есмо е, соблюдоша убо людие, еже бе лепшего, от воловъ и от овець; иное же все погубихомъ».

І сказаў Самуіл Саўлу: пачакай, я скажу табе, што сказаў мне Гасподзь уначы. І сказаў яму Саўл: кажы.

 

Тогда рече Самуил къ Саулу: «Послухай мене, и возвещу тобе, что ест глаголалъ ко мне Господь в нощи». И рече ему: «Возвести ми».

І сказаў Самуіл: ці не малы ты быў у вачах тваіх, калі стаўся галавою плямёнаў Ізраілевых, і Гасподзь памазаў цябе царом над Ізраілем?

 

И рече Самуилъ: «Се, яко малъ былъ еси пред очима твоима, въ главы место учиненъ еси въ людехъ Ізраилевыхъ. И помазал тя Господь на царство надъ Ізраилем,

І паслаў цябе Гасподзь у дарогу, сказаўшы: ідзі і пракляні няверных Амалікіцянаў і ваюй супроць іх, пакуль ня зьнішчыш іх.

 

и послал на путь, глаголя: “Иди и погуби грешники амалитские, и воеватися будешъ с ними даже до искончаниа их”.d

Чаму ж ты не паслухаў голасу Госпада і кінуўся на здабычу і ўчыніў благое перад вачыма Госпада?

 

Прочто жъ не послушалъ еси гласа Господьня, но пал ся еси на користехъ и учинилъ есь злое преъ очима Его?»

І сказаў Саўл Самуілу: я паслухаўся голасу Госпада і пайшоў у дарогу, куды паслаў мяне Гасподзь, і прывёў Агага, цара Амалікіцкага, а Амаліка зьнішчыў;

 

И рече Саулъ къ Самуилу, яко: «Послушалъ есмъ гласа Господьня и ходилъ есмъ по пути, по немже посыла мя Господь, и приведохъ Агга, царя Амалехова, и людей его погубих;

а людзі са здабычы, з авечак і валоў, узялі самае лепшае з праклятага, дзеля ахвяраваньня Госпаду Богу твайму ў Галгале.

 

людие же выбраша с користей, что лепшего было, овца и волы, начатки с тыхъ, яже избиша, да бы принесли жертву Господу, Богу своему, въ Галгалехъ».

І адказаў Самуіл: няўжо цэласпаленьні і ахвяры гэтак сама прыемныя Госпаду, як паслушэнства голасу Госпада? паслушэнства лепшае за ахвяры і паслухмянасьць лепшая за тлушч авечы;

 

И рече Самуилъ: «Еда ли хощет Богъ жертвы всегосозжения или победное более, нежли абы было послушание гласа Господьня?e Лепшее убо воистинну естъ послушание, нежели жертвы,f и пилно послушати болей ест, нежели приносити тукъ овень;

бо непакорлівасьць ёсьць грэх, як чараўніцтва, і супраціўства тое самае, што балвахвалства; за тое, што ты занядбаў слова Госпада, і Ён занядбаў цябе, каб ты ня быў царом.

 

яко убо грехъ естъ врожбование, тако грехъ ест противление, и яко грехъ естъ ідолопоклонение, тако грехъ ест не хотети призволити Богу; протожъ для того, иже заверглъ еси глаголъ Господень, заверже тебе Господь, абы не былъ царемъ».

І сказаў Саўл Самуілу: зграшыў я, бо пераступіў загад Госпада і слова тваё; але я баяўся народу і паслухаўся голасу ягонага;

 

Рече же Саулъ къ Самуилу: «Съгреших, яко преступих глаголъ Господень и слова твоя, убояхся людей и послушахъ гласа их;

а цяпер здымі зь мяне грэх мой і вярніся са мною, каб я пакланіўся Госпаду твайму.

 

ныне же молю тя: понеси грехъ мой и навратися со мною, да поклонюся Господеви».

І адказаў Самуіл Саўлу: не вярнуся я з табою, бо ты зьнікчэмніў слова Госпада, і Гасподзь зьнікчэмніў цябе, каб ты ня быў царом над Ізраілем.

 

И рече Самуилъ къ Саулу: «Не навращуся с тобою, яко откинулъ еси слово Господьне, и откинулъ тебе Господь, да бы не былъ царемъ въ Израили».

І павярнуўся Самуіл, каб адысьці. Але Саўл ухапіўся за край вопраткі ягонай і разадраў яе.

 

И отвратися Самуилъ, хотя отойти, Саулъ же инялся подолку плаща его, и разторглъся естъ.

Тады сказаў Самуіл: сёньня адабраў Гасподзь царства Ізраільскае ў цябе і аддаў яго блізкаму твайму, лепшаму за цябе;

 

И рече Самуилъ: «Разторгнулъ Господь царство Ізраилево от тебе днесь и предалъ е ближнему твоему, лепшему надъ тебе;

і ня скажа няпраўды і не пакаецца вернік Ізраілеў, бо не чалавек Ён, каб каяцца Яму.

 

воистинну, победитель въ людех Ізраилевыхъ не отпустит и ни з лютости порушится, понеже несть яко человекъ, да бы чинил покаяние».

І сказаў Саўл: я зграшыў; але ўшануй мяне сёньня перад старэйшынамі народу майго і перад Ізраілем і вярніся са мною, і я пакланюся Госпаду Богу твайму.

 

Он же рече к нему: «Съгреших, но почти мя ныне пред старци людей моих и предъ Ізраилемъ и навратися со мною, да помолюся Господу, Богу твоему».g

І вярнуўся Самуіл па Саўла, і пакланіўся Саўл Госпаду.

 

И навратився Самуилъ, идяше воследъ Саула, и поклонися Саулъ Господеви.

Потым сказаў Самуіл: прывядзеце да мяне Агага, цара Амалікіцкага. І падышоў да яго Агаг дрыготкі, і сказаў Агаг: канечне горыч сьмерці мінулася?

 

И рече Самуилъ: «Приведите ко мне Агга, царя Амалехова». И преданъ ест ему Агга, велми сытый, трясущийся; и рече Агга: «Тако ли розлучаеть смерть прегоркая?»

Але Самуіл сказаў: як меч твой жанчын пазбаўляў дзяцей, так маці твая сярод жанчын хай пазбудзецца сына. І расьсек Самуіл Агага прад Госпадам у Галгале.

 

Рече Самуилъ: «Яко учинил естъ жены безъ чадъ мечь твой, тако безъ чад будеть посреди женами мати твоя». И на кусы розъсекал его предъ Господемъ въ Галгалехъ.

І адышоў Самуіл у Раму, а Саўл пайшоў у дом свой, у Гіву Саўлаву.

 

И навернулся Самуилъ въ Рамафу; Саулъ же отыде в дом свой до Гаваа.

І больш ня бачыўся Самуіл з Саўлам да сьмерці сваёй; але смуткаваў Самуіл па Саўле, бо Гасподзь шкадаваў, што зрабіў Саўла царом над Ізраілем.

 

И потомъ не видалъ естъ Самуилъ Саула даже до дня смерти своея. Обаче, плакаше Самуилъ Саула, яко жаловалъ Господь того, иже поставилъ Саула царемъ въ Израили.h