1 царстваў 11 разьдзел

 

 

І прыйшоў Наас Аманіцянін і аблажыў Явіс Галаадскі. І сказалі ўсе жыхары Явіса Наасу: заключы з намі спрымірэнства, і мы будзем служыць табе.

 

Бысть же яко по месеци едином, възыде Наас Амонитский и почалъ воевати на Явесъ-Галаадъ. И рекоша вси мужи Явисстии къ Наасу: «Положи нам завет, да работаем тобе».

І сказаў ім Наас Аманіцянін: я ўступлю з вамі ў спрымірэнства, але дзеля таго, каб выкалаць кожнаму з вас правае вока і тым самым пакласьці няславу на ўсяго Ізраіля.

 

И отвеща к нимъ Наасъ Амонитский: «Той заветъ положу к вам, абых изорвалъ от всех васъ очи десныи и далъ васъ на поношение всему Ізраилю».

І сказалі яму старэйшыны Явіса: дай нам тэрміну сем дзён, каб паслаць нам паслоў ва ўсе межы Ізраільскія, і калі ніхто не дапаможа нам, дык мы пойдзем да цябе.

 

И рекоша к нему старейшины Явисстии: «Учини с нами миръ за седмъ дней, да розошлемы послы во вся страны Ізраилевы, и не будет ли кто обороняя насъ, изыдемъ к тобе».

І прыйшлі паслы ў Гіву Саўлавую і пераказалі словы гэтыя ў вушы народу; і ўвесь народ падняў лямант і заплакаў.

 

И придоша послове до Гаваа Саулова, и возвестиша словеса сия предо всеми людми; возъдвигше же вси людие гласъ свой и плакашеся.

І вось, прыйшоў Саўл, ідучы за валамі, з поля і сказаў: што зрабілася з народам, што ён плача? І пераказалі яму словы жыхароў Явіса.

 

И се, Саулъ приближался, идуще за волы своими с поля, и рече: «Что естъ людем сим, иже плачуть?» И возвестиша ему словеса мужей Явисстих.

І сышоў Дух Божы на Саўла, калі ён пачуў словы гэтыя, і моцна ўспалымніўся гнеў ягоны;

 

И сниде Духъ Господень на Саулаa, внегда услышалъ речи тые, и розгневался яростию великою велми,

І ўзяў ён пару валоў, і расьцяў іх на часткі, і паслаў ва ўсе межы Ізраільскія праз тых паслоў, абвяшчаючы, што так будзе зроблена з валамі таго, хто ня пойдзе сьледам за Саўлам і Самуілам. І напаў страх Гасподні на народ, і выступілі як адзін чалавек.

 

и похопив оба волы своя, розсекалъ их на кусы и розослалъ по всих странах Ізраилевыхъb руками пословъ, глаголя: «Ащели же кто не изыдет воследъ Саула и Самуила, тако ся станеть волом его». И сниде боязнь Господьня на людей, изыйдоша, яко мужъ един.

Саўл агледзеў іх у Вэзэку, і знайшоў сыноў Ізраілевых трыста тысяч, і мужчын Юдавых трыццаць тысяч

 

И сочте их на месте Безеф, и было ест сыновъ Ізраилевыхъ триста тысещей, мужей же Іюдиных тридесеть тысещей.

І сказалі прыйшлым паслам: так скажэце жыхарам Явіса Галаадскага: заўтра будзе вам дапамога, калі прыгрэе сонца. І прыйшлі паслы і абвясьцілі жыхарам Явіса, і яны зарадаваліся.

 

И рекоша послом, ониже пріидоша: «Тако возвестите мужем, иже суть въ Явисъ-Галаадъ: за утра будеть избавение, внегда въсходити будет солнце». И пришедши, послове возвестиша сия мужем Явисстим; они же веселящеся

І сказалі жыхары Явіса: заўтра выйдзем да вас, і рабеце з намі, як вам заўгодна.

 

и рекоша къ Наасу Амонитскому: «За утра рано изыдемъ к вамъ и учините намъ все, еже возлюбится вамъ».

На другі дзень Саўл падзяліў народ на тры атрады, і яны праніклі ўсярэдзіну табара ў час ранішняй варты і пабілі Аманіцянаў да дзённай сьпёкі; тыя, што засталіся, расьсеяліся, так што не засталося зь іх двух разам.

 

И бысть на утрии, розделилъ Саул людей на три части, и вниде въ средину войска на свитании, и билъ ест сыны амонитския, дондеже възышло добре солнъце; инии же розбегошеся тако, иже не зостало от них вкупе дву мужей.

Тады сказаў народ Самуілу: хто казаў: ці ж Саўлу цараваць над намі? дайце гэтых людзей, і мы аддамо іх сьмерці.

 

И рекоша людие къ Самуилови: «Кто суть сии, иже глаголють: “Саулъ не будеть царствовати надъ нами”? Выдайте намъ мужей тыхъ, да побиемъ их».

Але Саўл сказаў: у гэты дзень нікога ня трэба аддаваць сьмерці, бо сёньня Гасподзь учыніў выратаваньне ў Ізраілі.

 

И рече Саул: «Не будеть забитъ никтоже в день сей, понеже днесь учинилъ естъ Господь спасение въ Израили».

І сказаў Самуіл народу: пойдзем у Галгал і абновім там царства.

 

Тогда рече Самуилъ к людемъ: «Подте, и идемо въ Галгалу, и обновимъ тамо царство».

І пайшоў увесь народ у Галгал, і паставілі там Саўла царом прад Госпадам у Галгале, і прынесьлі там мірныя ахвяры прад Госпадам. І вельмі весяліліся там Саўл і ўсе Ізраільцяне.

 

И идоша вси людие въ Галъгалу, и потвердили ту Саула на царство предъ Господемъ въ Галгалех, и приношаху ту жертвы миръныя предъ Господемъ. И възрадовался ту Саулъ и вси мужи Ізраилевы вельми.