1 царстваў 12 разьдзел

 

 

І сказаў Самуіл усяму Ізраілю: вось, я паслухаўся голасу вашага ва ўсім, што вы казалі мне, і паставіў над вамі цара,

 

Глаголалъ же ест Самуилъ ко всемъ людемъ Ізраилевымъ: «Се, послушах гласа вашего по всему, елико рекосте ко мне, и поставих над вами царя,

і вось, цар ходзіць перад вамі; а я састарыўся і пасівеў; і сыны мае з вамі; а я хадзіў перад вамі з маладосьці маёй і да сёньня;

 

и ныне се царь идеть пред вами. Азъ же состарехся и ошедивехъ, и сынове мои межи вами суть; сего для весте, яко жихъ с вами от младости даже до днешнего дня.

вось я; сьведчыце на мяне перад Госпадам і прад памазанцам Ягоным, у каго я ўзяў вала, у каго ўзяў асла, каго пакрыўдзіў і каго ўціснуў, у каго ўзяў дарунак і заплюшчыў у справе ягонай вочы мае, — і я вярну вам.

 

Се, стою пред вами; поведите жъ на мя предъ Господемъ и предъ помазанымъ Его, еда ли кому от васъ взях вола или осла,a или оболгах ли кого з васъ, или насилствовах ли на кого от васъ? Взях ли посулъ от кого з руку ваших, навратимъ е вамъ днесь и досыть учиню вамъ всемъ».

І адказвалі: ты ня крыўдзіў нас і ня ўціскаў нас і нічога ні ў кога ня ўзяў.

 

И рекоша къ Самуилу: «Не оболгалъ еси насъ, и ни насилствовалъ еси на насъ, и не взял еси з руку наших ничтоже».

І сказаў ён ім: сьведка на вас Гасподзь, і сьведка памазанец Ягоны ў гэты дзень, што вы не знайшлі нічога за мною. І сказалі: сьведка.

 

Рече же к ним Самуилъ: «Сведетель ми естъ тогда Господь противу вамъ и сведетель помазаный Егоb в той день, яко не знайдосте в рукахъ моих ничтоже». И рекоша людие: «Сведетель».

Тады Самуіл сказаў народу: сьведка Гасподзь, Які паставіў Майсея і Аарона і Які вывеў бацькоў вашых зь зямлі Егіпецкай.

 

Рече же Самуилъ к людемъ: «Господь, иже сотворилъ Моисея и Аарона и изведый отци наше зъ Егыпта, сесде естъ.

А цяпер станьце, і я буду судзіцца з вамі прад Госпадам за ўсе дабрачынствы, якія зрабіў Ён вам і бацькам вашым.

 

Сего ради днесь предъстанете, да в судъ войду с вами предъ Господемъ о всехъ милосердиехъ Господьних, еже учинилъ вамъ и отцемъ вашимъ.

Калі прыйшоў Якаў у Егіпет, і бацькі вашыя залямантавалі да Госпада, дык Гасподзь паслаў Майсея і Аарона, і яны вывелі бацькоў вашых зь Егіпта і пасялілі іх на месцы гэтым.

 

Яко вшолъ ест Іаковъ до Египта, и возпиша отцеве ваши къ Господу, и послалъ Господь Моисея и Аарона, и зведе отци ваше из Египта, и увелъ е на место семо.c

Але яны забылі Госпада Бога свайго, і Ён аддаў іх у рукі Сісары, ваеначальніка Асорскага, і ў рукі Філістымлянаў і ў рукі цара Маавіцкага, якія ваявалі супроць іх.

 

Они же позабыша Господа, Бога своего, и предалъ ихъ в руцеd Зизаре, воеводе асорскому, и в руце Филистымляномъ, и в руце царю Моавску, и побиаху их.

Але калі яны залямантавалі да Госпада і сказалі: «зграшылі мы, бо пакінулі Госпада і пачалі служыць Ваалам і Астартам, цяпер выратуй нас ад рукі ворагаў нашых і мы будзем служыць Табе»,

 

Потом же вопиаша къ Господу и рекоша: “Согрешихомъ, яко оставихомъ Господа и послужихомъ Ваалиму и Астароту!e Ныне же зорви насъ из руку враговъ наших и поработаемъ Тобе”.

тады Гасподзь паслаў Ераваала і Варака, і Ефтая і Самуіла, і выратаваў вас ад рукі ворагаў вашых, што атачалі вас, і вы жылі ў бясьпецы.

 

И послалъ Господь Еровааля, и Вадана, и Вараха, и Ефтаа, и Самуила и избавилъ васъ з руку враговъ ваших околичныхъ, и пребывали есте в покои.

Але ўбачыўшы, што Наас, цар Аманіцкі, ідзе супроць вас, вы сказалі мне: «ня цар няхай валадарыць над намі», тым часам як Гасподзь Бог ваш — цар ваш.

 

Видяще же вы, яко Наасъ, царь сыновъ Амоних, повсталъ на васъ, рекосте ко мне: “Никако, но да царь царствуеть над нами”, внегда Господь, Богъ вашъ, царствовалъ естъ над вами.

Дык вось, вось цар, якога вы абралі, якога вы патрабавалі: вось, Гасподзь паставіў над вамі цара.

 

f Протожъ ныне пред вами ест царь вашъ, егоже изб[р]асте и просисте; се, далъ вамъ ест Господь царя.

Калі будзеце баяцца Госпада і служыць Яму і слухаць голасу Ягонага, і ня будзеце супрацівіцца загадам Госпада, і будзеце і вы і цар ваш, які валадарыць над вамі, хадзіць за Госпадам Богам вашым;

 

Будети ли ся бояти Господа и поработаете Ему, и послушаете гласа Его, и не отвержетеся словесъ Его, будете и вы, и царь, иже царствует над вами, наследующе Господа, Бога вашего;

а калі ня будзеце слухаць голасу Госпада і пачняце супрацівіцца загадам Госпада, дык рука Госпада будзе супроць вас, як была супроць бацькоў вашых.

 

ащели же не послухаете словесъ Господьних, но погордите заповедьми Его, то будет рука Господьня над вами и над царемъ вашимъ.

Цяпер станьце і паглядзеце на дзею вялікую, якую Гасподзь учыніў перад вачыма вашымі:

 

Но ныне стойте и видите речь великую сию, юже учинить Господь предъ вами:

ці ж ня жніва пшаніцы сёньня? але я паклічу Госпада, і пашле Ён гром і дождж, і вы ўведаеце і пабачыце, які вялікі грэх, які вы ўчынілі прад вачыма Госпада, просячы сабе цара.

 

се убо ясно ест, и жатва пшеници днесь естъ; възову я къ Господу, и дасть громобитие и дождь, и познаете, и уверите, иже великое злое учинили есте предъ лицемъ Господьнимъ, просяще собе царя».

І паклікаў Самуіл Госпада, і Гасподзь паслаў гром і дождж у той дзень; і прыйшоў увесь народ у вялікі страх ад Госпада і Самуіла.

 

И возвалъ естъ Самуилъ къ Господу, и дал ест Господь громобитие и дождь в день той; и убояшеся велми вси людие Господа и Самуила.

І сказаў увесь народ Самуілу: памаліся за рабоў тваіх прад Госпадам Богам тваім, каб не памерці нам; бо да ўсіх грахоў нашых мы дадалі яшчэ грэх, калі прасілі сабе цара.

 

И рекоша къ Самуилу вси людие: «Молися о рабехъ твоих къ Господу, Богу твоему, да не помремы, приложихом бо къ грехом нашим и тое злое, иже просихом собе царя».

І адказваў Самуіл народу: ня бойцеся, грэх гэты вамі зроблены, але вы не адступайце толькі ад Госпада і служэце Госпаду ўсім сэрцам вашым

 

Рече же Самуил к людем: «Не бойтеся. Вы есте вчинили все злое сее, токмо не отступайте от Господа, Бога своего, но поработайте Ему всем сердцем вашим

і не навяртайцеся на сьлед нікчэмных багоў, якія не прынясуць карысьці і ня выбавяць, бо яны — нішто.

 

и не уклоняйтеся за празностями, ониже не помогуть вам и ни збавят вас, понеже празности суть.

А Гасподзь не пакіне народу Свайго дзеля вялікага імя Свайго, бо Госпаду заўгодна было выбраць вас народам Сваім;

 

И не опустить Господь людей Своих имене ради Своего великаго, яко клялся естъ Господь вчинити васъ в люди Собе;

і я таксама не дапушчу сабе грэху прад Госпадам, каб перастаць маліцца за вас, і буду настаўляць вас на шлях добры і просты;

 

и да отступит от мене тотъ грехъ пред Господем, да бых ся молити престалъ за васъ и научати васъ путя добраго и праваго.

толькі бойцеся Госпада і служэце Яму ў ісьціне, ад усяго сэрца вашага, бо вы бачылі, якія вялікія дзеі Ён учыніў з вамі;

 

Протожъ бойтеся Господа и поработайте Ему въ истинне всемъ сердцемъ вашим, понеже видели есте великии речи, еже учинилъ естъ Господь посреди васъ;

калі ж вы будзеце рабіць ліхое, дык і вы і цар ваш загінеце.

 

естъли же пакъ пребывати будете въ злости, то и вы, и царь вашъ вкупе загинете».