1 царстваў 10 разьдзел

 

 

І ўзяў Самуіл посуд з алеем і выліў на галаву ягоную, і пацалаваў яго і сказаў: вось, Гасподзь памазвае цябе на кіраўніка спадчыны Сваёй:

 

Въземъ же Самуилъ рогъ съ олеемъ,a вылилъ и естъ на главу Саулу и поцаловал его, и рече к нему: «Се, помазалъ тебе Господь на царство над достоанием своимъ.

калі ты цяпер пойдзеш ад мяне, дык сустрэнеш двух чалавек паблізу магілы Рахілі, на межах Веньямінавых, у Цэлцаху, і яны скажуць табе: знайшліся асьліцы, якіх ты хадзіў шукаць, і вось бацька твой, забыўшы пра асьліц, непакоіцца за вас, кажучы: што з сынам маім?

 

Ты избавиши людей Его из руку враговъ их, иже суть около их. А то будеть тобе за знамение, яко помазалъ тя Господь на царство:b внегда от[ъ]идеши от мене днесь, знайдеши два мужа у гробу Рахилина,c на пределехъ Вениаминовыхъ, ополудни, и рекуть к тобе: “Знашли суть ослице, ихже отходил есь искат, и нехавши отець твой ослиць, печалуется о васъ, глаголя: Что учиню о сыну моем?”

і пойдзеш адтуль далей і прыйдзеш да дубровы Фаворскай, і сустрэнуць цябе там тры чалавекі, што ісьцімуць да Бога ў Вэтыль: адзін нясе тры казьляняткі, другі нясе тры хлябы, а трэці нясе мех зь віном;

 

И внегда от[ъ]идеш оттуду, и далей пойдешъ, и придеш къ дубу Фаворъ, стретятся с тобою три мужи, въсходящие во Вефиль приносити жрътву Богу: един несуще трое козлят, а вторый три колачи хлебовъ, трети ж неся лагвицу вина;

і будуць яны цябе вітаць і дадуць табе два хлябы, і ты возьмеш з рук іхніх.

 

і егда поздравят тебе, дадут ти два хлебы, и возмеши от руку их.

Пасьля таго ты прыйдзеш на пагорак Божы, дзе ахоўны атрад Філістымскі; і калі ўвойдзеш там у горад, сустрэнеш гурт прарокаў, што сыходзіцьмуць з вышыні, і перад імі псалтыр і тымпан, і жалейка і гусьлі, і яны прарочаць;

 

Потом възойдеш на верхъ горы Господьни, где ест становище Филистымское; і внегда ту внидеши въ градъ, стретятся с тобою ликъ пророковъ, сступающих с горы, а пред ними псалтырь, и тимпанъ, і свиреле, і гусле, ониже пророкующе;

і сыйдзе на цябе Дух Гасподні, і ты будзеш прарочыць зь імі і зробішся іншым чалавекам.

 

і въступит в тя Духъ Господень, и пророковати будешъ с ними, и зменишися в мужа ина.

Калі гэтыя азнакі збудуцца з табою, тады рабі, што можа рука твая, бо з табою Бог.

 

Сего для внегда узриши вся знамена сия, уготуйся на царство яко найлепей можешъ, понеже Господь с тобою ест.

І ты пайдзі раней за мяне ў Галгал, куды і я прыйду да цябе дзеля прынясеньня цэласпаленьня і мірных ахвяраў; сем дзён чакай, пакуль я ня прыйду да цябе, і тады пакажу табе, што табе рабіць.

 

И внидешъ прежде мене въ Галгалы, азъ же снииду за тобою приносити жертвы мирныя Господу. Седмъ дней мене жъдати будешъd, дондеже прииду к тобе и научу тебе, что чинити имаеши».

Як толькі Саўл павярнуўся, каб ісьці ад Самуіла, Бог даў яму іншае сэрца, і збыліся ўсе тыя азнакі ў той самы дзень.

 

И бысть, внегда отвратился Саулъ, абы отшолъ от Самуила, зменилъ ему Богъ серце въ ино, а приидоша вся знамена сия въ день онъ.

Калі прыйшлі яны да пагорка, вось сустракаецца ім гурт прарокаў, і сышоў на яго Дух Божы, і ён прарочыў сярод іх.

 

И пришли суть къ напредъ реченому верху горы, и се, ликъ пророковъ стретился с ним, и сниде на нь Духъ Господень,e и пророковалъ посреде ихъ.

Усе, хто ведаў яго ўчора і заўчора, убачыўшы, што ён з прарокамі прарочыць, казалі ў народзе адзін аднаму: што гэта сталася з сынам Кісавым? няўжо і Саўл у прароках?

 

Тогда, видяще то, вси, ониже знали суть его вчера и пред вчерашним, яко ест межи пророки и пророкует, реша единъ ко другому: «И что ся ест стало сыну Цисову? Еда ли и Саулъ межи пророки?f»

І адказваў адзін з тых, што былі там, і сказаў: а ў тых, хто бацька. Таму ўвайшло ў прымаўку: няўжо і Саўл у прароках?

 

И глагола кождый ко другу своему: «И чили Цисъ ест отець его?» Сего для вошло то ест въ присловие: «Еда ли и Саулъ ест въ пророцех?»

І перастаў ён прарочыць і пайшоў на вышыню.

 

И сконча пророковати, и прииде на гору.

І сказаў дзядзька Саўлаў яму і слузе ягонаму: куды вы хадзілі? Ён сказаў: шукаць асьліц, але, бачачы, што іх няма, зайшлі да Самуіла.

 

И рече дядя Сауловъ к нему и ко отроку его: «Камо отходили есте?» Они же реша: «Искати ослиць, и внегда не знашли есмо их, ходихомъ къ Самуилови».

І сказаў дзядзька Саўлаў: раскажы мне, што сказаў вам Самуіл.

 

И рече к нему дядя его: «Возвести ми, что ти молвилъ Самуилъ».

І сказаў Саўл дзядзьку свайму: ён абвясьціў нам, што асьліцы знайшліся. А таго, што сказаў яму Самуіл пра царства, не адкрыў яму.

 

Рече же Саулъ къ дяди своему: «Поведелъ намъ, яко знайдены суть ослице». О речи же царствования не возвестилъ ему, еже глагола к нему Самуилъ.g

І склікаў Самуіл народ да Госпада ў Масіфу

 

И созвалъ Самуилъ всехъ людей к Господу въ Масфату,

і сказаў сынам Ізраілевым: так кажа Гасподзь Бог Ізраілеў: Я вывеў Ізраіля зь Егіпта і выбавіў вас з рукі Егіпцянаў і ад рукі ўсіх царстваў, што прыгняталі вас.

 

и рече къ сыномъ Ізраилевымъ: «Сия глаголеть Богъ Ізраилевъ: Азъ есмъ изведый сыны Ізраилевы изъ Егыпта, исторгий вы из руку фараоновыхъ и от всехъ царь, оскорбляющих вас.

А вы цяпер адкінулі Бога вашага, Які ратуе вас ад усіх бедстваў вашых і смуткаў вашых, і сказалі Яму: цара пастаў над намі. Дык вось станьце прад Госпадам паводле плямёнаў вашых і паводле родаў вашых.

 

Вы же днес завергосте Господа, Бога вашего, Онъже Самъ избавилъ естъ васъ от всего злого и от печалей ваших, и рекосте мне: “Никако, но царя постави над нами”.h Ныне же станте предъ Господемъ по коленехъ ваших и по родехъ ваших».

І загадаў Самуіл падыходзіць усім плямёнам Ізраілевым, і ўказана племя Веньямінава.

 

И приведе Самуил вся колена Ізраилева, и паде жребей на колено Вениаминово.

І загадаў падыходзіць племю Веньямінаваму паводле родаў яго і ўказаны род Матрыеў; і прыводзяць род Матрыеў па мужчынах, і названы Саўл, сын Кісаў; і шукалі яго і не знаходзілі.

 

И постави все колено Вениаминово по домомъ отечества их, и паде жребей на домъ Мехри и прииде аже на Саула, сына Цисова; прото искаху его, и не обретошеся.

І спыталіся яшчэ ў Госпада: ці прыйдзе ён яшчэ сюды? І сказаў Гасподзь: вось ён хаваецца ў абозе.

 

И потомъ вопрошаше Господа, аще ли приидеть межи них. И отвеща Господь: «Се, съкрылся естъ в дому своемъ».

І пабеглі і ўзялі яго адтуль, і ён стаў сярод народу і быў ад плячэй сваіх вышэйшы за ўвесь народ.

 

Текше же, приведоша его оттуду и поставиша и посреди людей, и превышовал всехъ людей от раменя и вышей.i

І сказаў Самуіл усяму народу: ці бачыце, каго выбраў Гасподзь? падобнага да яго няма ва ўсім народзе. Тады ўвесь народ усклікнуў і сказаў: хай жыве цар!

 

Рече же Самуилъ к людемъ: «Воистинну видите, егоже избралъ ест Господьj, яко несть подобный ему межи всеми людми». И возъпиша вси людие гласом велиимъ, и реша: «Живъ да будеть царь!»

І выклаў Самуіл народу правы царства, і напісаў кнігу, і паклаў прад Госпадам. І адпусьціў увесь народ, кожнага ў дом свой.

 

И поведа Самуилъ предъ людми право царствия, и написал е въ книги и положилъ предъ Господемъ. И роспустилъ естъ Самуилъ всехъ людей, единаго каждого в дом свой.

Таксама і Саўл пайшоў у дом свой, у Гіву; і пайшлі зь ім адважныя, сэрца якіх крануўся Бог.

 

Но и Саулъ отыде в домъ свой, въ Гаваа; и иде с нимъ часть людей силныхъ, ихже гнулъ Богъ сердца.

А нягодныя людзі казалі: ці ж яму ратаваць нас? І пагардзілі ім і не паднесьлі яму дарункаў. Але ён як бы не заўважаў таго.

 

Сынове же Велиамли реша: «Еда обранити нас будет мощи сей?» И погордели суть имъ, и не принесли ему даров; Саулъ же учинился не слыша их.