1 царстваў 8 разьдзел

 

 

А калі састарыўся Самуіл, дык паставіў сыноў сваіх судзьдзямі над Ізраілем.

 

Бысть же, внегда состарелся былъ Самуил, поставил сыны свои судиами надъ людми Ізраилевыми.

Імя старэйшага сына ягонага Ёіль, а імя другога сына ягонага Авія; яны былі судзьдзямі ў Вірсавіі.

 

И было естъ имя сына его первороженнаго Іоилъ, и имя второму — Авиа, судии во Версавии.

Але сыны яго не хадзілі шляхамі ягонымі, а ўхіляліся ў карысьлівасьць і бралі дарункі і судзілі несправядліва.

 

И не ходиша сынове его по путех его, но уклонишеся въ сребролюбие, и приимаху дары, и превращеваху судъ.

І сабраліся ўсе старэйшыны Ізраіля, і прыйшлі да Самуіла ў Раму,

 

Собравше же ся, вси старейшины Ізраилевы приидоша къ Самуилу въ Рамафу

і сказалі яму: вось, ты састарыўся, а сыны твае ня ходзяць шляхамі тваімі; дык вось пастаў над намі цара, каб ён судзіў нас, як у іншых народаў.

 

и реша ему: «Се, ты уже состарелся есь, и сынове твои не ходять по путехъ твоих, прото постави намъ царя,a да нас судит, яко и вси иныи народи имуть».

І не спадабалася слова гэтае Самуілу, калі яны сказалі: дай нам цара, каб ён судзіў нас. І маліўся Самуіл Госпаду.

 

И не полюбися Самуилови речь сия, еже реша «дай намъ царя, да насъ судить». И молился Самуилъ къ Господу.

І сказаў Гасподзь Самуілу: паслухай голасу народу ва ўсім, што яны кажуць табе; бо не цябе яны адхілілі, а адхілілі Мяне, каб Я не валадарыў над імі;

 

И рече Господь къ Самуилу: «Послушай гласу людей во всехъ, еже глаголють к тобе, яко не тебе завергоша, но Мене, абыхъ не царьствовалъ над ними.

як яны рабілі з таго дня, калі Я вывеў іх зь Егіпта, і да гэтага дня, пакідалі Мяне і служылі іншым багам, так робяць яны з табою;

 

По всехъ делехъ своих, яже деаху от того дни, в онже изведохъ е из Египту, даже до дне сего, яко опустивши Мене и послужили суть богом чуждим, тако чинять и тобе.

дык вось паслухай голасу іхняга; толькі абвясьці ім і пакажы ім правы цара, які будзе валадарыць над імі.

 

Ныне же послушай гласа их, но знаемо учини имъ и напредъ возвести имъ право царево, онже над ними царствовати будет».

І пераказаў Самуіл усе словы Госпада народу, што прасіў у яго цара,

 

И молвилъ ест Самуилъ вся словеса Господьня к людемъ, ониже просиша от него царя,

і сказаў: вось якія будуць правы ў цара, які будзе валадарыць над вамі: сыноў вашых ён возьме і прыставіць іх да калясьніц сваіх і зробіць верхаўцамі сваімі, і будуць яны бегаць перад калясьніцамі ягонымі;

 

и рече: «Тое будеть право царево, иже царствовати будеть над вами: брати будеть сыны ваша и наделаеть с них ездцовъ собе, и возатаевъ, и гонцевъ при возехъ своих;

і паставіць іх у сябе тысячнікамі і пяцідзясяцкімі, каб яны ўраблялі палеткі ягоныя і чакалі хлеба ад яго і рабілі яму воінскую зброю і калясьнічныя прылады ягоныя;

 

и встановить собе воеводы и сотники, и ратаи поль своих, и жнатаи житъ своих, и коваче зброи и возов своих;

і дочак вашых возьме, каб яны складвалі масьці, гатавалі ежу і пяклі хлеб;

 

и зъ дщерей теже ваших наделает собе, ониже масти драгие чинити будуть, и поварей, и ткалей;

і палі вашыя і вінаградныя і аліўкавыя сады вашыя лепшыя возьме і аддасьць слугам сваім;

 

поля теже ваша, и винограды, и масличины избранныя побереть и дасть рабом своимъ,

і з пасеваў вашых і зь вінаградных садоў вашых возьме дзясятую частку і аддасьць еўнухам сваім і слугам сваім;

 

но изъ обилий ваших и з пожитков, з винниць десятину брати будеть, абы далъ коморникомъ и служебником своимъ;

і рабоў вашых і рабынь вашых, і юнакоў вашых найлепшых і аслоў вашых возьме і ўжыве на свае патрэбы;

 

рабы теже ваша, и рабыне ваша, и отроки избранныя, и ослы побереть и отдасть их к делу своему;

з дробнага быдла вашага возьме дзясятую частку, і самі вы будзеце яму рабамі;

 

и от стадъ ваших десятое брати будеть, и вы сами будете его раби.

і застогнеце тады ад цара вашага, якога вы выбралі сабе, і ня будзе Гасподзь адказваць вам тады.

 

И возопиете в той день от лица царя вашего, егоже избрасте собе, и не услышить васъ Господь в той день, яко просисте собе царя».

Але народ не згадзіўся паслухацца голасу Самуіла і сказаў: не, хай цар будзе над намі,

 

И не восхотеша людие послушати гласа Самуилова, и реша: «Никако, но да будеть царь над нами,b

і мы будзем як іншыя народы: будзе судзіць нас цар наш, і хадзіць перад намі, і весьці войны нашыя.

 

и мы будемы теже, яко и иныи вси народи: и судити насъ будет царь нашъ, и выхожати предъ нами, и воевати будеть за насъ».

І выслухаў Самуіл усе словы народу і пераказаў іх у вушы Госпаду.

 

И выслухалъ Самуил вся словеса людей, и глаголалъ е предъ Господемъ.

І сказаў Гасподзь Самуілу: паслухай голасу іхняга і пастаў ім цара. І сказаў Самуіл Ізраільцянам: ідзеце кожны ў свой горад.

 

И рече Господь къ Самуилу: «Послушай гласа их и постави над ними царя». И рече Самуилъ к мужемъ Ізраилевым: «Да идеть единый каждый в домъ свой».