Дзеі 13 разьдзел

 

 

У Касцёле Антыёхіі прарокамі і настаўнікамі былі: Барнаба і Сымон, якога звалі таксама Нігер, Люцый Кірэнэец і Манаэн, які выхоўваўся разам з тэтрархам Ірадам, і Саўл.

 

І былі ў Антыёхіі, у царкве, прарокі і настаўнікі: Барнаба і Сімяон, званы Нігер, Луцый Цырэнец і Манаэн, які гадаваўся разам з Ірадам тэтрархам, ды Саўл.

Калі яны служылі Пану і пасцілі, Дух Святы сказаў: «Вылучыце Мне Барнабу і Саўла на справу, да якой Я іх паклікаў».

 

І, калі яны адпраўлялі службу Госпадаву і посцілі, сказаў Дух Святы: «Вылучыце мне Барнабу і Саўла на дзейнасць, на якую Я іх паклікаў».

Тады, пасля посту і малітвы, яны ўсклалі на іх рукі і адпусцілі іх.

 

Тады з постам і малітваю, усклаўшы на іх рукі, адпусцілі іх.

А яны, пасланыя Духам Святым, прыбылі ў Сэлеўкію. Адтуль паплылі на Кіпр.

 

І яны, выпраўленыя Духам Святым, накіраваліся ў Сэлеўцыю, а адтуль паплылі па моры на Кіпр.

Калі былі ў Саламіне, абвяшчалі Божае слова ў юдэйскіх сінагогах. Мелі таксама Яна памочнікам.

 

І, калі прыбылі ў Саламіну, прапаведавалі слова Божае ў сінагогах юдэйскіх. Мелі ж яны Яна ў дапамогу.

Прайшоўшы ўвесь востраў аж да Пафаса, яны знайшлі нейкага чалавека, чарадзея, ілжэпрарока, юдэя, якога звалі Бар-Езус.

 

І, праходзячы праз увесь востраў, дайшлі да Пафы. Там напаткалі аднаго чараўніка, фальшывага юдэйскага прарока, якому імя Барысус.

Ён быў разам з праконсулам Сергіем Паўлам, чалавекам разумным. Паклікаўшы Барнабу і Саўла, ён пажадаў пачуць слова Божае.

 

Ён быў пры праконсуле Сергіі Паўле, чалавеку разважным. Ён, паклікаўшы Барнабу і Саўла, хацеў паслухаць слова Божае.

Але выступіў супраць іх Ялім, гэта значыць «чарадзей», бо так перакладаецца яго імя, і намагаўся адвярнуць праконсула ад веры.

 

Але працівіўся ім Элімас, чараўнік, так бо тлумачыцца імя яго, намагаючыся праконсула адвярнуць ад веры.

Аднак Саўл, ён жа Павел, напоўнены Духам Святым, паглядзеў на яго

 

Тады Саўл, які таксама Паўла, напоўнены Духам Святым, паглядзеў на яго пільна

і сказаў: «Сын д’ябла, поўны ўсякага подступу і зладзейства, вораг усякай праўды, ці перастанеш ты зводзіць з простых шляхоў Пана?

 

і сказаў: «О ты, сын д’ябла, поўны ўсякага ашуканства ды ўсякай крывадушнасці, вораг усякай справядлівасці! Ці не перастанеш ты заварочваць простых дарог Госпадавых?

Вось цяпер рука Пана на табе: будзеш невідушчы і не ўбачыш сонца нейкі час». І адразу ахапіў яго змрок і цемра, і ён пачаў хадзіць наўкола, шукаючы павадыра.

 

Вось жа, цяпер рука Госпадава на табе; і будзеш сляпы, і нейкі час не будзеш бачыць сонца». І зараз жа найшла на яго слепата і цемра, і ён, ходзячы кругом, шукаў, хто б даў яму руку.

Калі ж праконсул убачыў, што адбылося, паверыў, здзіўлены вучэннем Пана.

 

Тады, убачыўшы, што здарылася, праконсул уверыў, здзіўлены навукай Госпадавай.

Калі Павел і тыя, хто быў з ім, адплылі з Пафаса, прыбылі ў Пэргэ, што ў Памфіліі. Але Ян пакінуў іх і вярнуўся ў Ерузалем.

 

Адплыўшы з Пафы, тыя, што былі з Паўлам, прыбылі ў Пэргэ ў Памфіліі, а Ян вярнуўся ў Ерузалім, адышоўшы ад іх.

Яны ж прайшлі Пэргэ і прыбылі ў Антыёхію Пісідыйскую, і ў шабат увайшлі ў сінагогу, і селі.

 

Яны ж, ідучы далей, прайшлі Пэргэ, і дайшлі да Антыёхіі Пісідыйскай, і ў суботу ўвайшлі ў сінагогу, і там паселі.

Пасля чытання Закону і Прарокаў кіраўнікі сінагогі паслалі да іх, кажучы: «Браты, калі маеце нейкае слова заахвочвання для народу, скажыце!»

 

Па прачытанні закону і прарокаў начальнікі сінагогі паслалі да іх, кажучы: «Калі маеце, мужы браты, нейкае слова заахвоты для народа, прамоўце!»

Тады Павел устаў, даў знак рукою і сказаў: «Мужы ізраэльскія і тыя, хто баіцца Бога, слухайце.

 

Тады падняўся Паўла і, даўшы знак рукою маўчаць, гаворыць: «Слухайце, мужы ізраэльскія ды тыя, што баіцеся Бога!

Бог гэтага ізраэльскага народу выбраў айцоў нашых і ўзвысіў народ падчас знаходжання ў зямлі егіпецкай, і ўзнятаю рукою вывеў іх з яе.

 

Бог гэтага народа ізраэльскага выбраў нашых бацькоў ды ўзвысіў народ, калі былі яны жыхарамі зямлі Егіпецкай, і магутнаю рукою вывеў іх з яе.

Каля сарака гадоў цярпеў іх звычаі на пустыні.

 

І каля сарака гадоў зносіў цярпліва іх нараканні ў пустыні.

І знішчыўшы сем народаў у зямлі канаанскай, даў ім у спадчыну іхнюю зямлю

 

Ды, выгубіўшы сем народаў у зямлі Ханаан, жэрабем падзяліў зямлю ім

пасля чатырохсот пяцідзесяці гадоў. Потым даў ім суддзяў аж да прарока Самуэля.

 

меней-болей праз чатырыста пяцьдзесят гадоў. Потым даў ім суддзяў аж да прарока Самуэля.

Затым яны папрасілі караля, і Бог даў ім Саўла, сына Кіша, мужа з пакалення Бэньяміна, на сорак гадоў.

 

І, калі пазней прасілі цара, даў ім Бог Саўла, сына Кіса, мужа з пакалення Бэньяміна, на сорак гадоў.

Адкінуўшы яго, прызначыў Давіда каралём іхнім, пра якога і сказаў, засведчыўшы: “Я знайшоў Давіда, сына Есэя, чалавека па сэрцы Маім, які выканае ўсе Мае жаданні”.

 

А калі яго адкінуў, паставіў ім царом Давіда, пра якога, даючы сведчанне, сказаў: “Знайшоў Я Давіда, сына Ясэя, мужа па сэрцы Маім, які ва ўсім выканае волю Маю”.

З ягонага патомства, паводле абяцання, Бог паслаў для Ізраэля Збаўцу Езуса.

 

З яго нашчадкаў, паводле абяцання, Бог падняў для Ізраэля Збаўцу Ісуса,

Перад Ягоным прыйсцем Ян прапаведаваў хрост пакаяння ўсяму ізраэльскаму народу.

 

перад прыходам Якога Ян прапаведаваў хрост навяртання ўсяму народу Ізраэля.

Пад канец сваёй дзейнасці Ян сказаў: “Я не з’яўляюся тым, кім вы лічыце мяне; але вось за мною ідзе той, каму я не варты развязаць сандалі на нагах”.

 

А пад канец свайго шляху Ян казаў: “Кім вы лічыце мяне? Я не ёсць ім; але вось пасля мяне ідзе Той, Якому я не варты развязаць пасталоў на нагах”.

Браты, сыны роду Абрагама і тыя з вас, хто баіцца Бога. Нам паслана слова гэтага збаўлення,

 

Мужы браты, сыны роду Абрагама і тыя паміж вас, што баяцца Бога! Нам паслана слова збаўлення гэтага.

бо жыхары Ерузалема і іх кіраўнікі не пазналі Езуса і, калі асудзілі Яго, споўнілі словы прарокаў, што чыталіся кожны шабат.

 

Жыхары Ерузаліма ды іх начальнікі не прызналі Яго ды, асуджаючы Яго, здзейснілі прадказанні прарокаў, чытаныя кожную суботу,

І хоць не знайшлі ніякай прычыны для смерці, прасілі Пілата забіць Яго.

 

і, не знаходзячы ў Ім ніякай віны, вартай смерці, дамагаліся ад Пілата, каб Яго забіць.

А калі выканалі ўсё напісанае пра Яго, знялі Яго з крыжа і паклалі ў магілу.

 

А калі выканалі ўсё, што пра Яго было напісана, зняўшы Яго з крыжа, паклалі ў магілу.

Але Бог уваскрасіў Яго.

 

Але Бог уваскрасіў Яго з мёртвых,

Шмат дзён з’яўляўся Ён тым, хто разам з Ім прыйшоў з Галілеі ў Ерузалем, якія цяпер сведчаць пра Яго перад народам.

 

і Ён паказваўся многа дзён тым, што з Ім разам прыйшлі з Галілеі ў Ерузалім; яны цяпер сведкі Яго перад народам.

Мы таксама абвяшчаем вам Евангелле, што абяцанне, дадзенае айцам нашым,

 

І мы абвяшчаем вам гэтую добрую вестку, што абяцанне, дадзенае бацькам,

Бог выканаў для нас, дзяцей іхніх, калі ўваскрасіў Езуса, як і напісана ў другім псальме: “Ты Сын Мой, Я Цябе сёння нарадзіў”.

 

Бог выканаў адносна нас, іх сыноў, уваскрашаючы нам Ісуса, як напісана ў другім псальме: “Ты — Сын Мой. Я сёння нарадзіў Цябе”.

А пра тое, што ўваскрасіў Яго, каб Ён больш не вярнуўся да тлення, так сказаў: “Я верна выканаю абяцанні, дадзеныя Давіду”.

 

А што Яго ўваскрасіў з мёртвых і што Ён не вернецца больш у парахненне, так сказаў: “Выканаю для вас святыя абяцанні Давіду”.

Таму ў іншым месцы кажа: “Ты не дасі свайму святому ўбачыць тлення”.

 

І ў іншым месцы кажа: “Не дасі Святому Твайму ўбачыць парахненне”.

Давід, які ў свой час паслужыў Божай волі, спачыў і, далучыўся да сваіх айцоў, убачыў тленне.

 

Бо Давід, паслужыўшы свайму пакаленню, заснуў з волі Божай, і быў пахаваны пры сваіх бацьках, і ўбачыў парахненне.

А той, каго ўваскрасіў Бог, не ўбачыў тлення.

 

Але Той, Каго Бог уваскрасіў, не бачыў парахнення.

Таму, браты, няхай вам будзе вядома, што праз Яго абвяшчаецца вам адпушчэнне грахоў, і ва ўсім, у чым вы не апраўдаліся ў Законе Майсея,

 

Мужы браты, хай будзе вам ведама, што праз Яго абвяшчаецца вам адпушчэнне грахоў; ад усяго, ад чаго не маглі вы апраўдацца ў законе Майсея,

кожны веруючы апраўдаецца праз Яго.

 

у Ім кожны, хто ўверыць, апраўдаецца.

Сцеражыцеся, каб з вамі не здарылася тое, што сказана ў Прарокаў:

 

Дык глядзіце, каб не здзейснілася, што сказана прарокамі:

“Глядзіце, насмешнікі,здзіўляйцеся і згіньце,бо Я раблю справу ў дні вашыя,справу, у якую вы не паверыце, калі б хто і распавёў вам!”».

 

“Глядзіце вы, што пагарджаеце, дзівуйцеся ды адыдзіцеся, бо Я выконваю ў дні вашы справу, у якую не паверыце, калі вам хтосьці аб гэтым раскажа”».

Калі ж яны выходзілі, прасілі іх расказаць у наступны шабат пра гэтыя рэчы.

 

Калі яны выходзілі [з сінагогі юдэйскай], прасілі іх [пагане], каб яны ў наступную суботу гаварылі тыя самыя словы.

Калі сабраныя разышліся, многія юдэі і пабожныя празеліты пайшлі следам за Паўлам і Барнабам, якія ў размове пераконвалі іх заставацца ў ласцы Божай.

 

А як разышлася сінагога, многа юдэяў і пабожных празелітаў праводзілі Паўлу і Барнабу, якія заклікалі іх да трывання ў ласцы Божай.

У наступны шабат сабраўся амаль увесь горад слухаць слова Пана.

 

А ў наступную суботу амаль увесь горад сышоўся слухаць слова Божае.

Калі юдэі ўбачылі такі натоўп, напоўніліся зайздрасцю і пярэчылі таму, што казаў Павел, і блюзнерылі.

 

Калі ж юдэі ўбачылі натоўпы, ахапіла іх зайздрасць, і, блюзнячы, пярэчылі таму, чаму навучаў Паўла.

Тады Павел і Барнаба з адвагаю сказалі: «Вам першым трэба было абвяшчаць слова Божае. Але паколькі вы адкідваеце яго і лічыце саміх сябе нявартымі вечнага жыцця, таму мы звяртаемся да язычнікаў.

 

Тады Паўла і Барнаба сказалі адважна: «Першым вам належала прапаведаваць слова Божае, але, калі вы яго адкідваеце ды самі сябе лічыце за нягодных жыцця вечнага, вось, мы звернемся да паганаў.

Бо так нам загадаў Пан: “Я зрабіў цябе святлом народаў,каб ты быў збаўленнем аж да межаў зямлі”».

 

Бо гэтак загадаў нам Госпад: “Устанаўляю Я цябе святлом для паганаў, каб быў Ты збаўленнем аж па край зямлі”».

Калі пачулі гэта язычнікі, узрадаваліся і славілі слова Пана, і ўсе, пакліканыя да вечнага жыцця, паверылі.

 

Пагане ж, чуючы гэта, цешыліся ды славілі слова Госпадава, і ўсе, прызначаныя да жыцця вечнага, уверылі.

А слова Пана пашыралася па ўсёй краіне.

 

І слова Госпадава разносілася па ўсім краі.

Юдэі ж падбухторылі пабожных і дастойных жанчын, уплывовых у горадзе людзей і пачалі пераследаваць Паўла і Барнабу, і выгналі іх са сваіх межаў.

 

Тым часам юдэі падбурылі пабожных і паважаных жанчын ды першых грамадзян і ўчынілі пераследаванне Паўлы і Барнабы, ды выкінулі іх са сваіх межаў.

Яны ж абтрэслі пыл з ног і пайшлі ў Іконію.

 

А яны, абтросшы на іх пыл ад ног, пайшлі ў Іконію.

А вучні напаўняліся радасцю і Духам Святым.

 

Вучні ж былі поўныя радасці і Духа Святога.