Выслоўяў Саламонавых 15 разьдзел
Кніга выслоўяў Саламонавых
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Антонія Бокуна
Лагодны адказ злагоджвае гнеў, а слова абразьлівае будзіць лютасьць.
Лагодны адказ адхіляе ярасьць, а слова абразьлівае выклікае гнеў.
Язык мудрых нясе добрыя веды; а вусны неразумных вырыгаюць глупства.
Язык мудрых прыносіць веды, а вусны неразумных выказваюць глупства.
Усюды вочы Гасподнія: яны бачаць ліхіх і добрых.
Вочы ГОСПАДА на кожным месцы, яны бачаць добрых і ліхіх.
Лагодны язык — дрэва жыцьця, а неўтаймаваны — хвароба духу.
Здаровы язык — дрэва жыцьця, а зласьлівы — заламаньне духа.
Неразумны пагарджае настаўленьнем бацькі свайго; а хто слухае засьцярогу, той у добрым розуме.
Неразумны грэбуе настаўленьнем бацькі, а хто зважае на дакараньні — разумнее.
У доме ў праведніка — мноства скарбаў, а ў прыбытку ў бязбожнага — разлад.
У доме праведніка шмат багацьця, а ў набытках бязбожніка — замяшаньне.
Вусны мудрых пашыраюць веды, а сэрца немысьляў — не.
Вусны мудрых сеюць веды, а сэрца бязглуздых не такое.
Ахвяра бязбожных — агідная Госпаду, а малітва праведных Яму даспадобы.
Ахвяра бязбожнікаў — агіда для ГОСПАДА, а малітвы правых Яму даспадобы.
Агіда Госпаду — шлях бязбожнага, а таго, хто ідзе шляхам праўды, Ён любіць.
Агіда для ГОСПАДА — шлях бязбожніка, а таго, хто імкнецца да праведнасьці, Ён любіць.
Ліхая кара таму, хто скрывіць дарогу, і той, хто ненавідзіць засьцярогу, загіне.
Таму, хто ўхіляецца з дарогі, — строгая кара, і той, хто дакараньне ненавідзіць, — памрэ.
Апраметная і Авадон адчынены перад Госпадам, тым болей сэрцы сыноў чалавечых.
Адхлань і пекла перад [вачыма] ГОСПАДА, а тым больш сэрцы сыноў чалавечых.
Ня любіць распусьнік тых, што засьцерагаюць яго, і да мудрых ня пойдзе.
Насьмешнік ня любіць таго, хто яго дакарае, і да мудрых ня пойдзе.
Вясёлае сэрца разьвесяляе твар, а пры сардэчным смутку дух маркоціцца.
Радаснае сэрца робіць аблічча вясёлым, а калі сэрца сумуе — дух разьбіты.
Сэрца разумнага шукае ведаў, а вусны немысьляў кормяцца дурасьцю.
Сэрца разумнае шукае веданьня, а вусны неразумных жывяцца дурнотаю.
Усе дні ў няшчаснага смутныя; а ў каго сэрца вясёлае, таму заўсёды сьвята.
Усе дні прыгнечанага ліхія, а ў каго добра на сэрцы, у таго заўсёды бяседа.
Лепей мець мала ў страху Гасподнім, чым вялікі скарб, і зь ім трывогу.
Лепш малое ў страху перад ГОСПАДАМ, чым вялікія скарбы, а з імі трывога.
Лепей міска гародніны і зь ёю любоў, чым укормлены бык і зь ім нянавісьць.
Лепш крыху гародніны з любоўю, чым тлусты вол з нянавісьцю.
Запальчывы чалавек абуджае разлад, а цярплівы суцішае свару.
Чалавек гняўлівы выклікае звадкі, а няскоры да гневу супакойвае спрэчку.
Дарога ў гультая — як цярновы пляцень, а дарога ў праведных гладкая.
Шлях гультая як жываплот з церня, а сьцежка правых — гладкая.
Мудры сын радуе бацьку, а неразумны чалавек пагарджае маці сваёю.
Мудры сын — радасьць для бацькі, а дурны чалавек пагарджае маці сваёй.
Дурнота — радасьць недавумку, а чалавек разумны ідзе простаю дарогаю.
Дурасьць — радасьць для невука, а чалавек разумны ідзе простай дарогай.
Бяз рады задумы разладзяцца, а пры мностве радцаў яны спраўдзяцца.
Бяз рады руйнуюцца намеры, а з мноствам дарадцаў яны зьдзяйсьняюцца.
Радасьць чалавеку ў адказе вуснаў ягоных, і як хораша слова ў свой час!
Радуецца чалавек з адказу вуснаў сваіх, і якое добрае слова адпаведнае.
Дарога жыцьця ў мудрага ўгору, каб ухіліцца ад апраметнай унізе.
Сьцежка жыцьця ў разважлівага [вядзе] ўгару, каб пазьбегнуць адхлані, якая ў доле.
Дом пыхлівых зруйнуе Гасподзь, а мяжу ўдавы ўмацуе.
ГОСПАД развальвае дом пыхліўцаў, а мяжу ўдавы Ён вызначае.
Агіда Госпаду — намыслы ліхадзеяў, а словы беззаганных падабаюцца Яму.
Агіда для ГОСПАДА — думкі бязбожных, а прамовы чыстыя прыемныя [Яму].
Карысьлівец разладзіць свой дом, а хто ненавідзіць хабар, будзе жыць.
Нішчыць свой дом сквапны да зыску, а хто ненавідзіць падарункі, будзе жыць.
Сэрца праведнага абдумвае адказ, а вусны бязбожных вырыгаюць благое.
Сэрца праведніка разважае пра адказ, а вусны бязбожнікаў вымаўляюць ліхоту.
Далёка Гасподзь ад бязбожных, а малітву праведных чуе.
ГОСПАД далёка ад бязбожнікаў, але малітвы праведных Ён чуе.
Сьветлы погляд радуе сэрца, добрая вестка мацаваць косьці.
Сьвятло вачэй радуе сэрца, і добрая вестка ўмацоўвае косткі.
Вуха, уважлівае да навукі жыцьця, будзе жыць сярод мудрых.
Вуха, якое слухае дакараньні жыцьця, будзе жыць сярод мудрых.
Хто ня прымае настаўленьня, ня дбае пра душу сваю; а хто слухае засьцярогу, той набывае розум.
Хто адкідае настаўленьне, грэбуе душою сваёю, а хто слухае дакараньні, здабывае розум.
Страх Гасподні вучыць мудрасьці, і славе папярэднічае пакора.
Страх перад ГОСПАДАМ навучае мудрасьці, і ўпакораньне папераджае славу.
