Мацьвея 14 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага — арыгінал
У той час Ірад тэтрарх пачуў погалас пра Ісуса
У той час слава аб Езусе дайшла і да Тэтрархі, Гэтада.
і сказаў служкам сваім: гэта Ян Хрысьціцель; ён паўстаў зь мёртвых, і таму цуды ўчыняюцца ім.
Дык сказаў ён слугам сваім: "Гэты — Ян Хрысьціцель. Ён ускрос і таму праз яго творацца цуды."
Бо Ірад, узяўшы Яна, зьвязаў яго і пасадзіў у цямніцу празь Ірадыяду, жонку Піліпа, брата свайго;
Бо Гэрад узяў Яна, налажыў кайданы, і пасадзіў у вязьніцу дзеля Гэрад'яды, жонкі брата свайго.
таму што Ян казаў яму: нельга табе мець яе.
Бо Ян сварыўся: "Не належыцца табе мець яе."
І хацеў яго забіць, але пабаяўся народу, бо яго ўважалі за прарока.
Дык ён хацеў пазбыцца яго, але баяўся народу, бо мелі яго за прарока.
А ў дзень народзін Ірада, скакала дачка Ірадыяды перад усімі і дагадзіла Іраду;
Але ў дзень нараджэньня Гэрада дачка Гэрад'яды скакала ў прысутнасьці ўсіх і спадабалася Гэраду.
таму ён пад прысягаю абяцаў ёй даць, чаго толькі яна ні папросіць.
Дык пад прысягай абяцаў ёй даць, што толькі ад яго запатрабуе.
А яна, падбухтораная маці сваёю, сказала: дай мне тут у місе галаву Яна Хрысьціцеля.
Яна навучана маткай сваёй сказала яму: "Дай мне на місе галаву Яна Хрысьціцеля".
І засмуціўся цар; але дзеля прысягі і тых, што ўзьляжалі зь ім, загадаў даць ёй,
Кароль засмуткаваў, але дзеля прысягі ды дзеля тых, што разам сядзелі, загадаў даць.
і паслаў адцяць Яну галаву ў цямніцы.
Паслаў ката і той адсёк Яну галаву ў вязьніцы.
І прынесьлі галаву яго ў місе, і далі дзяўчыне; а яна занесла маці сваёй.
Затым прынесьлі яго галаву на місе і далі дзяўчыне, а яна занесла яе маці сваёй. Вучні прыйшоўшы ўзялі цела і пахавалі яго.
А вучні яго, прыйшоўшы, узялі яго цела і пахавалі яго;
Ды вярнуўшыся пра гэта разказалі Езусу.
І пачуўшы, адплыў Ісус адтуль на лодцы ў пустэльнае месца адзін; а люд, пачуўшы пра тое, пайшоў за Ім з гарадоў пяшком.
Езус пачуўшы аб гэтым (сьмеці Яна), адплыў адтуль на лодцы на пустыннае і адзінокае месца. А калі аб гэтым пачулі грамады з гарадоў — пайшлі за Ім пешшу.
І выйшаўшы, Ісус убачыў мноства людзей і пашкадаваў іх, і ацаліў хворых іх.
Калі выйшаў, убачыў вялікі натоўп і пашкадаваў іх і аздаравіў з іх хворых.
Калі ж зьвечарэла, прыступілі да Яго вучні Ягоныя і сказалі: пустэльная тут мясьціна, і час ужо позьні; адпусьці людзей, каб яны пайшлі ў селішчы і купілі ежы сабе.
Калі павечарэла падыйшлі да Яго вучні Яго і сказалі: "Месца пустыннае і ўжо позна, адпусьці людзей. Хай ідуць ў вёскі і купяць сабе харчоў."
Але Ісус сказаў ім: ня трэба ім ісьці, вы дайце ім есьці.
Езус сказаў ім: "Хай не адыходзяцца, вы дайце ім есьці."
Яны ж кажуць Яму: у нас тут толькі пяць хлябоў і дзьве рыбіны.
Адказалі яны Яму: "Ня маем мы тут апрача пяці хлябоў і дзьве рыбы."
Ён сказаў: прынясеце іх Мне сюды.
Затым сказаў ім: "Прынясіце Мне іх сюды."
І загадаў народу ўзьлегчы на траву і, узяўшы пяць хлябоў і дзьве рыбіны, узьвёў вочы ў неба, дабраславіў, разламаў і даў хлябы вучням, а вучні — народу.
Загадаў людзям сесьці на траве. І ўзяўшы пяць хлябоў і дзьве рыбы, глянуў у неба, багаславіў і ламаў. Затым раздаў вучням, а вучні людзям.
І елі ўсе, і наеліся; і набралі рэшты кавалкаў дванаццаць кашоў поўных;
Дык елі ўсе, і наеліся, а з астаткаў сабрана дванаццаць кашоў кускоў.
а тых, што елі, было каля пяці тысяч чалавек, апроч жанчын і дзяцей.
Людзей жа, што елі было пяць тысяч апрача жанчын і дзяцей.
І адразу прымусіў Ісус вучняў Сваіх увайсьці ў лодку і выправіцца раней за Яго на той бок, пакуль Ён адпусьціць людзей.
Затым загадаў вучням сесьці ў лодкі і ўперадзіць Яго на другі бераг, пакуль не адпусьціць людзей.
І адпусьціўшы людзей, Ён узышоў на гару сам-насам памаліцца; і калі зьвечарэла, застаўся там адзін.
І адпусьціўшы людзей Сам адзін узыйшоў на гару маліцца. А калі зьвечарэла — Сам адзін там прабываў.
А лодка была ўжо на сярэдзіне мора, і яе біла хвалямі, бо вецер быў супраціўны.
А ў той час лодка адплыла далёка ад берага і кідалі ёю хвалі, бо вецер быў проціў.
А ў чацьвёртую варту ночы пайшоў да іх Ісус, ідучы па моры.
А чацьвёртай начной варце прыйшоў да іх Езус па мору.
І вучні, убачыўшы Яго, што ішоў Ён па моры, сумеліся і казалі: гэта прывід; і ад страху закрычалі.
Убачыўшы Яго ўдучага па моры спалохаліся і казалі: "Гэта зданьне!" Ды ад страху закрычалі.
Але Ісус адразу загаварыў зь імі і сказаў: падбадзёрцеся; гэта Я, ня бойцеся.
Дык адразу прагаварыў да іх Езус: "Мейце веру, гэта Я, не палохайцеся."
Пётр сказаў Яму ў адказ: Госпадзе! калі гэта Ты, загадай мне прыйсьці да Цябе па вадзе.
Пётр жа сказаў Яму: "Госпадзе, калі гэта Ты, загадай мне прыйсьці да Цябе па вадзе."
А Ён сказаў: ідзі. І выйшаўшы з лодкі, Пётр пайшоў па вадзе, каб падысьці да Ісуса.
А Ён скзаў: "Прыходзь!" Дык вылязшы з лодкі ішоў па вадзе, каб прыйсьці да Езуса.
але, бачачы моцны вецер, спалохаўся і, пачаўшы тануць, закрычаў: Госпадзе! уратуй мяне.
Але адчуўшы раптоўны вецер, спалохаўся і пачаў тануць, дык закрычаў: "Госпадзе, ратуй мяне!"
Ісус адразу, працягнуўшы руку, падтрымаў яго і кажа яму: малаверны! навошта ты засумняваўся?
А Езус выцягнуўшы руку і зараз хапіў яго за руку і сказаў яму: "Малой ты веры, чаму зьневерыўся?"
І калі ўвайшлі яны ў лодку, вецер аціх.
А калі ўвайшлі ў лодку, сьціх вецер.
А тыя, што ў лодцы былі, падышлі, пакланіліся Яму і сказалі: сапраўды, Ты Сын Божы.
Дык тыя, што былі ў лодцы, падыйшлі і пакланіліся ды сказалі: "Сапраўды, ты Сын Божы."
І пераправіўшыся, прыбылі ў зямлю Генісарэцкую.
Калі пераправіліся, прыйшлі ў зямлю Гэнэзар.
І, пазнаўшы Яго, жыхары той мясьціны паслалі ва ўсё навакольле тое і прынесьлі да Яго ўсіх хворых,
Людзі таго ж месца, калі Езуса пазналі, развясьцілі па ўсім гэным рэгіёне. Дык прыносілі да Яго ўсіх блага чуючыхся.
і прасілі Яго, каб толькі дакрануцца да краю адзеньня Ягонага; і каторыя дакраналіся, ацаляліся.
Прысілі Яго дакрануцца хоць да краю шаты Ягонай. А каторыя толькі дакраналіся — здаравелі.
