Псалтыр 137 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Сабілы і Малахава
Каля рэк Бабілонскіх сядзелі мы там і плакалі, Сыён успамінаючы.
Каля рэкаў Бабілёну, там сядзелі мы і плакалі, калі мы ўспаміналі пра Сыён.
На вербах сярод яго мы павесілі гусьлі нашыя.
На вербах пасярод яго мы павесілі нашыя гарпы,
Бо там тыя, што нас паланілі, жадалі ад нас словаў песьні, і нішчыцелі нашыя — радасьці: «Засьпявайце нам нешта з песьняў Сыёнскіх!»
бо там тыя, якія ўзялі нас у палон, патрабавалі ад нас словаў песьні, і тыя, што насьмяхаліся над намі — радасьці: «Сьпявайце нам адну зь песень Сыёну!»
Як жа сьпяваць нам сьпеў ГОСПАДА ў зямлі чужой?
Як мы будзем пяяць песьню Яговы на чужой зямлі?
Калі я забудуся пра цябе, Ерусаліме, няхай забудзецца пра мяне правіца мая!
Калі я забуду цябе, о Ярузаліме, хай забудзе (мяне) правіца мая.
Няхай язык мой прыліпне да паднябеньня майго, калі я ня буду памятаць пра цябе, калі не ўзьніму Ерусалім па-над найвышэйшую радасьць маю!
Хай прыліпне язык мой да паднябеньня майго, калі я ня буду помніць цябе, калі я ня пастаўлю Ярузалім вышэй за найвышэйшую радасьць маю.
Прыгадай, ГОСПАДЗЕ, сынам Эдому дзень Ерусаліму, калі яны казалі: «Руйнуйце яго, руйнуйце аж да падвалінаў!»
О Ягова, прыпомні сыном Ядому дзень Ярузаліму, якія (тады) казалі: «Разбурайце (яго), разбурайце (яго) аж да ягонага падмурку!»
Дачка Бабілону, ты будзеш зруйнаваная! Шчасьлівы той, хто адплаціць табе за тое, што ты нам зрабіла!
О дачка Бабілёну, якая мае быць разбуранай. Шчасьлівы ёсьць той, які адплачвае табе тваю дзею, якую ты ўчыніла нам!
Шчасьлівы той, хто немаўлятаў тваіх схопіць і паб’е аб скалу.
Шчасьлівы ёсьць той, хто дзяцей тваіх схопіць і размажджэрыць іх аб скалу!
