Псалтыр 55 псалом
Псалтыр
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Сабілы і Малахава
Кіраўніку хору: на струнных інструмэнтах. Навучаньне Давіда.
Кіраўніку хору. Са струннай ігрой. Навука Давідава.
Прыхілі вуха, Божа, да малітвы маёй і не хавайся ад маленьня майго!
Божа! Нахілі Вуха да малітвы маёй і ня ўхіляйся ад маленьня майго!
Зваж на мяне і адкажы мне; я стогну ў тузе маёй і енчу
Зваж на мяне і выслухай мяне! Я раздумваю ў маёй жалобе і стагну
ад голасу ворага, ад уціску бязбожніка, бо злачынства закідаюць мне і ў гневе змагаюцца са мною.
ад крыку ворага, ад уціску бязбожніка, бо яны наводзяць на мяне бяззаконьне і злосна варагуюць супраць мяне.
Сэрца маё трапеча ў-ва мне, і жахі сьмерці напалі на мяне;
Сэрца маё трапе́ча ўва мне, і напаў ня мяне жах сьмяротны.
страх і дрыжаньне прыйшлі на мяне, і трывога ахапіла мяне.
Страх і дрыжаньне найшлі на мяне, і жах ахапляе мяне.
І я сказаў: «Хто дасьць мне крылы, як у голуба! Я паляцеў бы і супачыў!
І я сказаў: «О, каб я меў крыльле, як галубка! я адляцеў бы і супакоіўся!
Вось, уцёк бы далёка і жыў бы ў пустыні». (Сэлях)
Так! я адляцеў бы далёка і застаўся б у пустэльні». Зэля.
Я б сьпяшаўся, каб схавацца перад ветра віхурай, перад бурай!
Я сьпешна схаваўся б ад буйнага ветру і ад буры.
Вынішчы іх, Госпадзе, падзялі мову ім, бо я бачыў крыўды і спрэчкі ў горадзе.
Зьнішчы (іх) мой Госпад! струшчы іхныя языкі! бо я бачу гвалт і згрызоты ў месту.
Дзень і ноч яны ходзяць па мурах ягоных наўкола, злачынства і ліхоцьце ў сярэдзіне яго.
Дзень і ноч яны ходзяць вакол яго (места) па ягоных мура́х. Бяззаконьне і мардоўная праца ўнутры яго.
Загуба ў сярэдзіне яго, і не зыходзяць з плошчаў ягоных ашуканства і здрада.
Гора ў сярэдзіне яго, гнёт і ашу́ка ня сканчаюцца на плошчы ягонай.
Бо ня вораг мяне зьневажае, я дараваў бы [гэта], ня той, што мяне ненавідзіць, узьвялічваецца супраць мяне, ад яго б я схаваўся,
Бо ня вораг мяне зьняважае, гэта я перанёс бы; і ня нянавісьнік, які ўзвышаецца перада мной, ад яго я схаваўся б;
але ты, чалавек, як я, сябра мой і знаёмы мой,
але (ты) чалавеча, як я, мой сябра і мне блíзкі,
з якім мы разам вялі шчырыя гутаркі, з якім у Дом Божы хадзілі ў грамадзе.
зь якім мы разам звычайна мелі любасныя адносіны, у Дом Божы хадзілі сярод урачыстага натоўпу.
Няхай, зьнішчаючы, зьнішчыць іх сьмерць! Няхай зыйдуць жывыя ў пекла, бо ліхота [жыве] ў вандраваньні іхнім, у нутры іхнім.
Хай сьмерць нападзе на іх! хай яны жывымі зыйдуць у край сьмерці, бо злачынства ў сялібах іхных, і ў нутры іхным.
А Я буду клікаць да Бога, і ГОСПАД збавіць мяне.
Я, я клічу да Бога, і Ягова ратуе мяне.
Увечары, і раніцаю, і ў белы дзень я буду енчыць і галасіць, і Ён пачуе голас мой.
Увечары, ураніцы і апоўдні я буду жалобна маліцца і стагнаць, і Ён чуе голас мой.
Ён выбавіць душу маю, каб даць супакой ад [тых, што] варагуюць супраць мяне, бо шмат было тых, якія супраць мяне.
Ён у міры выкупляе душу́ маю ад нападку супраць мяне, бо іх многа супраць мяне.
Пачуе Бог, і ўпакорыць іх Той, Які жыве спрадвеку. (Сэлях) Бо няма ў іх паправы, і яны не баяцца Бога,
Бог выслухае (мяне), а ім адплаціць, Ён Той, што сядзіць на Пасадзе з прадвечных часоў — Зэля — ім, у якіх няма перамены, ды якія ня баяцца Бога.
руку сваю выцягваюць на тых, што з імі ў супакоі жылі, і парушаюць запавет свой;
Ён падняў рукі свае супраць тых, што былі зь ім у міры; ён парушыў угоду сваю.
гладкія, як тое масла, вусны ягоныя, а ў сэрцы — варожасьць; словы ягоныя лагаднейшыя за алей, але яны — мячы аголеныя.
(Словы) вуснаў ягоных гладкія, як масла, а сэрца ягонае поўна вайны. Словы ягоныя мякчэйшыя за алей, але адначасна яны — ме́чы аголеныя.
Ускладзі бярэмя тваё на ГОСПАДА, і Ён паклапоціцца пра цябе; ня дасьць Ён ніколі, каб пахіснуўся праведнік.
Пакінь на Ягову клопат твой, і Ён цябе падтрымае, Ён ніколі ня дапусьціць, каб праведнік пахіснуўся.
І Ты, Божа, іх кінеш у ямы парахненьня; людзі крыважэрныя і падступныя не [дажывуць] паловы дзён сваіх. А я на Цябе спадзяюся!
І Ты, Божа, укінеш іх у яму пагíбелі. Людзі крывавых дзеяў ды ілжы ня пражывуць палавіны дзён іхных. Але я, я спадзяюся на Цябе.
