Псалтыр 55 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Сабілы і Малахава
Кіроўцу хору. Пра галубіцу маўклівую ў пустках далёкіх. Залатая псальма Давіда, калі Філістымляне схапілі яго былі ў Гэце.
Кіраўніку хору. Са струннай ігрой. Навука Давідава.
Зьлітуйся, Божа, зь мяне. Бо чалавек хоча мяне праглынуць; кожнага дня на мяне нападаючы, уціскае мяне.
Божа! Нахілі Вуха да малітвы маёй і ня ўхіляйся ад маленьня майго!
Цэлы дзень ворагі віжуюць за мною заўзята, многа іх паўстае на мяне, Усявышні!
Зваж на мяне і выслухай мяне! Я раздумваю ў маёй жалобе і стагну
Калі страх агартае мяне, я надзею кладу на Цябе.
ад крыку ворага, ад уціску бязбожніка, бо яны наводзяць на мяне бяззаконьне і злосна варагуюць супраць мяне.
У Богу я ўслаўлю слова Ягонае; на Бога надзею кладу, не баюся; што зробіць мне цела?
Сэрца маё трапе́ча ўва мне, і напаў ня мяне жах сьмяротны.
Кожнага дня пераварочваюць словы мае; усе іхнія намыслы супраць мяне — на ліхое:
Страх і дрыжаньне найшлі на мяне, і жах ахапляе мяне.
зьбіраюцца, тояцца, сьлед мой высочваюць, каб улавіць душу маю.
І я сказаў: «О, каб я меў крыльле, як галубка! я адляцеў бы і супакоіўся!
Няўжо яны ўнікнуць адплаты за няпраўду сваю? У гневе адкінь, Божа, народы.
Так! я адляцеў бы далёка і застаўся б у пустэльні». Зэля.
Палічыў Ты туляньні мае; пакладзі мае сьлёзы ў сасуд прад Табою, — ці ня ў кнізе яны Тваёй?
Я сьпешна схаваўся б ад буйнага ветру і ад буры.
Ворагі мае ўцякаюць назад, калі я клічу Цябе; з гэтага я і даведваюся, што Бог за мяне.
Зьнішчы (іх) мой Госпад! струшчы іхныя языкі! бо я бачу гвалт і згрызоты ў месту.
У Богу я ўслаўлю слова Ягонае, у Госпадзе ўслаўлю слова Ягонае.
Дзень і ноч яны ходзяць вакол яго (места) па ягоных мура́х. Бяззаконьне і мардоўная праца ўнутры яго.
На Бога надзею кладу, не баюся; што зробіць мне чалавек?
Гора ў сярэдзіне яго, гнёт і ашу́ка ня сканчаюцца на плошчы ягонай.
На мне, Божа, прысягі Табе; Табе аддам ахвяры хвалы,
Бо ня вораг мяне зьняважае, гэта я перанёс бы; і ня нянавісьнік, які ўзвышаецца перада мной, ад яго я схаваўся б;
бо Ты збавіў душу маю ад сьмерці, і ногі мае ад спатыканьня, каб хадзіў я прад абліччам Божым у сьвятле жывых.
але (ты) чалавеча, як я, мой сябра і мне блíзкі,
