Псалтыр 139 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Сабілы і Малахава
Кіроўцу хору. Псальма Давідава.
Кіраўніку хору. Псальм Давідавы. Ягова, Ты мяне выспрабаваў і ведаеш (мяне).
Збаві мяне, Госпадзе, ад чалавека ліхога; ахавай мяне ад прыгнятальніка:
Ты ведаеш, калі я сядаю і калі я ўстаю. Ты разумееш думкі мае здаля.
яны ліхое думаюць у сэрцы, кожны дзень на бойку ладзяцца,
Ці хаджу я, ці ляжу я — Ты акружаеш мяне, і ўсе дарогі мае Табе ве́дамы.
яны востраць свой язык, як зьмей, яд асьпіда пад вуснамі іхнімі.
Бо няма яшчэ слова на языку маім, але Ты, Ягова, ведаеш яго ўжо дасканала.
Упільнуй мяне, Госпадзе, ад рук бязбожнага, ахавай мяне ад прыгнятальнікаў, якія намысьлілі пахіснуць ногі мае.
Ззаду і сьпераду Ты атача́еш мяне, і Далонь Тваю Ты кладзеш на мяне.
Гардзеі паставілі на мяне пасткі і петлі, раскінулі сетку на дарозе, цянёты раскінулі на мяне.
Лíшне дзіўнае для мяне (Тваё) веданьне. Яно лíшне высака для мяне, і сьцяміць яго я ня магу.
Я сказаў Госпаду: Ты — Бог мой; пачуй, Госпадзе, голас маленьняў маіх!
Куды я пайду ад Духа Твайго? і куды я ўцяку ад Аблічча Твайго?
Госпадзе, Госпадзе, сіла ратунку майго! Ты пакрыў галаву маю ў дзень бою.
Калі б я ўзыйшоў на Нябёсы, Ты ёсьць там. Калі б я ложкам сваім зрабіў апраме́тную, Ты — там.
Ня дай, Госпадзе, жаданага бязбожніку; ня дай посьпеху ліхому намыслу яго; яны заганарацца.
Калі б я ўзяў крылы сьвітаньня і асеў на ўскрайку мора,
Хай пакрые галовы тых, што мяне абступілі, ліха ад іхніх жа вуснаў.
то і там вяла бы мяне Рука Твая, і Правіца Твая трымала б мяне.
Хай ападзе на іх распалены жар; хай будуць укінуты ў вагонь, у прорвы, каб і ня ўсталі.
Калі б я сказаў: «Сапраўды, хай цемра пакрые мяне, і ноч стане сьвятлом вакол мяне»,
Чалавек злаязыкі хай ня ўмацуецца на зямлі; а ліха няхай прыгнятальніка ў пропадзь зьвядзе.
то цемра ня за́сьціла б мяне перад Табой, і ноч стала б сьветлай, як дзень. Цемра стала б, як сьвятло. —
Ведаю, што Гасподзь ўчыніць суд над прыгнятальнікамі і справядлівасьць бедным.
Бо Ты стварыў нутро маё, (і) выткаў мяне ва ўлоньні маткі маёй.
Так! праведныя ўславяць імя Тваё: беззаганныя будуць жыць прад абліччам Тваім.
Я буду славіць Цябе за тое, што я створаны так цудоўна і поўны страху (Божага). Цудоўныя творы твае, і душа мая поўнасьцю ўсьведамляе гэта.
