Псалтыр 37 псалом

Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Сабілы і Малахава

 
 

Псальма Давідава. На ўспамін пра суботу.
 
Давідавы. Ня абура́йся на ліхадзе́яў; ня зайздросьці тым, што робяць бяззаконьне;

Госпадзе! ня выкрывай мяне ў гневе Тваім, і не карай мяне ў гневе Тваім,
 
бо яны, як трава, будуць хутка скошаны, і завянуць, як зялёная расьліна.

бо стрэлы Твае ўпіліся ў мяне і рука Твая мяне ацяжае.
 
Спадзявайся на Ягову і рабі дабро, жыві на зямлі і трымайся вернасьці.

Няма цэлага месца на целе маім ад гневу Твайго; няма спакою ў костках маіх ад грахоў маіх.
 
Суцяшайся Яговам, і Ён дасьць табе, чаго жадае сэрца тваё.

бо злачынствы мае вышэй галавы, як вялікі цяжар, зьнясілілі мяне,
 
Даручы Ягове твой шлях і даверся Яму, і Ён зьдзее,

сьмярдзяць, гнаяцца раны мае ад безгалоўя майго.
 
і Ён вывядзе справядлівасьць тваю, як сьвятло, і суд твой, як полудзень.

Я сагнуты і панураны ўвесь, цэлы дзень бядуючы хаджу;
 
Будзь ціхі перад Яговам і чакай на Яго. Ня зайздросьці таму, каму шчасьціць у дарозе ягонай, чалавеку, які чыніць абман.

бо сьцёгны мае паліць вагонь, і няма цэлага месца ў целе маім.
 
Перастань гневацца і пакінь ярасьць. Ня распальвайся гне́вам, бо гэта толькі на ліха;

Я змогся і зьнясіліўся цяжка; крычу ад пакуты сэрца майго.
 
бо тыя, хто робіць ліха, бу́дуць зьнíшчаны, але тыя, што чакаюць на Ягову, будуць валодаць зямлёй.

Госпадзе! прад Табою ўсе жаданьні мае, і ўздыханьне маё ад Цябе не схаванае.
 
Яшчэ толькі крыху, і ня стане бязбожніка. Паглядзіш на мейсца ягонае, а яго няма.

Сэрца маё трымціць; пакінула мяне сіла мая, і сьвятло вачэй маіх — і таго няма ў мяне.
 
А пакорныя зямлю ўспадкуюць і ўзрадуюцца паўнатой міру.

Сябры мае і прыяцелі адступіліся ад няшчасьця майго, і блізкія мае далёка стаяць.
 
Бязбожны намышляе ліха супраць праведніка і скрыгоча супраць яго зубамі сваімі.

Цянёты паставілі тыя, хто пільнуе душу маю, і хто прагне мне ліха, пра пагібель маю гавораць, і намышляюць штодзень мне благое;
 
Але Госпад пасьміхаецца зь яго, бо Ён бачыць, што дзень ягоны набліжаецца.

а я, як глухі, ня чую, і як нямко, што вуснаў сваіх не растуляе;
 
Бязбожнікі выцягваюць меч і нацягваюць свой лук, каб паваліць беднага і ўбогага, каб сьцяць тых, у каго дарога простая.

і стаў я, як чалавек, што ня чуе і ня мае ў вуснах сваіх адказу,
 
Меч іхны праткне ім іхнае ўласнае сэрца, і лукі іхныя будуць паламаныя.

бо на Цябе, Госпадзе, спадзяюся я; Ты пачуеш, Госпадзе, Божа мой.
 
Лепш малое ў праведніка, чым збытак у многіх бязбожнікаў,

І сказаў я: няхай не падымуцца нада мною мае ворагі; калі дрыжыць нага мая, хай ня ўзносяцца яны нада мною.
 
бо ру́кі бязбожнікаў будуць палама́нымі, але праведных Ягова падтрыма́е.

Я да ўпадку гатовы, і скруха мая заўжды перада мною.
 
Ягова ведае дні бяззаганных, іх спадчына будзе на ве́кі вякоў.

Беззаконьне сваё я ўсьведамляю; і ўбольваюся ў грэху маім.
 
Яны ня будуць асаромленыя ў час ліха, а ў дні голаду яны будуць насычаны;

А мае ворагі жывуць і мацуюцца, і памнажаюцца тыя, што ненавідзяць мяне, невінаватага;
 
бо бязбожнікі загінуць, і ворагі Яговы счэзнуць, як краса лугоў, як дым яны счэзнуць.

і тыя, што плацяць мне злом за дабро, ваююць супроць мяне, бо я за добрым іду.
 
Бязбожнік пазычае і доўгу ня вяртае, а праведны ёсьць міласэрны і дае;

Не пакінь мяне, Госпадзе Божа мой! не адыходзь ад мяне;
 
бо багаслаўлёныя Ім спадку́юць зямлю, але тыя, хто Ім праклятыя, будуць зьнішчаны.

пасьпяшайся на дапамогу мне, Госпадзе, Збаўца мой!
 
Яговам робяцца моцнымі крокі чалавека, і ў дарозе сваёй ён мае спрыяньне.