Псалтыр 18 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Сабілы і Малахава
Кіроўцу хору. Псальма Давідава.
Кіраўніку хору: ад раба Яговы Давіда, які высказаў словы песьні гэтай да Яговы ў дзень, калі Ягова вызваліў яго із рукі ўсіх ягоных ворагаў і із рукі Саўлавае, і ён сказаў:
Нябёсы прапаведуюць славу Божую, і пра дзею рук Ягоных абвяшчае цьвердзь.
я люблю Цябе, Ягова, моц мая.
Дзень дню перадае слова, і ноч ночы адмыкае веды.
Ягова! скала мая і крэпасьць мая, і мой Збавіцель, мой Пераможца, мая няпахісная скала, на якой я знаходжу прытулак, мой шчыт і рог збаўленьня майго, мая высокая вежа!
Няма мовы, і няма гаворкі, дзе ня чуўся б іхні голас.
Я клічу Ягову, вартага славы, і я буду збаўлены ад маіх ворагаў.
Па ўсёй зямлі праходзіць іхні гук, і па край сьвету словы іхнія. Ён паставіў у іх жытло сонцу,
Мяне аблыталі кайданы сьмерці, і цур’і бэліяла напалохалі мяне.
і яно выходзіць, як малады са шлюбных харомаў сваіх, радуецца, быццам волат, прабегчы дарогу-прагон:
Ланцугі шэолю аблыталі мяне, сьмяротныя петлі душаць мяне.
ад краю нябёсаў зыход ягоны, і шэсьце ягонае да краю іхняга, і нічога не схавана ад ягонае цяплыні.
У бядзе маёй пагукаў я Ягову і залямантаваў я да Бога майго. Са Сваёй Сьвятыні пачуў Ён голас мой, і енк мой дайшоў да Вушэй Ягоных.
Закон Госпада дасканалы, ён мацуе душу; адкрыцьцё Госпада слушнае, умудрае простых.
Затрэслася і захісталася зямля, і затрэсьліся падва́ліны гор; і зру́шыліся яны, таму што Ён угневаўся.
Загады Госпада справядлівыя, разьвясельваюць сэрца; наказ Госпада сьветлы, прасьвятляе вочы.
Узьняўся дым з Ноздраў Ягоных, і агонь зьнішчальны выйшаў з Вуснаў Ягоных, і распалёнае вугольле палíла зь Яго.
Страх Гасподні чысты, застаецца навечна. Суды Гасподнія — ісьціна, усе справядлівыя;
І нахіліў Ён нябёсы і сыйшоў, і змрок быў пад Ступнямі Ягонымі.
яны больш жаданыя за золата і нават за мноства золата чыстага, за мёд саладзейшыя і за кропелькі з сотаў;
І Ён сядзіць на Хэрубіме і ляціць, і Ён ляціць уніз на крылах ветру.
і раб Твой вартуецца імі; у захаваньні іхнім вялікая дзяка.
Цемру зрабіў Ён Сваім сховішчам, а палаткай вакол Сябе зрабіў цемру вады і густыя нябесныя воблакі.
Хто ўгледзіць пагрэшкі свае? Ад тайных маіх ачысьці мяне,
Ад бляску Аблічча Ягонага ўцякалі густыя воблакі Ягоныя, град і вугольле распаленае.
і ад наўмысных утрымай раба Твайго, каб не завалодалі мною. Тады я буду беззаганны і чысты ад вялікай разбэшчанасьці.
І грыміць Ягова ў нябёсах, і Найвышэйшы падае́ Свой Голас праз град і распаленае вугольле.
Хай будуць словы з вуснаў маіх і помыслы сэрца майго даспадобы Табе, Госпадзе, цьвярдыня мая і Збаўца мой!
І Ён пусьціў Свае стрэлы і рассыпаў іх, і шмат маланак, і прывёў іх у замяшальніцтва.
