Псалтыр 34 псалом

Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Сабілы і Малахава

 
 

Псальма Давідава. Заступіся, Госпадзе, перад тымі, хто судзіцца са мною, зваюй тых, хто ваюе мяне;
 
Псальм Давідавы: калі ён перад Абімэлехам удаваў зь сябе вар’ята, і гэты выгнаў яго ад сябе, і ён пайшоў.

вазьмі шчыт і латы, і ўстань на дапамогу мне;
 
Я буду славіць Ягову кожную часіну; хвала Яму будзе ўсьцяж на вуснах маіх.

агалі меч, і заступі дарогу тым, што гоняць мяне; скажы душы маёй: Я — ратунак твой!
 
Яговам будзе хваліцца душа́ мая; пакорныя мусяць гэта пачуць і ўзьвясялíцца.

Хай пасаромяцца і паганьбуюцца тыя, хто цікуе душу маю, хай адступяцца і пакрыюцца ганьбаю тыя, хто шкоду мне намышляе;
 
Бу́дзьма славіць Ягову разам са мною, і ўзвышаць разам Імя Ягонае!

хай будуць яны, як пыл на ветры, і анёл Гасподні хай праганяе іх.
 
Я шукаў Ягову, і Ён пачуў мяне, і ад усіх маіх страхаў Ён уратаваў мяне.

Хай будзе шлях іхні цёмны і коўзкі, і анёл Гасподні няхай гоніць іх,
 
Тыя, хто на Яго ўзіра́юцца, прасьвятляюцца, і аблічча іх ня пасарамляецца.

бо яны бязь віны схавалі мне яму — сетку сваю; выкапалі яе на бязьвінную душу маю!
 
Вось убогі: ён гука́ў, і Ягова пачуў і выратаваў яго із усіх ягоных бедаў.

Хай спадзе на яго пагібель нянаджаная, і сетка ягоная, якую ён схаваў на мяне, хай яго самога і ўловіць; хай у яе і ўпадзе на пропадзь сваю.
 
Ангел Яговы акаляе тых, што баяцца Яго (Ягову), і Ён (Ягова) вызваляе іх.

А душа мая зарадуецца ў Госпадзе; усьцешыцца збавеньнем ад Яго.
 
Паспытайце і ўбачце, што Ягова добры. Шчасьлівы той, хто ў Ім знаходзіць прытулак.

Усе косткі мае скажуць: «Госпадзе! хто да Цябе падобны? Ты ратуеш слабога ад дужага, беднага і ўбогага ад зьдзірцы ягонага?»
 
Бойцеся Яговы, (вы) сьвятыя Ягоныя, бо тыя, што баяцца Яго, ня маюць ні ў чым нястачы.

Паўсталі на мяне сьведкі няправедныя: чаго я ня ведаю, — выпытваюць у мяне;
 
Маладыя ільвы церпяць нягоды і галадаюць, але тыя, што шукаюць Ягову, ня церпяць нястачы ні ў якім дабры.

плацяць мне злом за дабро, сіроцтвам душы маёй.
 
Хадзеце сюды, сынове, выслухайце мяне, я навучу вас баяцца Ягову.

А як былі хварэлі яны, я апранаўся ў вярэту, душу маю таміў пастом, і малітва мая вярталася ў нетру маю.
 
Хто ёсьць чалавек, які любіць жыцьцё, які ахвотна хацеў бы доўгіх дзён жыцьця, каб убачыць добрае?

Я рабіў, быццам сябру, як брату майму; я хадзіў смутны, панурыўшы голаў, як бы аплакваючы маці.
 
Устрымлівай язык свой ад благога і вусны свае ад слоў падступных.

А калі я спатыкаўся, яны радаваліся і зьбіраліся; зьбіраліся агуднікі супроць мяне, ня ведаю завошта, ганілі мяне, і не пераставалі;
 
Ухіляйся ад благога і рабі добрае, шукай міру і імкніся да яго.

з крывадушнымі пакепнікамі скрыгаталі на мяне зубамі сваімі.
 
Вочы Яговы накіраваны на справядлівых, і вушы Ягоныя на іхнае гуканьне.

Госпадзе! ці доўга будзеш глядзець на гэта? Адвядзі душу маю ад злачынстваў іхніх, ад ільвоў — самотную душу маю!
 
Аблічча Яговы супраць тых, хто робіць ліхое, каб зьнішчыць зь зямлі і памяць пра іх.

Я праслаўлю Цябе на сходзе вялікім, сярод процьмы народу ўсхвалю Цябе,
 
Справядлівыя гукаюць да Яговы, і Ён чуе іх і вызваляе іх з усіх іхных бедаў.

каб не збыткавалі зь мяне тыя, што ваявалі супроць мяне несправядліва, і не перамігваліся вачыма тыя, што ненавідзяць мяне бязьвіннага;
 
Ягова блізкі да тых, у каго зламанае сэрца, і Ён выратуе тых, у каго дух разьбіты.

бо не за мір прамаўляюць яны, а супроць мірных на землях плятуць аблудныя намыслы;
 
Шмат пакутаў у справядлівага, але Ягова з усіх іх вызваліць яго.

разьзьяўляюць на мяне вусны свае; кажуць: «добра! добра! бачыла наша вока».
 
Ён пільнуе ўсе ягоныя косткі, каб ніводная зь іх ня была паламаная.

Ты бачыў, Госпадзе, не змаўчы; Госпадзе! не аддаляйся ад мяне.
 
Бязбожніка заб’е ліха, і тыя, што нянавідзяць справядлівага, будуць абвінавачаны.

Устань, прачніся на суд мой, на цяжбіну маю, Божа мой і Госпадзе мой!
 
Ягова вызваляе ду́шы рабоў Сваіх, і тыя, што бяруць у Яго сховішча, ня будуць абвінавачаны.

Судзі мяне па праўдзе Тваёй, Госпадзе, Божа мой, і хай ня радуюцца яны празь мяне;
 

хай ня кажуць у сэрцы сваім: «добра! добра!, нам да душы!» Хай ня кажуць: «мы праглынулі яго».
 

Няхай пасаромяцца і паганьбуюцца ўсе, хто радуецца зь няшчасьця майго; хай убяруцца ў сорам і ганьбу, хай фанабэрацца над мною.
 

Няхай радуюцца і весяляцца, хто маёй слушнасьці прагне, і няхай кажуць заўсёды: «хай праславіцца Гасподзь, Які зычыць міру рабу Свайму!»
 

І язык мой будзе абвяшчаць Тваю праўду і хвалу Табе дзень у дзень.