Псалтыр 90 псалом
Псалтыр
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Сабілы і Малахава
Пахвальная песьня Давідава. Хто жыве пад аслонаю Ўсявышняга, той пакоіцца ў засені Ўсемагутнага,
Малітва Масея, чалавека Божага. Госпадзе мой, Ты быў нам прыстанішчам з роду ды ў род.
кажа Госпаду: прыстанішча мне і Заступніку мой, Божа мой, на Цябе спадзяюся!
Перш чым паўсталі горы, і Ты стварыў зямлю і сусьвет, і ад вечнасьці ў вечнасьць Ты — Бог.
Ён цябе вызваліць зь сетак лаўца, ад пагібельнай пошасьці;
Ты вяртаеш чалавека ў парахно і кажаш: «Вяртайцеся, сыны чалавечыя!» —
пер’ем Сваім Ён цябе ўзасьціць, і пад крыльлем ягоным убясьпечышся; шчыт і аслона — ісьціна Ягоная.
бо тысяча гадоў у Тваіх вачах, як дзень учарашні, калі ён прайшоў, і, як варта начная.
Не збаішся страху начнога, ні стралы, што ўдзень пралятае,
Ты зносіш іх (як) паводкай. Яны як сон, як трава, якая раніцай вырастае,
ні пошасьці, што ў цемры ходзіць, ані пошасьці, што нішчыць апоўдні.
раніцай яна расьце і цьвіце, а вечарам вяне і засыхае,
Упадзе тысяча побач з табою, і дзесяць тысяч праваруч ад цябе; але да цябе не наблізіцца:
бо мы зьнікаем ад гневу Твайго, а ад лютасьці Тваёй мы разьбітыя.
толькі глядзецьмеш вачыма тваімі і ўбачыш помсту бязбожнікам.
Ты бяззаконьні нашыя паклаў перад Табой, тайнае нашае перад сьвятлом Аблічча Твайго.
Бо сказаў Ты: Гасподзь — надзея мая; Усявышняга выбраў ты прыстанішчам тваім;
Усе дні нашыя зьнікаюць ад гневу Твайго. Мы каратаем гады нашыя, як уздых.
ліха цябе не спаткае, і пошасьць жытла твайго не зачэпіць;
Дзён гадоў нашых — семдзясят гадоў, а пры большай моцы — восемдзясят гадоў, а лепшая пара іхная — цяжкая праца і не́марасьць, бо яны хутка праходзяць і мы адлятаем.
бо анёлам Сваім наказвае пра цябе — ахоўваць цябе на ўсіх дарогах тваіх,
Хто ведае сілу гневу Твайго і лютасьці Тваёй, якая адпавядае страху перад Табой?
і на руках цябе панясуць, каб не спатыкнуўся ты аб камень нагою тваёю;
Зьлічаць дні нашыя навучы нас так, каб прыдбаць нам сэрца мудрае.
на асьпіда і васіліска наступіш і патопчаш ільва і дракона.
Абярніся, Ягова! Дакуль? І суцешы слугаў Тваіх.
«За тое, што ён палюбіў Мяне, уратую яго; абараню яго, бо ён спазнаў імя Маё.
Насыці нас ра́ніцай Міласэрнасьцю Тваёй, і мы будзем радавацца і весяліцца ўсе дні нашыя.
Пакліча Мяне і пачую яго: зь ім Я ў жалобе, вызвалю яго, і праслаўлю яго;
Суцешы нас адпаведна дням, колькі Ты гнуў нас, адпаведна гадам, калі мы бачылі ліха.
даўжынёю дзён напоўню яго, і пакажу яму выратаваньне Маё».
Хай будзе вачавідным слугам Тваім Твой Чын і Слава Твая над сынамі іхнымі.
